Drańko-Majsiuk Ł. Paetahrafičny raman .Kurapaty: Zbornik materyjałaŭ.Narodnaja kultura Biełarusi .Miensk: Biełaruskaja encyklapedyja.Siankievič H. Quo Vadis.
Drańko-Majsiuk Ł. Paetahrafičny raman: Vieršy, proza. — Miensk: Kniha, 2002. — 111 s.: ił.
U novaj knizie Leanida Drańko–Majsiuka — razvahi pra miesca paeta ŭ hramadztvie, sproba stvaryć mastacka-palityčny partret sučasnaha biełaruskaha aŭtara. Prydbać knižku možna ŭ kniharniach “Śvietač”, “Centralnaja”, “Viedy”, “Padpisnyja vydańni”, “Akademkniha”. Kaštuje jana 1500 rubloŭ.
Kurapaty: Zbornik materyjałaŭ / Hramadzkaja inicyjatyva “Za ŭratavańnie memaryjału Kurapaty”; Hramadzki archiŭ najnoŭšaj historyi pry HA “Dyjaryjuš”. — Miensk, 2002. — 114 s.
Siarod uźniatych aŭtarami zbornika temaŭ — historyja “adkryćcia” Kurapataŭ, asnoŭnyja vyniki praviedzienych tut archiealahičnych raskopak, falsyfikacyja dziaržavaj pryčynaŭ śmierci represavanych, sproby “narodnaj” memaryjalizacyi j, narešcie, “kurapackaja chronika” pačatku XXI st. U knizie jość mapy, na jakich paznačanyja miescy masavych zabojstvaŭ ludziej u Biełarusi j u miežach Miensku, a taksama dakumenty pa spravie Kurapataŭ. Nakład abmiežavany — 299 asobnikaŭ.
Narodnaja kultura Biełarusi: Encykł. davied. / Pad ahuln. red. V.S.Citova. — Miensk: Biełaruskaja encyklapedyja, 2002. — 432 s.: ił.
Jak vyhladaje burka? Što takoje vabik? Čym, na dumku našych prodkaŭ, byli škodnyja złydni dy małočnyja viedźmy? Kampetentny adkaz na hetyja pytańni možna znajści ŭ daviedniku “Narodnaja kultura Biełarusi”. Kaštuje daviednik kala 8000 rubloŭ, pradajecca ŭ “Akademknizie”, “Śvietačy”, “Kniharni piśmieńnika”.
Siankievič H. Quo Vadis: Raman / Pierakł. z polsk. movy P.Tatarynoviča; Pradm., kamentar., tranśliterac. łacin. tekstu ŭ kirylič., red. V.Martynienki. — Miensk: Miedysont, 2002. — 412 s.
Znakamity raman Nobeleŭskaha laŭreata Hienryka Siankieviča jašče 50 hadoŭ tamu pierakłaŭ na biełaruskuju movu ksiondz Piotra Tatarynovič. Ale kniha, vydadzienaja ŭ Rymie, była dastupnaju tolki biełarusam-emihrantam. I voś narešcie jaje pieravydali ŭ Biełarusi. Adziny minus — mały nakład: usiaho 300 asobnikaŭ.
Varava A. Etiudy o Biełarusi: Dorožnyje očierki. — Miensk: Miensktypprajekt, 2002. — 252 s.
Rasiejskamoŭnaja kniha lohka j dastupna raspaviadaje pra najpryhažejšyja j najcikaviejšyja pomniki historyi Biełarusi. Aŭtar prajechaŭsia starymi traktami j sučasnymi aŭtastradami pa Mienščynie, Paleśsi, Paniamońni, Paazierji, stvaryŭšy svajho kštałtu mastackuju mapu Biełarusi. Malaŭniča apisanyja Horadnia, Połacak, Miensk, Kosava, Ružany, Astravieččyna, Brasłaŭščyna. Usie maršruty j raźmiaščeńnie pomnikaŭ architektury padadzienyja ź vialikaju dakładnaściu, tak što, kali źbieraciesia ŭ padarožža, hetaje vydańnie dapamoža nie zabłukać u čužych miaścinach. U “Akademknizie” kniha kaštuje 9500 rubloŭ.
Padrychtavała Taciana Vabiščevič
Ciapier čytajuć
Valfovič pra ataku dronam aŭtobusa ź dziećmi ŭ Branskaj vobłaści: Meta była sutyknuć Biełaruś z Ukrainaj5
Kamientary