Sabačyja historyi
Adzin sabaka ź Miensku napisaŭ u viosku list: “Miły dziadula, zabiary ty mianie adhetul. Niama ŭžo ŭ mianie mocy tut žyć...” A Hraždan napisaŭ dysertacyju “Polza muchi v raźvitii sielskoho choziajstva”.
Adzin sabka vioz z pola miech bulby. Jaho dahnaŭ na “Zaparožcy” Hraždan, spyniŭsia, dastaŭ hazetu i začytaŭ: “Uradžajnaść u hetam hadu pavinna być 350 centleraŭ. A inačaj prydziecca pradavać tanki. Asabliva budźcie bdzicielnymi va ŭremia ŭborki karniapłodaŭ...”
Adzin sabaka araŭ harod. Za płotam stajaŭ Hraždan i, kałupajučy ŭ nosie, kamandavaŭ: “Biary hłybiej! Płuh trymaj roŭna! Kania pahaniaj dubcom! Žoncy skažy, kab rychtavała tajnuju viačeru!”
Adzin sabaka łaviŭ rybu. Hraždan siadzieŭ pobač i ličyŭ, kolki sarvałasia.
Adnamu sabaku dali na “Dažynkach” hanarovuju hramatu. Hraždan płakaŭ i kryčaŭ na dziaciej: “Vučyciesia jeździć na kambajnie, a to pojdziecie na zavod hajki krucić!”
Adzin sabaka vieryŭ u Boha. Hraždan vieryŭ u suśvietnuju revalucyju i rychtavaŭsia da niamieckaha pałonu.
Adzin sabaka ŭ Dzień biełaruskaj vajkovaj słavy zapaliŭ u chramie śviečku. Hraždan padpaliŭ kałhasny stoh i, vyklikaŭšy chutkuju dapamohu, skazaŭ: “Ja ž havaryŭ, što ad iskry ŭvazharycca płamia...”
V.Š.
Ciapier čytajuć
Były ministr kultury Rusłan Čarniecki znajšoŭ sabie padpracoŭku9
Kamientary