Намеснік кіраўніка акупацыйнай адміністрацыі Херсонскай вобласці Кірыл Страмавусаў паведаміў, што расійскія вайскоўцы праводзяць у рэгіёне «перагрупоўку», мэта якой — «сабрацца з сіламі і нанесці ўдар у адказ».
Учора стала вядома, што на Херсоншчыне расійскія армія за дзень адступіла на 30 кіламетраў.
Прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі паведаміў, што ўкраінскія вайскоўцы занялі Любімаўку, Крашчонаўку, Залатую Балку, Бяляеўку, Украінку, Вялікую і Малую Аляксандраўкі і Давыдаў Брод Херсонскай вобласці.
«І гэта яшчэ далёка не поўны спіс. Нашы воіны не спыняюцца», — сказаў прэзідэнт Украіны.
Расійская прапаганда знаходзіць для абазначэння паражэння эўфемізмы, «перагрупоўка» — адзін з іх.
Між тым, сёння прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін падпісаў указ аб прыняцці ў склад Расіі захопленых тэрыторый, межы якіх невядомыя.
Каментары
У 1924 годзе Ўсяленскі патрыярх Рыгор VII, надаўшы аўтакефалію Польскай праваслаўнай царкве, у склад якой увайшла значная частка былой Кіеўскай мітраполіі, у тым ліку Заходняя Беларусь зь Віленшчынай, у сваім томасе зазначыў, што далучэньне Кіеўскай мітраполіі да Маскоўскага патрыярхату не было кананічным. У 1990-я гады ў лісьце патрыярху маскоўскаму Аляксію (Рыдыгеру) Усяленскі патрыярх Дзімітры заявіў, што Канстантынопаль вызнае Маскоўскі патрыярхат у межах 1589 году, гэта значыць без тэрыторыі Беларусі, Украіны, Балтыі і Смаленшчыны, якія на той час уваходзілі ў склад Рэчы Паспалітай. Наступны Ўсяленскі патрыярх Барталамей дадаў, што РПЦ бесьперапынна ўрывалася ў краіны, якія знаходзяцца пад духоўнай юрысдыкцыяй Канстантынопаля, менавіта ў Эстонію, Вугоршчыну і іншы краіны, робячы гэта заўсёды з дапамогай узброенай сілы савецкай арміі. У 2006 годзе патрыярх Барталамэй зрабіў заяву ў Кіеве, што Канстантынопаль лічыць Кіеўскую мітраполію сваёй дачкой і, калі прыйдзе час, разгледзіць пытаньне аб яе самастойнасьці. У кастрычніку 2018 году Сынод Канстантынопальскай царквы спыніў дзеяньне граматы 1686 году аб падпарадкаваньні Кіеўскай мітраполіі Маскоўскаму патрыярхату[.
Увогуле, праваслаўныя каноны (34-е апостальскае правіла) патрабуюць асобнай царквы для асобнага народу, аднак РПЦ працягвае не прызнаваць беларусаў (як і ўкраінцаў) асобнымі народамі. З гэтай прычыны на розных узроўнях агучваецца і паўтараецца формула пра «трыадзіны расейскі народ»