Łukašenka: My nie źbirajemsia ni da jakoha mižnarodnaha pryznańnia paŭźci na karačkach
zajaviŭ kiraŭnik dziaržavy 19 śniežnia, razmaŭlajučy ź mižnarodnymi naziralnikami padčas naviedvańnia vybarčaha ŭčastka № 1 Centralnaha rajona Minska.
«Nie treba nam pastajanna stavić ŭmovy, my sami raźbiaremsia.
My vielmi dobra adčuvajem siabie ŭ mižnarodnaj supolnaści», — cytuje Łukašenku jaho
Pavodle słovaŭ kiraŭnika dziaržavy, apazicyja «svaimi niepradumanymi dziejańniami» pracavała na karyść dziejučaj ułady: «Kali ščyra kazać, to na moj bok papracavała i apazicyja. Vialiki, vialiki im dziakuj za ich biazhłuzdyja vystupy, za biestałkovuju ahitacyju, jakuju jany praviali».
Łukašenka paćvierdziŭ namier raźvivać partniorskija adnosiny z Zachadam, ale na raŭnapraŭnaj asnovie.
«Kali tam dźviery začynienyja, značyć, my idziem tudy, dzie jana adkryta», — skazaŭ jon.
Jon taksama źviarnuŭ uvahu na nieabchodnaść pašyreńnia supracoŭnictva
sa skandynaŭskimi krainami.«My sami tam niedapracoŭvajem, abaviazkova hety viektar budzie ŭzmocnieny, bo tam padobnyja na Biełaruś krainy», — skazaŭ Łukašenka.
Ciapier čytajuć
Łukašenka zaklikaŭ žycharoŭ Homielščyny nie chvalavacca z-za ŭltymatumu Zialenskaha adnosna retranślataraŭ17
Łukašenka zaklikaŭ žycharoŭ Homielščyny nie chvalavacca z-za ŭltymatumu Zialenskaha adnosna retranślataraŭ
Chto tyja dva piersanažy, jakija nie pili ŭ mižvajennaj Vilni, jak Zośku Vieras abudzili ad letarhii i ci praŭdzivaja bajka pra Karatkieviča i restaran11
Kamientary