Sioleta vilenskim katalikam paščaściła z nadvorjem u Vierbnuju niadzielu — uvieś dzień stajała jasnaje soniečnaje nadvorje, a apoŭdni tak prypiakło, što ludzi pačali raspranacca da kašulaŭ i majek. Kali vilenskich kaściołaŭ było nie prajści, pa ŭsim centry išoŭ handal śviatočnaj atrybutykaj — viarboj, palmami, jadłoŭcavymi halinkami. Žyvaja muzyka (ad narodnych piesień da džazu), u vykanańni vuličnych muzykaŭ pryvablivała natoŭpy turystaŭ i mieścičaŭ. I što pryjemna – u šmathałośsi movaŭ hučała i biełaruskaja.
Kamientary