U Minsku znajšli ŭ śniehavym sumiocie asłabiełuju vušastuju savu, paviedamili ŭ Minskim haradskim kamitecie pryrodnych resursaŭ i achovy navakolnaha asiarodździa.
Ptušku znajšli ranicaj 13 studzienia supracoŭniki instytuta «Minskhramadzianprajekt» — heta była maładzieńkaja sava, jakaja lažała ŭ hłybokim śniezie.
Vietierynar ahledzieŭ ptušku i vyznačyŭ, što jana znachodzicca ŭ vielmi słabym stanie, tamu joj akazvajuć nieabchodnuju dapamohu.
Ekołahi źviarnuli ŭvahu, što vialikija śniehavyja nanosy paśla cykłonu «Uli» pieraškadžajuć savie palavać na myšej i inšych drobnych žyvioł, jakija składajuć jaje asnoŭny racyjon. Niekalkidzionnaje niaŭdałaje palavańnie i najaŭnaść niezvyčajnych «haradskich vorahaŭ» mohuć chutka pryvieści da stomlenaści i asłableńnia ptuški.
Vušastaja sava — adna z samych raspaŭsiudžanych u Biełarusi. Jana hniaździcca nie tolki ŭ lasach, ale i na ŭskrainach nasielenych punktaŭ, choć u bujnych haradach sustrakajecca redka. Sovy nie budujuć svaich hniozdaŭ, vykarystoŭvajučy pakinutyja hniozdy varon ci sarok. U Minsku hniozdy vušastych soŭ sustrakali ŭ Łošyckim parku i parku 60‑hodździa Vialikaha Kastryčnika.
«Biednaja sava siadzieła prosta na bardziury». Vysiakańnie jełak u centry Pinska stała šokam i dla ludziej, i dla ptušak
U Biešankovičach mužčyna pasprabavaŭ pradać ptušania i atrymaŭ «administratyŭku»
Pahladzicie, jakija simpatyčnyja sovy pasialilisia kala «Palimira» ŭ Navapołacku FOTA
U Adesie na volu adpuścili ptušaniat vušastaj savy, jakija paciarpieli ad abstrełaŭ
Ciapier čytajuć
Chto tyja dva piersanažy, jakija nie pili ŭ mižvajennaj Vilni, jak Zośku Vieras abudzili ad letarhii i ci praŭdzivaja bajka pra Karatkieviča i restaran
Kamientary