Былы абаронца БАТЭ, а цяпер турэцкага «Генчлербірлігі», гулец нацыянальнай зборнай Арцём Радзькоў, які ў свой час вучыў Рэнана Брэсана беларускай мове, даў вялікае інтэрв'ю By.tribuna.com
«Ганаруся Беларуссю, калі чую беларускую мову, — кажа Арцём. — Калі чую нешта па тэлевізары, радыё па-беларуску, разумею — мы маем тое, што адрознівае нас ад іншых людзей.
Мне прыемна, калі чую, як нехта на вуліцы размаўляе па-беларуску. Хоць сам яшчэ не гатовы перайсці на родную мову ў паўсядзённым жыцці. Па-добраму зайздрошчу такім людзям, іх смеласці.
У нас жа ў краіне адносіны да беларускамоўных людзей не лепшыя. Шмат хто кажа: «Вось дзівакі». Гэта няправільна. Трэба ганарыцца сваёй краінай. Пакрыху. Кожны дзень. Можа, тады ўсім стане добра…
— На чыім вы баку ў пытанні дзяржаўнай сімволікі?
— Не люблю, калі ідзе спекуляцыя з гэтай нагоды. Я не вельмі добра ведаю гісторыю, каб адназначна казаць, які сцяг больш правільны. Не хачу каб дзяржаўны сцяг стаў падставай для падзелу людзей.
Адны скажуць — мы за бел-чырвона-белы, а другія будуць за — чырвона-зялёны. Гэта няправільна. Чаму не дазволіць два сцягі? Нельга забараняць адзін з іх.
Змяніць дзяржаўны сцяг — што ад гэтага зменіцца? Краіна стане іншы? Людзі стануць дабрэйшымі?
Згодны, трэба ведаць гісторыю. Мне, можа быць, больш за іншых. Напэўна, прыйшоў час, калі мне стала цікава — што мы за народ. Напэўна, паездзіў па краінах, паглядзеў… Напрыклад, у Турцыі дзеці ў школе два разы на дзень спяваюць дзяржаўны гімн. У нас такога няма. Пасля гэтага пачынаеш задумвацца, нешта аналізаваць.
Цяпер чытаюць
«Надзея Сцяпанаўна». Мікіта Найдзёнаў апублікаваў паэму, якая нарадзілася ў Жодзінскай турме. Такога паэтычнага эпасу ў беларускай паэзіі ХХІ стагоддзя яшчэ не было55
Каментары