Sabačyja historyi
Adzin sabaka viarnuŭsia damoŭ sa źjezdu piśmieńnikaŭ. Hraždan zajšoŭ da jaho i pacikaviŭsia: “A kolki vam dali dalaraŭ, kab vy prahałasavali za jaho?..”
U adnaho sabaki brali interviju pra źjezd piśmieńnikaŭ. Hraždan słuchaŭ-słuchaŭ dy kaža: “Ja toža tak mahu. A treba budzie, dyk i paemu sačyniu...”
Adzin sabaka nia byŭ na źjeździe piśmieńnikaŭ. Da jaho paśla źjezdu ź plaškaj samahonki zajšoŭ Hraždan i prapanavaŭ: “Ustupajcie ŭ rady našych prafsajuzaŭ. Viasnoj zmožacie ź luboj ženščynaj pa ŭkusu źjeździć u zdraŭnicu…”
Adzin sabaka rana pračnuŭsia i pajšoŭ padmiatać dvor. Hraždan spaŭ da abiedu, paśla dobra najeŭsia i vyjšaŭ z chaty: “Ciapier možna zaniacca dzievačkami…”
Adzin sabaka prastyŭ i pajšoŭ da doktara. Hraždan, prastyŭšy, zamknuŭsia ŭ prybiralni j skazaŭ: “Ja sam byŭ satrudnikam u biełym chałacie, i ŭ mianie jość usie prava na biaspłatnaje lačeńnie…”
V.Š.
Kamientary