Ekśpiedycyja Art-Siadziby «Zrobim lepš!» vypraviłasia na zakryty chipi-fiestyval «Viasiołka» pad Homielem, dzie ŭsie chodziać hołyja, nie lubiać fatahrafavacca i admaŭlajucca ad zdabytkaŭ cyvilizacyi.
«Naprykancy śvietu, kali Ziamla budzie spustošana, źjavicca novaje plemia. Hetyja ludzi nie buduć padobnyja da nas ni koleram skury, ni zvyčkami i razmaŭlać jany buduć na inšaj movie. Ale toje, što jany zrobiać, dapamoža Ziamli znoŭku stać zialonaj, bo jany buduć vieryć va ŭčynki, a nie ŭ słovy. A viedać ich buduć jak „vajaroŭ Viasiołki“».
Mienavita z nahody hetaha praroctva indziejcaŭ Chopi ŭ dalokim 1972 hodzie padčas śviatkavańnia Dnia niezaležnaści ZŠA, tysiačy pradstaŭnikoŭ tahačasnaj kontrkultury, pieraadoleŭšy ačapleńnie palicyi, vyjšli na Stałovuju haru ŭ štacie Kałarada. Uziaŭšysia za ruki, jany prastajali tam hadzinu, nie pramoviŭšy ni huku. Hety maŭklivy pratest suprać vajny ŭ Vjetnamie i za mir va ŭsim śviecie jość, pa sutnaści, pieršaj «Viasiołkaj». Natchnionyja idejami ab śvietłaj budučyni i zadziaŭbanyja spažyvieckim hramadstvam prostyja chipi pačali ładzić schod «vajaroŭ Viasiołki» kožny hod. Ź ciaham času hety ruch pierakinuŭsia praz akijan i ŭžo try hady zapar schod «vajaroŭ Viasiołki» prachodzić i ŭ Biełarusi.
Suśvietnyja Viasiołki prachodziać kožny raz u novych miescach.Jak praviła, doŭžacca jany miesiac. «Vajary Viasiołki» — davoli zakrytaja supolnaść. Jak praviła, bolšaść viedaje adno adnaho i padtrymlivaje suviaź, nie zvažajučy na dziaržaŭnyja miežy i moŭnyja barjery. Niekatoryja z sučasnych chipi padarožničajuć z «Viasiołki» na «Viasiołku», naviedvajučy pakrysie Biełaruś, Rasiju, Ukrainu, Małdovu i hetak dalej.
Biełaruskaja «Viasiołka» vyłučajecca tym, što jana,
Na «Viasiołcy» sprabujuć jak maha bolš jadnacca z pryrodaj. Zamiest elektryčnych pryboraŭ ludzi imknucca vykarystoŭvać usio arhaničnaje, a časam i archaičnaje. Zamiest lichtarykaŭ — źnička ŭ słoiku, zamiest hukaŭzmacnialnaj aparatury — akustyčnaja hitara, pierkusija dy inšyja žyvyja instrumienty, što hučać biaskoncymi
Daviedaŭšysia ad svajoj siabroŭki pra takuju padzieju, ja vyrašyŭ źjeździć tudy i pahladzieć na ŭsio svaimi vačyma. Doŭhaje padarožža aŭtaspynam praz spaźnieńnie na ciahnik było poŭnaje pryhodaŭ i vypadkovych znajomstvaŭ. Na adnym z prypynkaŭ ja ŭbačyŭ vykinuty z mašyny i ŭščent raźbity iPad. «Heta znak!», — padumaŭ ja, i pajechaŭ dalej kiłamietr za kiłamietram, natchniajučysia najpryhažejšaj u śviecie pryrodaj, soniečnymi krajavidami i čutkimi havorkami z tamtejšymi žycharami — pieravažna maimi spadarožnikami.
Na adnym z vakzałaŭ ja vypadkova sustreŭ svaich siabrovak, ź jakimi mianie razłučyŭ punktualny ciahnik u Minsku. Amal adrazu sustreli jašče adnu dziaŭčynu z Kijeva, jakaja mieła razdrukavanuju kartu miesca praviadzieńnia mierapryjemstva. Zastopiŭšy hruzavik, my pajechali nasustrač nieviadomamu.
Na miesca pryjechali pad noč.
— Dobraj ranicy!
— Što, užo ranica? — spytali my.
— A, vy pieršy raz na viasiołcy?
Vyśvietliłasia, što na postsaviesckim abšary siarod «vajaroŭ Viasiołki» isnuje tradycyja vitać adno adnaho «Dobraj ranicy!» u luby čas. Takim čynam jany mohuć adroźnivać navičkoŭ.
Pryjom byŭ vielmi ciopły — z abdymkami i vietlivymi słovami na roznych movach.Vietlivaść źnikła, kali ja paviedamiŭ, što pryjechaŭ jak reparcior — kab zrabić artykuł pra «Viasiołku» i raskazać pra jaje ŭsioj krainie. Mnie jašče raz nahadali, kab ja pytaŭsia ŭ ludziej ich dazvołu na zdymki. Reštu nočy ja pravioŭ u roznych łahierach, słuchajučy žyvuju muzyku i abpivajučysia harbataj.
Ranicaj, kali padniałosia soniejka i ŭsie pacichu pačali vyłazić z namiotaŭ da centralnaha vohnišča, ja zrazumieŭ, što fotarepartaž tut naŭrad ci atrymajecca. Bolšaść ludziej z nadychodam ciapła chadziła biez vopratki i ź niedavieram hladzieła na mianie i kamieru, što visieła na šyi.
Na «Viasiołcy» ŭsio decentralizavana. Isnujuć sustrečy, na jakich abmiarkoŭvajucca niejkija bytavyja patreby kštałtu charčavańnia, transpartu, a taksama idei majsterniaŭ i temy dyskusij, jakija ładziacca tut kožny dzień.
Mnie pašancavała trapić na johu,
Paśla smačnaj viehietaryjanskaj ježy nastupiła noč, usie raźmierkavalisia pa vohniščach, i z roznych kutočkaŭ lesu pačała barabanić pierkusija. Zapłyŭ u kryštalna čystym voziery pad bialosym miesiacam u abdymkach zor pakinuŭ mianie na źjadańnie endarfinaŭ i adčaju, bo źjazdžać nieabchodna było ranicaj.
«Viasiołka» pakinuła ŭ mianie krychu smutku.Peŭnaja zhublenaść niekatorych naviednikaŭ u miežach uschodnich relihijaŭ ci žadańnie dystancyjavacca ad tak zvanaha Vaviłona vyklikała ŭ mianie nieparazumieńnie. Bo ja ŭpeŭnieny ŭ zdolnaści kožnaha pradstaŭnika Vaviłona źmianić svaje aryjenciry pry najaŭnaści alternatyvy — pry bolš šyrokim raspaŭsiudzie idej «Viasiołki» — a mienavita ŭstojlivaha raźvićcia čałaviectva ŭ harmonii z pryrodaj, pavahi da bližniaha i suśvietnaha supracoŭnictva nazło spažyvieckaj sučasnaści.
Ciapier čytajuć
Małady rabotnik «Minsk-Areny» pavinien zapłacić 71 miljon dalaraŭ4
Małady rabotnik «Minsk-Areny» pavinien zapłacić 71 miljon dalaraŭ
«Darahija, viesialiciesia, hulajcie i kuraleście. Niachaj na staraść u vas budzie zapas dobrych pieražyvańniaŭ». Apošni hod Śviatłany Kurs — u jaje dopisach99
Kamientary