Пафала Макею: Унясіце свой уклад у вызваленне палітвязняў

Кіраўнік ведамства канцлера Германіі адказаў на пытанні «Нашай Нівы»: «Калі прэзідэнт Лукашэнка не зрушыцца са сваёй пазіцыі, то паўстане неабходнасць абмяркоўваць дадатковыя крокі».

Беларуска-нямецкія адносіны пагоршалі да свайго найгоршага ад 1991 года стану. Германія рэзка негатыўна ацаніла ход выбараў і пагром апазіцыі пасля іх. У сваю чаргу, беларускае кіраўніцтва і афіцыёзныя СМІ абвінавацілі нямецкія спецслужбы ў тым, што яны стаялі за арганізацыяй беспарадкаў у Мінску.

Гэта выклікала здумленне аналітыкаў: чаму Мінск, нібы адмыслова, пайшоў на гэтыя крокі?

У сваю чаргу, Германія з прыхільніцы дыялогу з Мінскам перайшла на пазіцыю падтрымкі санкцый супраць лукашэнкаўцаў.

31 студзеня Еўрасаюз такія санкцыі ўвёў. Больш за тое, еўрапейскія дыпламаты не хаваюць, што ў выпадку расправы з палітвязнямі ці інтэнсіфікацыі рэпрэсій супраць грамадзянскай супольнасці санкцыі будуць узмоцнены.

«Наша Ніва» папрасіла кіраўніка ведамства канцлера Германіі Рональда Пафалу адказаць на некалькі пытанняў адносна бягучай сітуацыі.

Пытанні задаваліся і адказы прыйшлі праз электронную пошту.

— Рада міністраў ЕС наклала на лукашэнкаўцаў візавыя санкцыі, але, насуперак закліку Еўрапарламента, у рашэнні не згадваецца пра эканамічныя меры. Чаму Еўрасаюз не захацеў накласці эканамічныя санкцыі на лукашэнкаўцаў? Ці ён не мог?

— Дазвольце спачатку сказаць некалькі слоў з нагоды сітуацыі ў Беларусі.

Падзеі 19 снежня трагічныя. Трагічныя для тых людзей, якія атрымалі траўмы і былі арыштаваныя, і трагічныя для ўсёй краіны.

У дадзенай сітуацыі Еўрапейскі Саюз мае дзве мэты — з аднаго боку, шляхам прымянення санкцый да прадстаўнікоў рэжыму ён збіраецца паказаць, што абраны шлях рэпрэсій і дыктатуры — памылковы. Таму ЕС 31 студзеня 2011 года абвясціў пра абмежаванне паездак і блакаванне актываў у адносінах да 157 асоб. Ад шэрагу раней запланаваных кантактаў з урадам з прычыны сітуацыі, што склалася, нам прыйшлося адмовіцца.

З другога боку, мы збіраемся пашырыць нашу падтрымку для грамадзянскай супольнасці.

Мы хочам падтрымаць сілы свабоды, хочам павялічыць колькасць кантактаў.

Канкрэтна гэта азначае, што трэба нарошчваць і дыферэнцыяваць падтрымку і спрашчаць доступ да візаў. Па гэтых пытаннях мы дасягнулі сур’ёзнага прагрэсу на канферэнцыі донараў, якая прайшла 2 лютага ў Польшчы.

Германія ў гэтым годзе надасць беларускай грамадзянскай супольнасці дапамогу ў памеры 6,6 млн еўра.

— Санкцыі прынятыя. Што далей?

Галоўным нашым патрабаваннем застаецца вызваленне палітычных зняволеных. У рамках ЕС мы вырашылі з усёй паслядоўнасцю дамагацца гэтай мэты. Магу Вас запэўніць, што я, таксама з улікам шматлікіх кантактаў з людзьмі, якія непасрэдна трапілі пад рэпрэсіі, не буду аслабляць сваіх намаганняў.

Як я ўжо намякаў: калі прэзідэнт Лукашэнка не зрушыць са сваёй пазіцыі, то паўстане неабходнасць абмяркоўваць дадатковыя крокі.

Маюцца на ўвазе і разглядаюцца дзяржавамі-членамі ЕС дадатковыя мэтанакіраваныя меры па ўсіх кірунках супрацоўніцтва. Рашэнні, прынятыя ЕС 31 студзеня, з’яўляюцца прамым адказам на падзеі ў дзень выбараў у снежні мінулага года. У залежнасці ад далейшага развіцця сітуацыі ў Беларусі будуць неабходныя іншыя рэакцыі ў адказ. Пры гэтым трэба забяспечыць, каб пад ударам апынуліся тыя, хто нясе адказнасць, а насельніцтва ад прынятых дзеянняў не пацярпела.

Аднаго, аднак, не пазбегнуць: у цяперашніх абставінах ужо зараз кожны патэнцыйны інвестар будзе старанна абдумваць пытанне, ці варта яму ў дадзенай сітуацыі інвеставаць у Беларусь.

— Якім будзе Ваша асабістае пасланне Вашаму калегу, спадару Макею?

Мой заклік да яго наступны: унясіце свой уклад у вызваленне палітычных зняволеных.

Займанне ўладных пазіцый у аўтарытарным урадзе заўсёды звязана з вялікай доляй асабістай адказнасці.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0