«Vaŭki» i ŭłady
Restaŭracyja siaredniaviečnaje biełaruskaje zbroi j strojaŭ, fechtavańnie, teatralnyja pastanoŭki, śpievy dy tancy epochi roskvitu Vialikaha Kniastva Litoŭskaha — voś čym zajmaŭsia i zajmajecca «Žalezny voŭk». Hetki kalektyŭ vyras z hurtka adnadumcaŭ. «Vaŭki»-rycary vystupali na bujnych turnirach u Čechii dy Letuvie.
Doma — u Navapołacku — mała jakoje śviata abychodziłasia biaź ichnaha ŭdziełu. Heta pryniesła im nia tolki nievierahodnuju papularnaść, ale j peŭnuju prychilnaść haradzkich uładaŭ (kali ŭłady ŭ siońniašniaj Biełarusi ŭvohule mahčyma choć u niejkaj stupieni nazvać prychilnymi da biełaruskaha). Nie adnojčy siabram «Žaleznaha vaŭka» abiacali zapłacić za vystupy, ale toje zastałosia cacankami. Ułady hanarylisia — vo, u nas svaje rycary jość! — ale nie cikavilisia tym, što patrebnaje siabram abjadnańnia dziela vidoviščaŭ. A heta materyi dla strojaŭ, metał dla łataŭ dy zbroi, majsternia. Horad nia bačyŭ hetaje pracy, raźbitych u kroŭ palcaŭ chłopcaŭ — siakucca ž jany pa-sapraŭdnamu navat na treniroŭkach! Horad chacieŭ bačyć pryhožy vynik.
Systema nia viedaje vyniatkaŭ. Kali ty «niedziaržaŭny» i tabie dazvalajuć isnavać, ad ciabie čakajuć ščaniačaje addanaści. Čakajuć, što ty maješ adpracoŭvać za suchoje «dziakuj» mahčymaść mieć miesca — u centry ramiostvaŭ dy kultury, jakoje j tak naležać tabie pa pravie.
Kali Łukašenka vyrašyŭ naviedać adkryćcio pabudavanaha pad jaho nahladam Ladovaha pałacu ŭ Viciebsku, mierkavałasia, što «Žaleznyja vaŭki» paciešać jahonaje voka ladovaj bitvaj. Ale... «Vaŭki» admovilisia ad vandroŭki ŭ Viciebsk, admovilisia zabaŭlać hałoŭnaha mahilščyka biełaruskaje kultury. Vynik nie prymusiŭ siabie doŭha čakać. Kiraŭnik navapołackaha centru ramiostvaŭ i nacyjanalnaje kultury Andrej Recikaŭ prapanavaŭ im źbirać rečy. Tak tvorčaje abjadnańnie «Žalezny voŭk» vymušanaje było źmianić prapisku na susiedni Połacak.
Praŭda, karespandentu «NN» sp.Recikaŭ patłumačyŭ pierajezd rycaraŭ tolki ich ułasnym žadańniem: maŭlaŭ, zachacieli ŭ Połacak, tam im lepiej. Heta nia tak: bolšaja častka «vaŭkoŭ» žyvie ŭ Navapołacku, i kožny dzień rabić hadzinnyja vandroŭki z adnaho horadu ŭ druhi — nia samy pryjemny zaniatak.
A ŭ pakoj-majsterniu «vaŭkoŭ» u navapołackim centry ŭjechali rycary z klubu «Čorny vojna» — nie adzin rycarski klub u Navapołacku...
Andrej Alaksandraŭ, Navapołacak
Kamientary