Naviny za tydzień

 Naviny za tydzień

Łas-Vehas u Horadni

4 lutaha Kšyštaf Zanusi pakazaŭ u Horadni apošni svoj viadomy film «Žyćcio, jak chvaroba, jakaja pieradajecca połavym čynam». Byŭ poŭny anšlah.

Takija viadomyja ludzi dla Horadni — vialikaja redkaść. Słavuty režyser chacieŭ ubačyć horad, rychtavaŭsia da sustrečy ź im. U interviju tutejšym žurnalistam jon skazaŭ, što pradbačliva prychapiŭ z Varšavy haradzienskija paštoŭki, bo «ŭ vas ciapier ich by nie kupiŭ». Horadnia — vialikaja častka historyi nia tolki Polščy, ale i Eŭropy, pryznaŭsia hość. Jamu chaciełasia ŭbačyć, nakolki horad vyhladaje savieckim, nakolki — eŭrapiejskim. Niepryjemna ŭrazili jaho kalony novaha zamku, jahony pierarobleny za savietami vyhlad. Kalony nahadali jamu Łas-Vehas. Maŭlaŭ, adnolkavy padychod — maskultaŭski. Zatoje spadabaŭsia Farny kaścioł, u jakim sp.Zanusi pabyŭ na nabaženstvie. Jon skazaŭ, što chram pabudavany ŭ časy baroka, značycca, tady horad mieŭ dobryja časy, byŭ u roskvicie, čaho, maŭlaŭ, hość žadaje Horadni i nadalej.

Siarhiej Kraŭcoŭ

Chlebnaja manapolija

Nie paśpieŭšy jak śled razhledziecca j zamacavacca na “kapitanskim mościku” Miadzielskaha rajvykankamu, jahony novy staršynia, prysłany z soniečnaha horadu Kapyla na źmienu raniejšamu, niedastatkova vertykalnamu, vyrašyŭ rezka paviarnuć šturvał u bok palapšeńnia rajonnych ekanamičnych pakaźnikaŭ. Z hetaj metaj, naprykład, u Kryvičoch tutejšym pradprymalnikam cicha j łaskava zabaranili handlavać pryvaznym mienskim chlebam, kab nie składać kankurencyi pradukcyi miadzielskaha chlebazavodu, jakaja paraŭnańnia z staličnym chlebam paprostu nie vytrymlivaje. Ludzi nabyvajuć tutejšuju chlebapradukcyju – kudy padzieniešsia, adno što ź jašče bolšaj nieciarplivaściu čakajuć vychodnych, kali papryjaždžajuć ź Miensku dzieci dy ŭnuki z čarhovaj partyjaj “naračanskaj” dy “trajeckaj” kantrabandy.

Ivan Źviaruha, Miadzieł

Klintan nia dumaje
pra “Pieršaćviet”

Začynili “Pieršaćviet”, zamiest jaho zaraz paŭstanie rasiejskamoŭnaje vydańnie... Hady čatyry tamu, kali hetaje mastacka-estetyčna-biezadkaznaje vydańnie ŭpieršyniu zachacieli zakryć – nia ź niejkich tam palityčnych pryčynaŭ, a kab hrošy aščadzić, uščent pierapałochany Aleś Masarenka źviartaŭsia da siabroŭ pieršaćvietaŭskaha litabjadnańnia: “Chłopcy, davajcie napišam list Klintanu! Chaj abaronić!..” Ale tady papłakali-papłakali, dyj vyžyli. Paśla zhadzilisia na dźviuchmoŭje. “Hałoŭnaje, — kazali, — zachavać časopis”. Stracili mahčymaść pryhoža syści. Škada, što nie napisali – Klintan mo i abaraniŭ by.

Siarhiej Mikulevič

Pamiać pra raźniu

1 lutaha z ranicy ŭ roznych kropkach Mahilova załunali bieł-čyrvona-biełyja ściahi jak napamin ab hieraičnych padziejach 1661 h., kali mahiloŭcy ŭźniali paŭstańnie ŭ akupavanym maskoŭcami horadzie i vyrazali ŭvieś varožy harnizon (pavodle roznych padlikaŭ ad 1 da 7 tys. čałaviek). Za hetaje paŭstańnie Mahiloŭ byŭ uraŭnany ŭ pravoch sa staličnym miestam.

Dzianis Mieljancoŭ, Mahiloŭ

Hiljatyna dla karaloŭ

Adsiačeńnie hałovaŭ “najhoršym hurtam minułaha hodu” było arhanizavanaje hazetaj “Navinki”. Na scenie klubu stajała draŭlanaja hiljatyna, kiravaŭ joj kat u čyrvonym kapielušy, nož hiljatyny apuskaŭsia kožny raz, kali abjaŭlaŭsia “najhoršy” ŭ adpaviednaj naminacyi. Pieramožcy Hiljatyny abiralisia šlacham “usienarodnaha apytańnia” — prahałasavać moh kožny albo ŭ Internecie na sajcie Hiljatyny, albo ŭ ankietach, što drukavalisia ŭ “Navinkach”. Hiljatynu skanstrujavaŭ fizyk Hleb z dapamohaju muzykaŭ z hurtu Los Chisanos, i była jana nie zusim padobnaju da sapraŭdnych – bo Hleb, akazvajecca, nia viedaŭ, što i ŭ Biełarusi dziejničali hiljatyny, prynamsi ŭ 1812 h., dyk nie było jamu z čaho prykładu brać.

Andruś Biełavoki