Pavieł, Aleś, Kaciaryna, Kanstancin i Volha

Sudździa Volha Komar, jakaja vyniesła žorstki prysud Vasilu Parfiankovu pa spravie ab «masavych biesparadkach», vyjaviłasia vypusknicaj Biełaruskaha liceja imia Jakuba Kołasa. Piša jaje vykładčyk Anatol Sidarevič.

Jany vučylisia na adnym kursie i ŭ adnoj hrupie i skončyli navučańnie ŭ Licei ŭ 1995 hodzie.

Kali nie pamylajusia, Volha była ŭ liku tych liceistaŭ, jakija advučylisia ŭ Licei ŭsie čatyry hady.

Licej pačaŭ pracu ŭ 1991 hodzie, u kastryčniku. Nabirali adrazu na pieršy, druhi, treci i čaćviorty kursy.

Pamiataju, na čaćviortym kursie siarod piatnaccaci dziaŭčat byŭ adzin chłopiec — Aleś Michalevič. Skončyŭšy Licej, jon pajšoŭ na palitałahičnaje adździaleńnie jurydyčnaha fakulteta BDU. Ź im razam vučyłasia Kaciaryna Tkačenka.

Na trecim kursie vučyŭsia Maksim Čarniaŭski, archieołah u druhim pakaleńni, taksama, jak i baćka, užo kandydat histaryčnych navuk. Ubačyŭšy ŭ «Akademknizie» Maksimavu manahrafiju, ja sa smutkam zrazumieŭ, što amal ničoha ŭ archieałohii nie razumieju. Razam z Maksimam vučyŭsia Kościa Chadyka, syn «taho samaha» prafiesara Chadyki.

Nie mahu zhadać, chto vučyŭsia ŭ 1991—1992 hh. na druhim kursie. Zatoje niakiepska pamiataju samych małodšych — pieršy kurs. Volha była zaličanaja ŭ 11-ju hrupu (heta značyć, u pieršuju hrupu pieršaha kursa), potym jana budzie vučycca ŭ 21-j, 31-j i 41-j hrupach.

Taja hrupa ŭrezałasia mnie ŭ pamiać dziavočym lidarstvam. Z chłopcaŭ da III kursa dajšoŭ tolki Źmicier Šaraŭ — astatnija «adsiejalisia». Zatoje na vakantnyja miescy na III kurs (adapaviednik Ch kłasa) pryjšli mocnyja chłopcy.

Pakolki ja amal usie hady pracy ŭ licei byŭ sakratarom pryjomnaj kamisii, dyk adrazu pradkazvaŭ piedahoham, jakich pośpiechaŭ možna čakać ad taho ci inšaha abituryjenta, jaki pastupaŭ u Licej paśla 9-ha kłasa škoły. I nikoli nie pamylaŭsia.

Raskryju maleńki sakret. U 1970-ch ja natrapiŭ na manahrafiju amierykanskich ci to brytanskich aŭtaraŭ, pryśviečanuju psichafizijałahičnym prablemam pierachodnaha ŭzrostu. Heta było daśledavańnie suviazi pamiž połavym vyśpiavańniem i psichičnymi pracesami, u tym liku pamiž połavym vyśpiavańniem i pośpiechami ŭ vučobie. Tam ja vyčytaŭ, što chłopčyki — z taje pryčyny, što jany adstajuć u fizičnym roście i vyśpiavańni ad dziaŭčat — u pierachodnym uzroście pačynajuć u prysutnaści svaich kalažanak kampleksavać i zdajuć pazicyi ŭ vučobie (niekatoryja, na žal, nazaŭsiody). Voś čamu siarod vypusknikoŭ bazavaj škoły vydatnic u razy bolš, čym vydatnikaŭ. I kali da nas u Licej prychodziŭ chłopiec paśla ICH kłasa, ja adrazu ž hladzieŭ u jahonaje paśviedčańnie ab bazavaj adukacyi. Siaredni bał «4,5», navat «4,3» davaŭ mnie ŭpeŭnienaść, što ŭ hetaha chłopca ŭsio budzie o'kiej. I pra heta ja kazaŭ pradmietnikam, jakija prymali ŭstupnyja ispyty.

Dyk voś, u 1993 hodzie ŭ 31-ju hrupu, u jakoj vučyłasia Volha, pryjšli čatyry mocnyja chłopcy: Pavieł Barkoŭski, Michaś Bajaryn, Antoś Šachbazaŭ i Vadzim Šościk. Razam ź Miciem Šaravym ich było piać na dzieviatnaccać dziaŭčat. Pracavać z hetymi chłopcami było radasna. I jašče adznaču, što z treciaha kursa ŭ hrupie, u jakoj vučyłasia Volha, lidarstva pierajšło da chłopcaŭ. Dziaŭčaty — i Volha, i Iryna Kaštalan, i Kaciaryna Mochań, i Nastaśsia Padalaka (siastra aktora Ramana Padalaki, taksama našaha liceista), i Volha Rusakova, i Hanna Ciuciundžan, i inšyja — staralisia ad ich nie adstavać. Heta była mocnaja hrupa.

U 1995 hodzie jany skončyli Licej. Ja viedaŭ, chto kudy pastupiŭ, ale ź dziaŭčatami, aproč «histaryčki» Iryny Kaštalan, sustrakacca nie davodziłasia. Pra Miciu Šarava viedaju, što jon skončyŭ histfak BDU i što jaho svatali na kadravuju słužbu ŭ vojska. Vadzim Šościk skončyŭ mižnarodny kaledž u Tryjeście, a potym Vienski ekanamičny ŭniviersitet; atrymaŭšy mahistarski dypłom, pracuje dyrektaram ci to mieniedžaram na adnym ź fijataŭskich zavodaŭ. Antosia Šachbazava apošni raz bačyŭ u 2001 m ci to ŭ 2002-m hodzie ŭ ekałahičnym univiersitecie imia Andreja Sacharava. Ja tam vykładaŭ, a Antoś, vypusknik univiersiteta, prychodziŭ u alma mater pa aśpiranckich spravach. Ciapier kandydat bijałahičnych navuk Anton Šachbazaŭ žyvie i pracuje ŭ Kanadzie. Paet Michaś Bajaryn pajšoŭ u BDU na adździaleńnie kłasičnaj fiłałohii. Na hetaje adździaleńnie prychodziŭ vyvučać¬ staražytnahrečaskuju i student fiłasofska-ekanamičnaha fakulteta Pavieł Barkoŭski.

Michaś Bajaryn, jak i Micia Šaraŭ, źniknie ź vidavoku. I tolki 19 śniežnia minułaha hoda ja ŭbačyŭ jaho znoŭ. Z Antosiem i Vadzimam ja mahu abmianiacca viestkami pa elektronnaj pošcie. Stały asabisty kantakt zastaŭsia ŭ mianie tolki z Paŭłam Barkoŭskim. Viedajučy, što Pavieł vyrašyŭ śpiecyjalizavacca na hiermieneŭtycy, ja padbivaŭ jaho zaniacca hiermieneŭtykaju Ajcoŭ Carkvy. Adnak Paŭła, skieptyka pa natury i biezrelihijnaha čałavieka, bolš vabili fihury dvuch Frydrychaŭ — Šlejermachiera i Šlehiela. Stažyroŭka ŭ cytadeli nieakantyjancaŭ, Marburhskim univiersitecie, umacavała jaho ŭ hetym vybary.

…20 śniežnia minułaha hoda pozna ŭviečary ja siadzieŭ na kuchni ŭ kandydatki fiłasofskich navuk, dacentki BDU Ały Viktaraŭny Barkoŭskaj. U toj čas u jaje byŭ padvojny kłopat: dapamahčy zrabić chatniaje zadańnie ŭnuku i daviedacca, dzie znachodzicca syn. Potym treba było pabyć ź Cimafiejem, pakul jon nie zaśnie. Unuk z tvaru bolš padobny na babulu, ale postać u jaho baćkava. I rostam jon budzie nie mienšy za svajho tatulu. Zasynajučy, mały Cimafiej, mabyć, dumaŭ pra baćku, jaki ŭziaŭ dy pierad samym Novym hodam pajechaŭ u niejkuju kamandziroŭku. Kali ŭnuk zasnuŭ, babula telefanavała to ŭ izalatar na vulicy Akreścina, to ŭ takuju ž ustanovu ŭ Žodzinie i nidzie nie mahła dabicca ŭciamnaha, kankretnaha adkazu na pytańnie: dzie moj syn? I tolki ŭ dvaccać try hadziny bieź piaci chvilin mabiła dała sihnał, što pryjšło paviedamleńnie. Ała Viktaraŭna ciapier viedała, što Pavieł znachodzicca ŭ izalatary na vulicy Akreścina, što jaho aryštavali na 15 sutak. Značyć, Pavieł vyjdzie 3 studzienia, prykidvała Ała Viktaraŭna, a jakraz na 3-ha ŭ jaho pryznačany ispyt. Što budzie? I novaja tryvoha źjaviłasia ŭ maci: ci pakinuć Paŭła na pracy? «Ź jaho kvalifikacyjaj biez pracy nie zastaniecca», — skazaŭ ja pierad adychodam. I Ała Viktaraŭna pad sakretam skazała, što ŭžo była prapanova…

Zdymak Ały Barkoŭskaj i Volhi Šparahi (Paŭłava kaleha) ŭžo ŭvajšoŭ u fotakłasiku i historyju Biełarusi. Na hetym zdymku pakazana, jak dźvie kandydatki fiłasofskich navuk, dźvie dacentki la ściany izalatara pakujuć pieradaču taksama kandydatu fiłasofskich navuk i dacentu.

Viestku pra aryšt Paŭła Barkoŭskaha i zdymak ja dasłaŭ pa elektronnaj pošcie piatnaccaci byłym liceistam i ich nastaŭniku Lavonu Barščeŭskamu, jaki pad toj čas razam z padpolnym Licejem znachodziŭsia ŭ Polščy. (Pra toje, što aryštavany vypusknik Liceja Aleś Michalevič, paviedamili, badaj, usie polskija ŚMI.)

Potym mnie daviałosia paviedamić byłym liceistam i Lavonu pra pieratrus u Michalevičavaj adnakurśnicy, žurnalistki Kaciaryny Tkačenka, pra toje, što žorstka byŭ źbity naš vypusknik Kanstancin Chadyka…

Učora ž uviečary ja patelefanavaŭ Paŭłu Barkoŭskamu, kab udakładnić:

— Volha Kanojka z taboju razam vučyłasia? Ty viedaješ, što jana zasudziła Vasila Parfiankova na čatyry hady?

Volha vučyłasia ŭ adnoj hrupie z Paŭłam. Praŭda, jana ciapier nie Kanojka, a Volha Komar, sudździa. Cikava, jaki prysud jana vyniesła b Paŭłu, kali b jon trapiŭ na łavu padsudnych da jaje? Abo Kaciarynie Tkačenka ci Kanstancinu Chadyku? Były liceist, bahiemist i błohier Siarhiej Smatryčenka navat prapanuje, kab sud nad Alesiem Michalevičam adbyŭsia ŭ domie № 21 pa vulicy Kirava, dzie vučylisia Volha i Pavieł i dzie ciapier mieścicca sud Centralnaha rajona Minska.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0