Biełaruskaja ŭradavaja hazieta dała trybunu pałkoŭniku Kvačkovu

Padajom artykuł z haziety «Respublika» biez kamientaroŭ.

Čałaviek, jaki pabyvaŭ u haściach u haziety «Respublika», bieź pierabolšańniaŭ, asoba — vydatny siemjanin i patryjot svajoj Ajčyny. Jon nie dzielić narody Biełarusi, Rasii i Ukrainy pa nacyjanalnaj prykmiecie, nie padładžvajecca pad imhniennuju palityčnuju kanjunkturu. Jon prafiesijny vajskoviec, pałkoŭnik Uzbrojenych sił Rasii ŭ adstaŭcy. Hety čałaviek byŭ na pieradavoj padčas afhanskaj i čačenskaj vojnaŭ, u Karabachu i Tadžykistanie. Pra heta śviedčać dziaržaŭnyja ŭznaharody — dva ordeny Mužnaści i Čyrvonaj Zorki, 13 savieckich, rasijskich i zamiežnych miedaloŭ. Havorka idzie pra Uładzimira Kvačkova, imia jakoha stała viadomaje šyrokaj publicy paśla našumiełaj kryminalnaj spravy ab zamachu na rasijskaha aliharcha Anatola Čubajsa. Pad jaho aŭtamabilem była padarvanaja mina, a mašynu achovy aliharcha była abstralali z aŭtamatyčnaj zbroi. 19 sakavika 2005 Uładzimir Kvačkoŭ byŭ zatrymany pa padazreńni ŭ arhanizacyi hetaha zamachu, niekalki hadoŭ pravioŭ za kratami, ale sudovym rašeńniem byŭ apraŭdany i adpuščany na volu.

Čamu «šyli» spravu Čubajsa?

Usio-tki ja były kamandzir 15-j bryhady śpiecnaza, adzin z kiraŭnikoŭ mnohich śpiecapieracyj uzbrojenych siłaŭ. Majo lecišča za 12 kiłamietraŭ ad lecišča Čubajsa. Kali ž maja mašyna była zaŭvažanaja ŭ rajonie zamachu (trapiła ŭ pole zroku słužby biaśpieki Čubajsa), to jany «prabili» jaje pa ŭsich mahčymych kanałach. Paśla čaho vyśvietlili, chto ja, i što ja, miakka kažučy, nie simpatyzuju ludziam typu Čubajsa. Heta stała dla ich sapraŭdnaj znachodkaj. U dzień zamachu maja mašyna prajazdžała ŭ hetym rajonie. Takim čynam, złačynstva było «raskrytaje». Potym jašče znajšli ŭ maim haražy pistalet i patrony, jakija mnie nie naležali… Usio! 80 ekśpiertyz praviali! Nijakich dokazaŭ majoj viny, śviedak nie znajšli. Zatoje zdaryłasia ŭdałaje supadzieńnie.

Dva składy suda vynieśli pa spravie apraŭdalny vierdykt. Ale druhi apraŭdalny vierdykt niekalki dzion tamu apratestavała prakuratura. Pa zakonie jość adna padstava dla skasavańnia apraŭdalnaha prysudu: kali ŭ chodzie sudovaj vytvorčaści Kryminalna-pracesualny kodeks parušany nastolki, što heta nie dazvoliła abvinavačvańniu pradstavić dokazy abo abmiežavała mahčymaści pa pradstaŭleńni dokazaŭ. Heta značyć, kažučy čałaviečaj movaj, nibyta sudździa tak viała praces, što prakuratura nie zmahła pradstavić dokazy. U hetaje tryźnieńnie čałaviek u zdarovym rozumie pavieryć nie moža. Bolš za dzieviać miesiacaŭ doŭžyŭsia praces, ale ŭ lutym mianie vydalili z zały suda i da žniŭnia tudy nie puskali. Mianie pazbavili fizičnaj mahčymaści ŭ im udzielničać. Heta nievierahodna! Voś taki sud u nas.

Mianie časta pytajuć: ci była ŭ mianie z Čubajsam razmova adzin na adzin? Nie było. Adnak u nas ź im adbyłasia takaja cikavaja scenka. Ja z «kletki» ŭ sudzie skazaŭ: «Čubajs, vaša miesca voś tut, bo vy nie dziaržaŭny, a antydziaržaŭny dziejač».

Paśla piaci-siami takich pytańniaŭ sudździa papiaredziŭ, što vydalić mianie z zały. Voś tak, siedziačy ŭ kletcy, ja ź im i mieŭ znosiny, a apošnim razam mianie navat nie puścili ŭ zału. Zhodna ź Jeŭrapiejskaj chartyjaj pa pravach čałavieka, abvinavačvany maje nieadjemnaje prava zadavać pytańni śviedkam, jakija jaho vinavaciać. Ja tady skazaŭ sudździu, što heta parušeńnie mižnarodnych normaŭ — pazbaŭleńnie mianie prava na asabistuju abaronu. Ale heta nie dapamahło. Voś takaja ŭ nas demakratyja…

U adnoj kamiery z Chadarkoŭskim

Heta byŭ siurpryz dla mianie. Pa mianie pryjšli ŭ kamieru i skazali: «Z rečami na vychad». U hety momant ty nie viedaješ, pieravodziać ciabie ŭ inšuju kamieru abo ŭ inšuju turmu. U kalidorach ja nie sustrakaŭ ni adnaho aryštanta. Tam žorstkaja sistema izalacyi, ty zaŭsiody idzieš pa pustych kalidorach.

Mianie zaviali ŭ inšuju kamieru — tam ja ŭbačyŭ Chadarkoŭskaha. Čyjo heta było rašeńnie — nas «sumiaścić»? Nie viedaju, ale ja adrazu padumaŭ, što heta pravakacyja.

Spačatku my pryhladalisia adzin da adnaho, potym pačali razmaŭlać i navat dyskutavać. Ale tolki na «vy». Adzin raz my praspračalisia 18 hadzin.

Čałaviek nastolki byŭ nie ŭ kursie situacyi ŭ rasijskaj armii, što kali daviedaŭsia, što ŭ sałdackich kazarmach niama elemientarnych dušavych i haračaj vady, byŭ u šoku. Sałdaty myjucca ŭ łaźni raz na tydzień. Pamyć anučy i škarpetki elemientarna niama dzie. Rasijski sałdat u piatroŭskaj armii zamiest łapciaŭ atrymlivaŭ boty, zamiest ryźzia — kašulu, kiciel. Chadarkoŭski byŭ ščyra ździŭleny, daviedaŭšysia ŭsio heta.

Nie viedajuć rasijskija aliharchi realnaha stanovišča spravaŭ u Rasii, a chutčej, viedać nie chočuć. Mianie časta pytajucca: spraviadliva, što Chadarkoŭski siadzić? Ja adkazvaju: «Niespraviadliva nie toje, što Chadarkoŭski siadzić, a toje, što nie siadziać pobač astatnija. Nu, proźviščy vy viedajecie…»

Siońnia pytańnie, pasadzić čałavieka ci nie, vyrašajecca ŭ Rasii nie pavodle stupieni jaho pravaparušeńniaŭ, a pavodle ekanamičnaj metazhodnaści dla jaho praciŭnikaŭ.

Niavyhadny fon

Ja piać hadoŭ nie byŭ u Biełarusi. Pryjechaŭ i pierakanaŭsia, nakolki daloka ad Rasii syšła Biełaruś u svaim ekanamičnym, sacyjalnym i naohuł u dziaržaŭnym budaŭnictvie.

Paśla razvału SSSR my pačali z adnaho zychodnaha punktu. Ale ŭ Biełarusi pačali metaskiravana budavać i adradžać svaju dziaržaŭnaść, a ŭ Rasii razvał praciahvajecca i paharšajecca da hetaha času. I ciapier vynik razryvu hetych dvuch kursaŭ vielmi prykmietny.

Pieršaje ŭražańnie ad vizitu ŭ Biełaruś: na vašym fonie toje, što adbyvajecca ŭ Rasii, — nacyjanalnaja katastrofa. Ludzi ŭ Biełarusi žyvuć pracaj, u hramadstvie zachoŭvajucca čałaviečyja adnosiny.

Voś

kolki, naprykład, Rasija pabudavała naftapierapracoŭčych zavodaŭ za apošnija 20 hadoŭ? Bo prybytki ad nafta- i hazazdabyčy vielizarnyja… Adkaz — nivodnaha.

Vialikarosy, biełarusy i małarosy — hetaje tryadzinstva i jość ruski narod. U nas adzin ahulny korań… Ale kab pieramahčy hety vialiki narod, jaho treba raźjadnać. I heta paśpiachova robicca ciaham apošnich dvaccaci hadoŭ. Razmyvajuć naša adzinstva pad lubymi padstavami, u tym liku i na padstavie tak zvanaha prahmatyzmu. A my, kali možna tak skazać, try siastry, jakija pajšli ad adnych baćkoŭ. U siamji, jak viadoma, dzieci roznyja, ale my rodnyja. Ciapier vialikarosy ŭ duchoŭnym płanie — miortvy narod. Heta vynik toj palityki, jakaja nasadžajecca nam usie hetyja hady. Jana antychryścijanskaja, tamu što ŭ jaje asnovie ideałohija nažyvy i asabistaha ŭzbahačeńnia. U rasijskaj historyi byli pieryjady i horšyja ŭ materyjalnym płanie, ale takoha biaźvierja, zasmučeńnia i biazvolla ruskaja ziamla jašče, mabyć, nie bačyła.

Biełaruska-rasijskija adnosiny

Składana naładzić adnosiny pamiž kiraŭnikami krain, jakija całkam pa-roznamu staviacca da svaich narodaŭ i ŭ cełym da sajuznaha budaŭnictva.

Viedajecie, jość režym rasijski, a jość narod rasijski. Chaču, kab braty-biełarusy razumieli roźnicu. Ja siudy pryjechaŭ, a mnie kažuć: «Navošta vy tam, u Rasii, na nas najazdžajecie?» A ja kažu: «Heta nie my ŭ Rasii, a aliharchičnyja koły, jakija raściahnuli Rasiju, a ciapier chočuć heta zrabić i ź Biełaruśsiu!»

Viadomyja siły ŭ Rasii ciapier złyja i ŭstryvožanyja. Jany bačać, što ŭ Biełarusi ludzi paśpiachova pracujuć, stvarajucca i pracujuć pradpryjemstvy, adradžajecca siało. Usio heta prynadny kavałak, ale jon pakul nie ichny… Jany razumiejuć, što, pakul Łukašenka va ŭładzie, im nie prysabiečyć ni MAZ, ni BiełAZ, ni «Biełaruśkalij», ni hazapravod, ni inšyja vyhody. Voś sapraŭdnaja pryčyna nibyta niekatorych ekanamičnych roznahałośsiaŭ…

Viadoma, jany marać pra źmienu palityčnaha i ekanamičnaha kursu ŭ Biełarusi, ale ja vielmi spadziajusia, što hetaha nie adbudziecca.

Jak dalej u hetych umovach Biełarusi budavać adnosiny z Rasijaj? Tolki na ŭzroŭni narodaŭ, asobnych rehijonaŭ, pradpryjemstvaŭ i h.d.

Asnoŭnaja masa rasijcaŭ bačyć i razumieje, što adbyvajecca ŭ vašaj krainie. Akramia taho, abudzić antypatyju da biełarusaŭ u rasijcaŭ na hienietyčnym uzroŭni niemahčyma. Usie viedajuć, što mienavita biełarusy prynieśli ŭ achviaru tracinu svaich ziemlakoŭ dziela vyzvaleńnia Jeŭropy i Rasii ad hitleraŭskaha pryhniotu. Adnak pakolki ŭ śviadomaść maich suhramadzian mietadyčna ŭvodzicca infarmacyjnaja atruta, niekatoryja ŭžo paśpieli pryniać «viersiju», što nibyta Rasija kormić biełarusaŭ. Maŭlaŭ, «my biełarusam niešta darma dajem…» Viedajecie, taki talenavity niahodnik, jak Hiobiels, kazaŭ, što chłuśnia, skazanaja tysiaču razoŭ, robicca praŭdaj. A kali chłuśnia z teleekrana hučyć sutkami, tydniami i miesiacami, to ludzi robiacca niazdolnymi da krytyčnaha asensavańnia rečaisnaści. Adnak takija nastroi nazirajucca ŭ toj častcy nasielnictva Rasii, jakoj ułaścivaja spažyvieckaja psichałohija.

Asobna chacieŭ by skazać pra ŭsie hetyja ahidnyja filmy pra vašaha prezidenta. Navošta ich lepiać? Vidavočna: takim čynam rasijskaja ŭłada sprabuje adciahnuć uvahu rasijcaŭ ad nadzionnych i samych vostrych prablem unutry ŭłasnaj krainy. Šmatkanalnaja chłuśnia nie spyniajecca ŭžo niekalki hadoŭ, a ŭ apošnija miesiacy nabyła niabačany napał. Aliharchi nie durni i razumiejuć, što jany na fonie Łukašenki paŭstajuć ŭ vielmi niavyhadnym śviatle. Tut adradžajecca i raźvivajecca dziaržava i hramadstva, a ŭ Rasii panuje aliharchičny bandytyzm. Stali bačnyja prykmietnyja sacyjalnyja i sacyjalna-psichałahičnyja razychodžańni i nastupstvy hetych dvuch kursaŭ. Heta ich razdražniaje. Voś i pačali dumać, jak ablić brudam kiraŭnictva Biełarusi, jak asabista źniavažyć vašaha prezidenta.

Biezumoŭna, i vaša kiraŭnictva pamylajecca — bo ŭsie žyvyja ludzi. Pamyłki ŭ dziaržaŭnym budaŭnictvie, pryčym nie ŭ samych prostych umovach, jakija aktyŭna stvarajucca zvonku, niepaźbiežnyja. Ale ŭ hałoŭnym vy tysiaču razoŭ majecie racyju. U Biełarusi zachavana nie tolki ekanomika, zachavany i ŭmacoŭvajecca duch nacyi.

Praces «najezdaŭ» i «nakataŭ» z boku peŭnych rasijskich siłaŭ, ja ŭpeŭnieny, nie biaskoncy. A pakul Baćku treba nabracca vytrymki i tryvać usiu hetuju poskudź, dziela budučyni našych narodaŭ.

Farpost

Niaredka davodzicca čuć mierkavańni rasijskich «stratehaŭ»: maŭlaŭ, vialikaj roźnicy, dzie stajać vojskam SPA — u Breście ci pad Smalenskam, — niama. Ja da hetaha času źjaŭlajusia hałoŭnym navukovym supracoŭnikam Centra vajenna-stratehičnych daśledavańniaŭ Hienštaba Uzbrojenych sił Rasii. U svoj čas pracavaŭ u składzie pracoŭnaj hrupy kamisii sajuznaha parłamienta pa ŭnifikacyi zakanadaŭstvaŭ Biełarusi i Rasii ŭ vajennaj śfiery. I mahu skazać: tolki toj, chto zusim ničoha nie razumieje ŭ vajennaj stratehii, zdolny śćviardžać, što kali my pieraviadziem hrupoŭku ŭ Smalensk, to ad hetaha ničoha nie źmienicca. Vajenna-stratehičnaje značeńnie Biełarusi navat nie ŭ tym, dzie staić hrupoŭka, a ŭ metaskiravanym adsiačeńni ad Rasii biełarusaŭ. «Ruskaje tułava» ciapier staić na adnoj biełaruskaj nazie, a druhaja (Ukraina) užo padkurčanaja, zamiest jaje kruk. Kali ciapier vybivajecca «biełaruskaja naha», to Rasija stanovicca na kaleni.

Razhladać sajuznuju hrupoŭku vojskaŭ u adryvie ad stratehičnaj terytoryi Biełarusi było b prosta niedalnabačna. Tym nie mienš, rasijski bok admoviŭsia ŭklučać u sajuznuju damovu navat artykuł, jaki rehłamientuje sumiesnuju vajskovuju arhanizacyju sajuznaj dziaržavy.

Značeńnie ŭzbrojenaj hrupoŭki naŭmysna budzie apuskacca ŭsio nižej, kab paśla prybrać navat zhadku ab vajennym supracoŭnictvie. Čužy aliharchičny ład Rasii ŭ cełym sprabuje pieratvaryć sajuznyja instytuty ŭ amorfnyja, biezžyćciovyja ŭtvareńni.

U toj ža čas,

kazać ab bajazdolnaści sučasnaj rasijskaj armii možna ź vialikaj naciažkaj.

Tamu farpost Rasii, harant jaje vajennaj biaśpieki — Biełaruś.

My ž pryjšli da idei stvareńnia «narodnaha apałčeńnia» jašče i tamu, što ciapierašniaja rasijskaja vajennaja mašyna nie ŭ stanie zabiaśpiečyć biaśpieku krainy. Chłopčyki-pryzyŭniki, što prasłužyli pa hodzie, na zaržaviełych tankach, Rasiju abaranić nie zmohuć.

Narodnaje apałčeńnie imia Minina i Pažarskaha

Absalutnaj bolšaści karennych narodaŭ Rasii stanoviacca vidavočnymi nastupstvy 20-hadovahalibieralna-nacysckaha akupacyjnaha kiravańnia suśvietnaj zakulisy: duchoŭny śviet Rasii padvierhnuty hvałtu, kraina razroźnienaja, zołatavalutnyja zapasy vyviezienyja na Zachad,

My stvaryli Usierasijski hramadski ruch «Narodnaje apałčeńnie imia K. Minina i D. Pažarskaha», tamu što moŭčki hladzieć na ŭsio heta bolš niemahčyma.

Pavinien byŭ adbycca źjezd našaha ruchu, stvoranaha pa inicyjatyvie Usierasijskaha aficerskaha schodu, na jakim u minułym hodzie ja byŭ abrany načalnikam štaba. My adrazu zajavili, što budziem zmahacca nie za abiastłuščany kiefir, sanatorna-kurortnyja pucioŭki i kamunalnyja lhoty, a za źmienu palityčnaha kursu i palityčnaj sistemy ŭ Rasii. Bolšaść vieteranskich arhanizacyj syšli ad palityčnych patrabavańniaŭ, tamu my aryjentujemsia na bolš dumajučy płast rasijcaŭ — maładych ludziej 20–35 hadoŭ, jakija składajuć asnovu našaha ruchu. Hetym my vyhadna adroźnivajemsia ad mnohich inšych struktur. Tak, na «Ruski marš» u minułym hodzie vyjšli 10 tysiač maładych chłopcaŭ. Čamu mnohija ź ich błytajucca sa skinchedami i roznymi nacystami? Jany razumiejuć, što kraina hinie i treba niejak jaje ratavać. Ale nie viedajuć, jak. Na heta ŭ mianie zaŭsiody była vielmi niehatyŭnaja reakcyja. Ja vajavaŭ u Afhanistanie, i moj bataljon składaŭsia taksama z turkmienaŭ, uźbiekaŭ, tadžykaŭ, jakija adnolkava ryzykavali žyćciom za nacyjanalnyja intaresy našaj krainy.

Nie azijaty i kaŭkazcy vinavatyja ŭ rasijskich biedach…

Jaho siamja — jaho bahaćcie

U mianie čaćviora dziaciej i dvoje ŭnukaŭ. Starejšy syn pa «spravie Čubajsa» ŭ vyšuku užo šosty hod, a małodšy tolki što skončyŭ fiłasofskaje adździaleńnie ŭniviersiteta. Ja nie tak daŭno patelefanavaŭ kamandziru bryhady śpiecnaza i kažu: «Treba adnaho maskviča ŭziać u bryhadu šarahoŭcam». Jon ščyra adkazaŭ, što luby maskvič, dy jašče paśla ŭniviersiteta, u vajskovym śpiecnazie — hniły materyjał. Ja potym užo pryznaŭsia, što hety maskvič — moj małodšy syn. Tady jon skazaŭ: dobra, adnaho maskviča ŭ bryhadzie jak-niebudź ścierpim. A vajenkam naohuł ščyra ździviŭsia: «Uładzimir Vasiljevič, zvyčajna pałkoŭniki prosiać mianie, kab ja ich synoŭ admazaŭ ad vojska, a vy, naadvarot, prosicie jaho zabrać». Praŭda, daviałosia jaho słužbu na paŭhoda ŭsio roŭna adkłaści praŭ pieraniesienuju niadaŭna apieracyju. Ja vieru, što jon stanie śpiecnazaŭcami i honaram Rasii.

Starejšaja dačka — kandydat miedycynskich navuk, pracuje ŭ adnoj z prestyžnych klinik u Maskvie. Małodšaja dačuška taksama razumnica — skončyła instytut, pracuje, choć u jaje DCP i jana prykavana da invalidnaj kalaski. Jość jašče ŭnuk Ivan i ŭnučka Marja, ja ich lublu prosta biaskonca. Maja žonka — moj honar. My ź joj brali šlub u turmie. Było vidavočna, što mianie buduć sadžać i paabiacali pažyćciovaje źniavoleńnie. Tady žonka pryniała rašeńnie brać šlub zahadzia, bo pry pažyćciovym prysudzie zrabić heta niemahčyma.

Voś taki ŭ mianie byŭ turemny šlub.

Fiłasofija rasijskaha vajskoŭca

Ja vymušany stać u svajoj krainie hramadska-palityčnym dziejačam. Pierafrazujučy Majakoŭskaha, tym i cikavy ludziam.

Nie tak daŭno pieračytaŭ Dastajeŭskaha, u pryvatnaści «Biesaŭ», jakija nie ŭvachodzili za savieckaj sistemaj u prahramu dla abaviazkovaha vyvučeńnia. Hety tvor unikalny, bo daje zrazumieć, što z nami robiać siońnia našy vorahi: mienavita toje, što stvaryŭ satana z ruskaj ziamloj. Ale ja absalutna pierakanany, što nas nie zmohuć raźvieści pa roznych «kletkach» i kančatkova pierasvarylisia. Ja malusia za sajuz Vialikaj, Małoj i Biełaj Rusi, jakomu Boh abaviazkova dapamoža adradzicca.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0