Vierahodna, vyraz «nakłaści cahlin ad strachu» źjaviŭsia paśla taho, jak niechta ŭbačyŭ fiekalii vombataŭ. Heta dziŭna, ale jany sapraŭdy majuć formu kuba.
Raniej formu kałavych sparažnieńniaŭ hetych žyvioł źviazvali z asablivaj budovaj anusu. Adnak, heta nie zusim praŭda, bo anus ŭ ich, jak i ŭ mnohich inšych sumčatych — kruhavy.
Tajamnicu aŭstralijskich sumčatych mišak raskryli navukoŭcy z Technałahičnaha instytuta Džordžyi, piša vydańnie The Independent.
Kiraŭnik i inicyjatar praviadzieńnia daśledavańnia Patrycyja Janh zajaviła, takaja dziŭnaja forma fiekalijaŭ hetych žyvioł źviazana z budovaj ich kišečnika.
«Pieršaje, što mianie padšturchnuła da daśledavańnia, − heta toje, što ja nikoli nie bačyła ničoha dziŭnaha ŭ bijałohii. A heta była sapraŭdnaja zahadka. Spačatku, ja navat nie vieryła, što heta praŭda. Kali ŭpieršyniu ŭbačyła ich fiekalii − uskryknuła», − uspaminaje jana.
Daśledčyki vyvučali vombataŭ, jakija zahinuli paśla sutyknieńnia z aŭto.
U kancy kišečnika vyjavili, što kał pierachodzić z vadkaha stanu ŭ ćviordy i sprasoŭvajecca ŭ nievialikija asobnyja kubiki.
Navukoŭcy pryjšli da vysnovy, što mienavita ełastyčnyja ŭłaścivaści ścienak kišečnika vombataŭ dazvalajuć stvarać kubiki ź fiekalijaŭ.
Patrycyja Janh adznačyła, što vyniki ich daśledavańnia mohuć apynucca karysnymi dla vytvorčaści.
«Da hetaha času ŭ nas było tolki dva sposaby vyrabu kubikaŭ: my ich farmirujem abo vyrazajem. Ciapier my majem hety treci mietad − akazvajecca, kuby možna farmavać dziakujučy miakkim tkaninam», − kaža daśledčyca.
Ciapier čytajuć
Chto tyja dva piersanažy, jakija nie pili ŭ mižvajennaj Vilni, jak Zośku Vieras abudzili ad letarhii i ci praŭdzivaja bajka pra Karatkieviča i restaran
Kamientary