Viadomy muzyka byŭ ździŭleny paradkami ŭ mienskim Pałacy Respubliki.
Viadomy muzyka byŭ ździŭleny paradkami ŭ mienskim Pałacy Respubliki.
1 sakavika ŭ mienskim Pałacy Respubliki prajšoŭ kancert najpapularniejšaha rasiejskaha rok-muzyki Haryka Sukačova i hurtu «Nieprikasajemyje». Niahledziačy na vysoki košt kvitkoŭ (ad 50 da 100 dalaraŭ) nie ŭsie hledačy zmahli patrapić u zału. Na prystupkach kancertnaj zały ludzi aktyŭna pytalisia pra «lišni kvitočak».
Kancerty ŭ Pałacy Respubliki adroźnivajucca «akademizmam». Miascovaja achova tradycyjna ćviorda spyniaje sproby hledačoŭ tančyć nie tolki pierad scenaj, ale i ŭ prachodach, tamu pieršyja niekalki piesień rasiejskich muzykaŭ mienskija hledačy słuchali jak simfoniju Vahnera, što vyklikała krajniuju stupień ździŭleńnia Sukačova, jaki adznačyŭ: «Padobna, što tut sabralisia ludzi, jakija pracujuć vyklučna stojačy».
Muzyka zaklikaŭ hledačoŭ być bolš niepasrednymi, zajaviŭšy, što na jahonych kancertach «možna navat tančyć». Ale pieršych niekalkich «hierojaŭ», što pasprabavali prajści da sceny i tančyć u prachodach, surova sustreła achova. Tady Haryk zapatrabavaŭ uklučyć u zale śviatło i pasprabavaŭ zapalić publiku svaimi chitami «Pra što śpiavaje hitara», «O, Beła, čao», «Svabodu Andžele Devis!». Zała pavoli stała ažyvać, a padčas vykanańnia chita «Ja miłaha paznaju pa pachodcy» ź miescaŭ užo ŭstali ŭsie hledačy, i pačaŭsia sapraŭdny kancert.
Achova Pałaca Respubliki nie zdavałasia i ćviorda dušyła ŭsie sproby hledačoŭ tančyć kala sceny, a padčas vykanańnia «padryŭnoj» pieśni «Maja babula palić lulku» mahutny amapaviec u zimovaj šapcy i ciopłaj kurtcy sprabavaŭ vyvieści adnaho z hledačoŭ. I tady Sukačoŭ spyniŭ pieśniu i zajaviŭ: «Spynicie «viazać» narod. Inakš my ihrać nie budziem. Nie błytajcie viesiałość z demanstracyjaj pratestu, -- źviarnuŭsia jon da achovy Pałaca i AMAPa. -- Barykady tut nie pačnucca».
Zała zaraŭła ad zachapleńnia, padtrymaŭšy muzyku. Čałavieka adpuścili, i dalej kancert užo prachodziŭ u narmalnym rok-režymie. Biełaruskaja publika była ŭ stanie ejfaryi: Haryk Sukačoŭ i jahonyja muzyki pakazali nie tolki kłas, ale i što značyć być prosta svabodnymi ludźmi.
Ciapier čytajuć
Łukašenka zaklikaŭ žycharoŭ Homielščyny nie chvalavacca z-za ŭltymatumu Zialenskaha adnosna retranślataraŭ19
Łukašenka zaklikaŭ žycharoŭ Homielščyny nie chvalavacca z-za ŭltymatumu Zialenskaha adnosna retranślataraŭ
Chto tyja dva piersanažy, jakija nie pili ŭ mižvajennaj Vilni, jak Zośku Vieras abudzili ad letarhii i ci praŭdzivaja bajka pra Karatkieviča i restaran11
Kamientary