«Ciabie, s…a, daŭno treba było hrochnuć»

Žurnalist «Źviazdy» naviedaŭ rahačoŭski sud, dzie razhladajuć spravu byłoha ŭčastkovaha i deputata Mikałaja Klimianka. Sioleta ŭ kupalskuju noč jon ź pistaleta Makarava streliŭ u hałavu 22-hadovaj Ninie Karasiovaj. Za što? Pra jakija nieviadomyja raniej akaličnaści stała viadoma na sudzie?

Adzinaccać čałaviek biez uliku śviedak — stolki ludziej pryjšło ŭ zału Rahačoŭskaha suda na razhlad samaj aburalnaj kryminalnaj spravy ŭ krainie.

Zabojstva žycharki vioski Žuravičy Niny Karasiovaj, jakoje zdaryłasia sioleta ŭ kupalskuju noč, skałynuła mnohich. Pozna ŭviečary 6 lipienia ŭčastkovy Rahačoŭskaha RAUS Mikałaj Klimianok streliŭ dziaŭčynie ŭ hałavu ź pistaleta Makarava. Biespryčynna.

«Ciabie, s…a, daŭno treba było hrochnuć, — pieradaje słovy piarevaratnia ŭ pahonach śviedka rakavoha strełu, jakaja siadzieła ŭ milicejskaj mašynie pobač z achviaraj. — 

Klimianok uziaŭ zbroju, niečakana nastaviŭ na Ninu i streliŭ va ŭpor, prosta ŭ hałavu. Była niby iskra, na pierad mašyny chłynuła kroŭ…»

Nina Karasiova, atrymaŭšy ačahovuju traŭmu, adkryty pierałom zvoda čerapa, pamierła praz 11 dzion u rajbalnicy. A były ŭčastkovy milicyjanier,

deputat miascovaha savieta i baćka dvaich dziaciej Mikałaj Klimianok pačaŭ nazyvać svoj streł va ŭpor "vypadkovaściu".

— Karasiova skazała, što pistalet — niesapraŭdny. Ja vyrašyŭ pieradać joj tabielnuju zbroju, kab pierakanać, što jana pamylajecca, — vykručvaŭsia abvinavačany na sudzie. —

Jana nizka nachiliła hałavu. Raptam adbyŭsia streł…

Paśla taho, što adbyłosia, ja znachodziŭsia ŭ šokavym stanie, nie moh zrazumieć, jak heta zdaryłasia, mnie było strašna…

Śviedka: «U rukach milicyjaniera było dźvie butelki harełki, a za pojasam — pistalet»

U zale sudovaha pasiadžeńnia Klimianka źmiaścili ŭ kletku. Były milicyjanier siadzieŭ pačyrvanieły, nasupleny, pieryjadyčna apuskaŭ vočy dołu. Zredku kidaŭ vostry i adnačasova pakryŭdžany pozirk na žonku.

Vyhladaŭ były ŭčastkovy i deputat, jak cyničnaje dzicio, jakoje voś-voś naškodzić za tvajoj śpinaj. Klimianok to chistaŭsia napierad i nazad, to cicha płakaŭ, vycirajučy ślozy nasovačkaj.

Śviedki raskazvali pra novyja akaličnaści, udakładniali ŭžo viadomyja detali. Pa-pieršaje, jašče raz prahučaŭ adkaz na pytańnie, čamu Nina Karasiova trapiła ŭ milicejskuju mašynu tym rakavym viečaram. Z hetaj nahody razychodzilisia čutki: maŭlaŭ, achviara i jaje zabojca byli kachankami. Adnak i tyja ludzi, što pracavali ź Ninaj, i tyja, što byli na miescy zdareńnia, havaryli advarotnaje.

U svoj čas pryhažunia Nina Karasiova admoviłasia zavodzić raman z «žanacikam» Klimiankom,

a ŭ toj viečar pryjechała parazmaŭlać ź milicyjanieram nakont svajho znajomaha, jakomu pahražała kryminalnaja adkaznaść.

Hutarka pryviała da strełu va ŭpor.

Druhi momant. Usie čuli, što milicyjaniery, jakija pavinny byli achoŭvać hramadzianski paradak u kupalskuju noč, zamiest hetaha pili harełku.

Śviedki ž rasstavili kropki nad «i»: žłukcili demanstratyŭna, źnievažajučy svaimi pavodzinami inšych hramadzian.

Dumki «pastralać» u tuju noč hučali nie tolki z vusnaŭ učastkovaha Mikałaja Klimianka. Śviedka Alaksandr Abramovič, jaki pracuje sacrabotnikam u Doŭsku, raspavioŭ pra toje, jak sustreŭsia ź milicejskaj «bryhadaj» na miascovym voziery. Niny Karasiovaj i jaje siabroŭki na toj momant z «achoŭnikami zakonu» jašče nie było.

— Na kapocie «Žyhuloŭ» stajała piva, harełka, lažała zakuska — ryba. — Prapanavali: «Davaj vypjem», — uzhadvaje Alaksandr Abramovič.

— Pobač, nad vozieram, lataŭ karšun. Tady Lebiedzieŭ (jašče adzin milicyjanier, jaki ŭžo zvolnieny z orhanaŭ. — «Źviazda») skazaŭ: «Dajcie pistalet, ja jaho zastrelu».

Abvinavačany ž Mikałaj Klimianok zajaŭlaŭ pra namier «pastralać» nieadnojčy.

Pa słovach jašče adnoj śviedki, jakaja była na voziery razam ź milicyjanierami, Klimianok «kudyści pabieh, začapiŭsia za pień, upaŭ, pačaŭ kryčać: «Mnie ŭsio možna, pierastralaju ŭsich». Čuli i takoje, što kazaŭ: «Treba pastralać». Dumali, što napiŭsia čałaviek, viarzie łuchtu, nie źviarnuli na heta naležnaj uvahi.

Za miežami plaža, u miastečku Doŭsk,

milicyjaniery nie saromielisia adkryta kuplać ałkahol i chadzić, razmachvajučy butelkami z harełkaj pierad hramadzianami.

— Ja sustreŭ Lebiedzieva na hanku svajoj ustanovy. U jaho rukach było dźvie butelki harełki, — davaŭ pakazańni na sudzie haspadar bara «Alaksandr», la jakoha zdaryłasia trahiedyja. — Ja pačaŭ jaho dakarać: «Što vy sabie dazvalajecie?» U adkaz Lebiedzieŭ skazaŭ: «Stary, u nas ćviarozy kiroŭca». Za pojasam u milicyjaniera tyrčaŭ pistalet. Maja žonka aburyłasia: «A heta što takoje?» Na heta pytańnie milicyjanier papraviŭ pistalet i moŭčki vyjšaŭ…

Praź niekalki hadzin bieśpierapynnaja pjanka pryviała da trahiedyi. Mikałaj Klimianok, zdavałasia, źbiraŭsia iści dadomu, ale zatrymaŭsia ŭ mašynie, dastaŭ tabielnuju zbroju i…

Śledstva vyśvietliła, što

stralaŭ Klimianok «biespryčynna, vyjaŭlajučy źniavahu da hramadstva, pjanuju zuchavataść».

Ekśpiertyza pakazała najaŭnaść u jaho kryvi 2,62 pramile ałkaholu, a ŭ mačy — 3,85 pramile. U byłoha ŭčastkovaha nie znajšli psichičnych adchileńniaŭ.

Maci zabitaj dziaŭčyny: «Nas pužali, što jaho pasadziać nienadoŭha»

Mikałaju Klimianku pahražaje ad 8 da 25 hadoŭ źniavoleńnia abo pažyćciovaje źniavoleńnie. Ciaham sudovych pasiadžeńniaŭ abvinavačańnie było pierapradjaŭlena z artykuła «zamach na zabojstva» na punkt 13 častku 2 artykuła 139 Kryminalnaha kodeksa Biełarusi (zabojstva z chulihanskich pamknieńniaŭ).

Maci Niny Karasiovaj nie strymałasia i zapłakała, kali ŭ zale suda pačali ahladać rečavyja dokazy, dastajučy ich z kartonnych skryniaŭ. Heta basanožki Niny, zapeckanyja kryvioj čachły «Žyhuloŭ», formiennaja vopratka Klimianka, toj samy pistalet Makarava…

— Ja dziŭlusia tamu, što jon tolki častkova pahadziŭsia z abvinavačańniem.

Zamiest taho, kab skazać «ja zabiŭ hetu dziaŭčynu», jon paškadavaŭ, što «parušyŭ słužbovy statut, niapravilna abychodziŭsia sa zbrojaj»,

— aburajecca Tamara Alaksiejeŭna, maci zabitaj Niny Karasiovaj. — Jaho svajaki i paluboŭnica chłusiać: maŭlaŭ, naša dačka — błudnica. Choć daŭno ŭstanoŭlena, čamu Nina akazałasia ŭ milicejskaj mašynie ŭ tuju noč.

Nas pužali, što jaho pasadziać nienadoŭha. Pasiadzić i vyjdzie, pužali, što i z nami raźbiarucca.

Spadziavańnie zastajecca tolki na biełaruskaje pravasudździe.

Słuchańni spravy pačalisia 24 listapada, prysud płanujuć vynieści dniami. Hučnuju spravu razhladaje sudździa Homielskaha abłasnoha suda.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0