Mastackaja rada ŭ pytańni raźmiaščeńnia memaryjalnaj doški piśmieńniku Vasilu Bykavu prajšła 4 studzienia. Doška maje źjavicca ŭ bližejšy čas na domie, dzie doŭhi čas žyŭ Bykaŭ — u Miensku, na vulicy Maksima Tanka, 10, piša Radyjo Svaboda.
Aŭtaram doški maje stać Ihar Zasimovič. Jon raskazaŭ Svabodzie, što pakul dakładnaje miesca i prajekt samoj doški nie zaćvierdžanyja: na radzie vyrašyli vybrać dla jaje novaje miesca, bo raniejšaja prapanova, u dvary, čalcam rady nie spadabałasia.
Choć na domie amal niama miesca praz roznyja prybudovy, inšaje miesca (nie ŭ dvary) ŭsio roŭna vyrašyli šukać. Pavodle Zasimoviča, abmierkavańnie doški idzie «ŭ pracoŭnym paradku». Jon rady samomu pačatku pracy, bo «čakaŭ dva hady».
«Hałoŭnaje, što pytańnie razhledžanaje, — kaža Zasimovič. — Pačatak jość, budzie vynik».
Nastupnaje pasiedžańnie rady moža być «praz dva tydni, praź miesiac», dadaje Zasimovič, i na jaho treba budzie prapanavać novaje miesca, a mahčyma i novy vyhlad doški.
Letaś Zasimovič i hramadzki dziajač Hleb Łabadzienka pastavili memaryjalny znak na radzimie Bykava — u vioscy Byčki Vušackaha rajonu. Došku z hranitu prymacavali na vałunie, jaki staić na miescy chaty, u jakoj naradziŭsia Vasil Bykaŭ.
Dasiul u Miensku niama ni vulicy, ni płoščy, ni pomnika Bykavu. Mienharvykankam pakul, jak śćviardžajecca, nie znajšoŭ vulicy, kab nadać joj imia Bykava, a pytańnie ź pierajmienavańniem užo isnych vulic haradzkija ŭłady vyrašyli nie razhladać, bo «pryjdziecca spytacca va ŭłaśnikaŭ budynkaŭ, ci chočuć jany źmianić usie svaje dakumenty za svoj košt».
Što da ŭstalavańnia pomnika Bykavu, to ŭ Mienharvykankamie patłumačyli, što «pomnik budzie rabicca tam, dzie budzie vulica».
Kamientary