Hałoŭny trenier žłobinskaha «Mietałurha» Alaksandr Pališčuk paśla parazy ad «Junactva» (0: 6) raspavioŭ pra niedachop invientara. Słovy treniera sa spasyłkaj na pres-słužbu «Mietałurha» pieradaje «Presboł»:
— U pieršuju čarhu padziakuju zaŭziataram za toje, što byli z nami da apošniaha. Chacieŭ by paprasić ich krychu pačakać, my jašče nie raz vas paradujem, ale treba krychu času. Usia kamanda vielmi pieražyvaje, i dabjecca pośpiechu z takim padychodam.
Što tyčycca hulni, to skažu, što niečym jana spadabałasia. Napeŭna, lik nie pavinien być takim razhromnym, ale ŭ supiernikaŭ kidok — hoł, a našy kidki mienš niebiaśpiečnyja, dy i nie takaja vialikaja kolkaść ich siońnia była. Dy i jašče znoŭ padviała bolšaść.
— Zdałosia, što ŭ bolšaści hulcy imknucca razyhryvać da dakładnaha i mała kidajuć, zhodnyja z hetym?
— Ja nie chaču, kab heta padvałasia jak niejkaja skarha, ale pryčyna taja ž. Baimsia kidać, tamu što banalna niama klušak. Darečy, dziakuj Michaiłu Michajłaviču, što ŭ trecim pieryjadzie vyručyli nas adnoj. Amal u kožnaj hulni ludzi sadziacca na łavu, tamu banalna dalej niama čym hulać. Siońnia, naprykład, u trecim pieryjadzie chakieisty «Junactva» pieradali klušku našamu abaroncu, — cytuje Pališčuka pres-słužba «Mietałurha».
«Ty ŭ nas u Biełarusi!» — «Ja mamu tvaju ja*aŭ». Hościu z Ałtaja nie spadabałasia zaŭvaha za kinuty ŭ centry Minska niedakurak6
Kamientary