Pop-śpiavak Hierman hnabiŭ biełaruskamoŭnych pačatkoŭcaŭ
Pieśni z maciukami jaho tak nie zakranali.
Śpiavak Hierman niepryjemna ździviŭ udzielnikaŭ i hledačoŭ kastynhu «Haradoŭ, jakija śpiavajuć». Na adboračnym tury ŭ Salihorsku jon nie davaŭ
Śpiavak i televiadučy Hierman uśsiadaŭ u žury na kastynhu.
Varta było jamu pačuć pieśniu na biełaruskaj movie, jak hučała: «Stop! Što vy možacie praśpiavać viesialejšaje?»
Chviliny nie prachodziła, kab Hierman nie zhortvaŭ vykanaŭcu biełaruskaha falkłoru.
jaki zusim niadaŭna sa skandałam syšoŭ ad pradziusara i siońnia vystupaje jak samastojnaja adzinka.«Moładź niečym novym pavinna zajmacca!», — aŭtarytetna zajaŭlaŭ artyst,
Niezdarma pieražyvała z nahody svajho repiertuaru dziaŭčyna ŭ narodnym kaściumie.
— Bajusia, nie spadabajecca Hiermanu! Jon
Da radaści staličnaha hościa, jaki, darečy, sam rodam z Kobryna, žadajučych praśpiavać abo stančyć z elemientami biełaruskaha falkłoru pryjšło niašmat. Asnoŭnaja častka kankursantaŭ vykonvała rasijskuju i zamiežnuju papsu.
Adkryćciom dla žury staŭ dvajnik Mikity Džyhurdy! Jon źjaviŭsia nibyta ź niadkul, zavioŭ publiku pieśniaj «Vyspa niešancavańnia», a paśla nieprykmietna źnik. Hety artyst!
A tym časam u chole pieražyvali, płakali, hłytali valarjanku i raśpiavalisia dziasiatki ludziej roznaha vieku.
— Mnie ŭsiaho 13, — dryhotkim hołasam pramaŭlaje junaje stvareńnie. — Pa praviłach ja nie mahu ŭdzielničać. Ale žury pahadziłasia mianie prasłuchać.
— A ja z mužam paspračałasia, — pryznajecca starejšaja dziaŭčyna. — I voś ja tut. Navat z pracy zdoleła vyskačyć na paru chvilin. Usio dziela taho, kab muž prajhraŭ. Na što spračalisia, nie pytajciesia. Usio roŭna nie skažu!
— Ja pryjšła siudy, kab vas paradavać, — zajaviła žury kankursantka Darja Barančyk. I pačała śpiavać.
— Stop! — admoviłasia ad porcyi radaści žury. — A rep vy čytać umiejecie?
Artystka nie razhubiłasia. Siabroŭka kinuła Darji mabilny telefon z adkrytym płejlistom. Prykłaŭšy mabilnik da levaha vucha, dziaŭčyna čytaje rep. Praŭda, pieśnia nie zusim dobraja trapiłasia, maciukalnaja.
Spačatku Daša spatyknułasia na słovie, jakim abaznačajuć mužčynskija hienitalii, a potym uvajšła ŭ vobraz i śmieła praciahnuła. Žury raźviesialiłasia. Narod u zale taksama radavaŭsia. Nie kožny dzień na scenie miascovaha pałaca kultury pačuješ słova na litaru «ch»!
Ciapier čytajuć
Łukašenka zaklikaŭ žycharoŭ Homielščyny nie chvalavacca z-za ŭltymatumu Zialenskaha adnosna retranślataraŭ1
Łukašenka zaklikaŭ žycharoŭ Homielščyny nie chvalavacca z-za ŭltymatumu Zialenskaha adnosna retranślataraŭ
Chto tyja dva piersanažy, jakija nie pili ŭ mižvajennaj Vilni, jak Zośku Vieras abudzili ad letarhii i ci praŭdzivaja bajka pra Karatkieviča i restaran11
Kamientary