Fiodar Paŭlučenka nastojvaje: Mielnikava vyhladaje jak čałaviek paśla ciažarnaści
Redaktar Reform.news čarhovy raz viarnuŭsia da svajoj kanśpirałahičnaj teoryi.
Redaktary Reform.news Fiodar Paŭlučenka i Alaksandr Atroščankaŭ u svaim jutub-prajekcie «Saša, što ty niasieš?!» parazvažali pra los Anžaliki Mielnikavaj.
Jany abmiarkoŭvali, na zdymkach ź minskaj trenažornaj zały sapraŭdy byłaja śpikierka Kaardynacyjnaj rady ci apublikavanyja vyjavy stvoranyja štučnym intelektam.
«Samy zabojny arhumient — ja tut navat nie viedaju, čym kryć, uvohule ŭ hetym nie raźbirajusia. Naša žanočaja aŭdytoryja i maje znajomyja źviarnuli ŭvahu, što hrudzi [Anžaliki] nibyta nie padobnyja», — adznačyŭ Paŭlučenka.
Praŭda, jon pryznaŭsia, što nie ličyć siabie kampietentnym u takich pytańniach: «Ja, kaniečnie, nie ekśpiert. Žanočyja hrudzi mnie, biezumoŭna, padabajucca, ale čym jany adroźnivajucca — kali, jak i čamu — ja nie viedaju».
Paśla hetaha Paŭlučenka viarnuŭsia da svajoj kanśpirałahičnaj teoryi pra ciažarnaść Mielnikavaj. Nahadajem, jon ahučvaŭ takuju viersiju ŭ lipieni 2025 hoda: «Jość śviedčańni — znajomyja raspaviadali, što nibyta jana pavodziła siabie tak, jak pavodzić siabie čałaviek, jaki moža być ciažarnym. Nastroj časta źmianiaŭsia, inšyja charakternyja prykmiety taksama byli». Tady jaho razvahi mała chto padtrymaŭ, ale redaktar Reform.news nie pabajaŭsia znoŭ uźniać temu.
«Viedaješ, Saša, na hetych fota jana ŭsio ž vyhladaje jak čałaviek… nie viedaju, nas znoŭ abvinavaciać, maŭlaŭ, vy što, miedyki… Ale [Mielnikava] vyhladaje jak čałaviek paśla ciažarnaści. Nie viedaju, prosta takoje ŭražańnie skłałasia mienavita pa hetych zdymkach», — źviarnuŭsia jon da Atroščankava.
«Karaciej, u nas tut pieradača mamołohaŭ i hiniekołahaŭ», — pažartavaŭ toj.
A Paŭlučenka praciahnuŭ razvahi: «Ź inšaha boku, na ŭsich fotkach u jaje nibyta bolšyja hrudzi. A ŭ spartzale, napeŭna, žančyny nosiać śpiecyjalnyja lifčyki, jakija ŭsio abciahvajuć. Uvohule nie viedaju — nie naša śfiera ekśpiertyzy, tak? Tut my papłyli, jak bačycie. Nu arhumient, što hru…»
Atroščankaŭ pierapyniŭ jaho: «Słova «cycki» ŭ efiry».
Paŭlučenka praciahnuŭ: «Nu arhumient, što cycki nie padobnyja — jon, kaniečnie, zabojny. Ja nikoli tak nie dumaŭ».
U kancy jon źviarnuŭsia da svajoj aŭdytoryi: «Źviartajusia da našaj žanočaj aŭdytoryi — moža, vy vykažaciesia bolš ekśpiertna, bo my tut razhubilisia».
Ciapier čytajuć
Łukašenka zaklikaŭ žycharoŭ Homielščyny nie chvalavacca z-za ŭltymatumu Zialenskaha adnosna retranślataraŭ1
Łukašenka zaklikaŭ žycharoŭ Homielščyny nie chvalavacca z-za ŭltymatumu Zialenskaha adnosna retranślataraŭ
Chto tyja dva piersanažy, jakija nie pili ŭ mižvajennaj Vilni, jak Zośku Vieras abudzili ad letarhii i ci praŭdzivaja bajka pra Karatkieviča i restaran11
Kamientary
I vyjezd z Polščy, dzie jon zabaronieny.
Padkreślivaju: varyjant. Nie dahmatyčnaje śćviardžeńnie pra iścinu (ź jakich zvyčajna składajecca 90% kamientaryjaŭ u "detejektyŭnych" temach).