Vyklučeńni składali viečary, kali prychodzili kamandziry, a taksama pieršyja dni ŭ karancinie. Piša Siamion Piečanko.
Mahčyma, vykładčyk Hrodzienskaha dziaržuniviersiteta Vadzim Chiluta, jaki byŭ adnym z ekśpiertaŭ pa spravie fotaalboma «Pres-fota Biełarusi-2011», nazvaŭ zdymak Hudzilina z vojska dla adčepu. Tak, kab chutčej admachnucca ad žurnalista. Kali ž dapuścić, što zahadčyk kafiedry kryminalnaha prava i kryminałohii jurydyčnaha fakulteta byŭ ščyrym u svaim niehatyŭnym staŭleńni da hetaha zdymka, to jak čałaviek, jaki hod słužyŭ u biełaruskim vojsku, chaču zaśviedčyć nastupnaje.
Takuju karcinu, kali sałdaty ŭviečary ŭ paŭvoka hladziać «Panaramu», zajmajučysia paralelna svaimi spravami, ja naziraŭ ciaham hoda słužby ci nie kožny dzień. Jak praviła, prahlad navinaŭ prypadaŭ na volny čas, jaki my musili, akramia inšaha, tracić na padrychtoŭku da nastupnaha dnia. Padšyć padkaŭnieryk, a kali treba, to i adprasavać formu. Mnohija ŭ hety čas vučyli na pamiać abaviazki dniavalnaha, karavulnaha i h.d. I vielmi častka kamanda dniavalnaha źbiracca kala televizara na prahlad «Panaramy» zaśpiavała nas za hetymi zaniatkami. U kubryk z televizaram my tak i išli — chto ź niedašytym padkaŭnierykam, a chto z kanśpiektam.
Vyklučeńni składali viečary, kali ŭ rotu, ci bataljon prychodziŭ chtości z kamandziraŭ. Raz na tydzień moh zazirnuć ideołah, kab pravieryć nas na viedańnie ŭradavych čynoŭnikaŭ u tvar. U takija viečary, naturalna, my siadzieli ŭ kubryku roŭnieńka, i ŭvažliva hladzieli televizar. Nichto pry hetym ni čym inšym nie zajmaŭsia.
I, kaniečnie, pieršyja dni ŭ vojsku, karancin. Tady nam čaściakom davodziłasia hladzieć naviny stojačy pa struncy, z zaciahnutymi, niby ŭ vosaŭ, ramianiami talijami, i z hłucha zašpilenymi kaŭniarami. Tak nas vychoŭvali siaržanty za niejkija praviny.
Ciapier čytajuć
Biełaruś užo nie tolki pra palitviaźniaŭ. Z čym Śviatłana Cichanoŭskaja pajechała na adzin z hałoŭnych forumaŭ pa biaśpiecy ŭ ZŠA i što tam rabiŭ Siarhiej Cichanoŭski2121
Kamientary