Adam Hlobus

Barselonskija sUčaśniki

2005. Katalonka i lift

U barselonskich muzejach choraša, zacišna i chaładnavata. U muzejnych kaviarniach vuścišna i ŭračysta. U kaviarni fundacyi Miro ja lublu zamović prostuju chaładnavatuju vadu i kavu. Pasiadzieć. Adpačyć. Pahladzieć naviednikaŭ… Jość ludzi, što i ŭ trochpaviarchovym budynku jeździać na lifcie, i nie abaviazkova heta robiać invalidy. Voś katalonka-liceistka vyklikała sabie prazrysta-šklanuju kabinu. Pryjšoŭ lift, a ŭ im piać toŭstych liceistak. Taja, što vyklikała lift, ucisnułasia ŭ kabinu, i ŭsie šeść liceistak pamachali mnie na raźvitańnie. Tolki lift pasprabavaŭ byŭ začynicca i nia zmoh — vidavočny pierahruz. Maładzieńkija taŭstuchi paŭśmichalisia, paščabiatali i vypichnuli na placoŭku samuju toŭstuju, i zusim nia tuju, što vyklikała lift. Liceistki źjechali. A taŭstusie daviałosia kałyvać pieški. Mnie navat zrabiłasia kryšku škada pakryŭdžanaj katalonskaj liceistki, jakaja pakinuła mnie nijakavata-saramlivuju ŭśmiešku.

2005. Bask i vybuchovaje rečyva

Bask padarvaŭ kaviarniu ŭ Barselonie. Zacišnuju kaviarniu ŭ «Centry italjanskaj kultury», niepadalok ad «Paseo de Gracia», dzie staić dom-butelka, vyštukavanaja Haŭdzi. Kali być palitkarektnym, treba napisać asudžeńnie abstraktnym ekstremistam, terarystam, bambistam z hrupoŭki ETA i h.d, i da t.p. Ale ž usie viedajuć, što kankretny bask zakłaŭ realnuju bombu, zroblenuju sa zvyčajnaj kavavarki, i vybucham ciažka paraniŭ palicyjanta. Nie teraryst, nie ekstremist, a bask. Čamu bask vykazaŭsia takim čynam? Čamu nie pajšoŭ na pieramovy? Čamu treba było vykładać svaje dumki ŭ formie bomby? Moža, varta dać mahčymaść basku vykazacca ŭ inšaj formie? Dać basku svabodu słova na radyjo i telebačańni? Dapuskaju, što ŭ hišpanca arhumentaŭ na pierakanańnie baska niama. Hišpaniec apošnija hadoŭ piaćsot havaryŭ z baskam tolki z pazycyi mocy i hvałtu. Tolki ŭ Eŭropie, akramia hišpanca, jość šmat inšych pieramoŭcaŭ. Chaj pamiž hišpancam i baskam stanie vuhorac ci datčanin. Tady, spadziajusia, pieramovy pojduć biez vybuchovych rečyvaŭ.

2005. Kitajanka i son

Samaje hłupstva letniaha dnia, muča kalor — strašennaja haračynia. Sijesta. U Sytčazie, na płoščy Industryi, na biełaj łaŭcy śpić maładaja kitajanka. Napeŭna, kitajanka śnić Kitaj i kitajskaha matylka. Kitajanka nadziva śvietłaskuraja, jana ŭsia ŭ biełym, jana ŭsia nibyta z parcalany. Jana śnić svajho biełaha kitajskaha matylka… A moža, heta bieły kitajski matylok śnić svaju kitajanačku ŭ dalokaj-dalokaj Katalonii? Moža, i ja tolki maleńki frahment u śnie vialikaha kitajskaha matylka? Chto skaža?

2005. Halandziec i sambrera

U barselonskim aeraporcie ŭbačyŭ znajomaha halandzkaha chłopčyka ŭ zialonym sambrera. Chłopčyk byŭ ź siamji tych halandcaŭ, što žyvuć na vyspach. Heta nia tyja vialikija i mudryja halandcy z amsterdamaŭ-raterdamaŭ, jakich apiavali na svaich pałotnach Rembrant z Halsam, i nie małyja halandcy, usłaŭlenyja Vermejeram z Delftu. Heta halandcy Vincenta Van Hoha, amatary krosnaŭ dy bulby. Chłopčyk za tydzień uhavaryŭ-taki maci nabyć jamu šyrakapołaje meksykanskaje sambrera. Jak ja pazajzdrościŭ jamu zialonaj zajzdraściu! U dziacinstvie ja taksama chacieŭ takuju vydatnuju šapku nasić… A tata, choć i lubiŭ Van Hoha, jaje mnie nie kupiŭ — daviałosia mnie chadzić pad palmami ŭ čyrvonaj ciubieciejcy.

P.S. Viarnuŭšysia z Barselony, ja raskazaŭ maci pra piaščotna-zialonaje sambrera. «Dy što ty, synok, było ŭ ciabie sambrera, žoŭtaje z čornym. Chiba ty zabyŭsia?» I ŭspomniłasia, sapraŭdy ž sambrera było!

2005. Hišpanka z kryžami

U Biełarusi viery ŭ kryž u mianie ŭdvaja mieniej, čym u Barselonie. U Hatyčnym kvartale ja štohod kuplaju srebnyja kryžyki. Kuplaju nie sabie, a kamuści ŭ padarunak: maci, dačce, niaviestcy… Vieźci kryžyki lohka, i padarunak mistyčny. Hišpancy spradvieku lubili i šanavali kryž, adpaviedna, i rabić navučylisia dobra. Voś i pryzvyčaiŭsia ja ŭ nievialikich kramkach kryžyki vybirać. Na adzinaccaty hod zaŭvažyŭ, što dziaŭčyna, u jakoj kuplaju kryžy, zusim nie stareje. Maładzieńkaja hišpanka jak była maładoju, tak maładoju i zastałasia. Voś bask — handlar baretami — pasivieŭ, zusim sastareŭ cyhan z nadźmutymi balonikami i cackami, sahnuŭsia ŭ kruk kataloniec u vinnym lochu, a hišpanka z kryžami nie źmianiłasia. Možna skazać praŭdu, što heta nia taja hišpanka, jakaja pradavała kryžy ŭ minułyja razy, ale mnie lohka vierycca ŭ viečnuju maładość handlarki hišpanskimi kryžami, vierycca, što i adzinaccać, i sto adzinnaccać hadoŭ tamu srebnyja kryžy pradavała adna i taja ž dziaŭčyna.

21.08.2005, 00:32

2005. Hišpanka i žachlivaść

Hišpanskaja žančyna byvaje žachlivaja, jašče traplajecca žachliviejšaja za žachlivuju dy pačvarniejšaja za samuju žachlivuju. Zredku možna ŭbačyć zhrabnuju hišpanku, ale, hledziačy na jaje, pačynaješ sumniavacca… Ci hišpanka jana? Moža, jana i nie žančyna zusim? Mo jakaja viadźmarka? Tak pačynaješ razumieć vialikich hišpanskich inkvizytaraŭ… Heta adrazu pa prylocie ŭ Barselonu, a potym pryvykaješ da čužynskaha abličča hišpanak i zabyvajeśsia na inkvizycyju.

21.08.2005, 11:09

2005. Hišpanka i pakidańnie

Hišpanka pakidaje kala kramy maped, sabačku i dzicia. Jany natomlena sumujuć. U hetaj stomie, u hetkim sumie jość niepadrobnaja luboŭ da žančyny-maci, žančyny-karmicielki.

21.08.2005, 11:10

2005. Handlar hadzińnikami j praśviatleńnie

Cikaŭnaść — nieabchodny element dla azareńnia. Azareńnie — najvyšejšaja kropka na šlachu cikaŭnaha. Voś ja j zacikaviŭsia vitrynaju z antykvarnymi hadzińnikami. Adzin załaty hadzińničak kaštavaŭ 2000 eŭra. Astatnija byli tańniejšyja: 1970, 1930, 1950… Kab udakładnić ceny dy rasčytać nazvy hadzińnikaŭ, ja nachiliŭsia i ŭdaryŭsia łobam u čystaje, da niabačnaści, vitrynnaje škło. U nietrach kramy zahuła syhnalizacyjnaja syrena, i milhanuŭ cień handlara. Jakraz u momant udaru na mianie i syšło praśviatleńnie. Ja zrazumieŭ, što ličby aznačajuć nia ceny, a daty naradžeńnia miechanizmaŭ. Pahładziŭšy pabity łob, ja spakojna pierahledzieŭ nanoŭ usie hadzińniki. Handlar tak i nia vyjšaŭ z kramy, napeŭna, jon adčuŭ, što kuplać staryja rečy ja nie źbirajusia.

21.08.2005, 11:16

2005. Nudystka i drakon

Paŭnaciełaja, z małočnaj skuraju i čorna-smalanym chvastom hustych vałasoŭ nudystka lehła na bok tak, kab usie prysutnyja na plažy zmahli lubavacca i začaroŭvacca nia tolki vytatuiravanym, vializnym i šmatkolernym, drakonam, jaki viŭsia vakoł jaje cieła, ale i ciomnymi vusnami vyhalenaj pochvy. Hledačy, zbolšaha mužčyny, ź nieprytojenaj cikaŭnaściu razhladali zialona-błakitnuju łusku staranna zroblenaha malunku, razhladali i sakaŭnuju pochvu, ale pažada ŭ ich vačach nie zichacieła. Peŭna ž, jur nie źjaŭlaŭsia praz malinavy furunkuł z hniłasna-žoŭtaj hałoŭkaju. Furunkuł važna siadzieŭ na niezatatuiravanaj dupie raźniavolenaj nudystki i ŭščent niščyŭ ekzatyčnuju eratyčnaść.

21.08.2005, 11:20

2005. Katalonka i lod

Sivahałovaja katalonka, jakoj daloka za siemdziesiat, lakiravanymi kipciami drapaje restaracyjnaje pavietra. Tak dziare, ažno skryhat čuvać. Hetak staraja katalonka kliča maładzieńkaha čarnabrovaha aficyjanta, kab zamović šklanku pustoj vady ź lodam.

21.08.2005, 11:27

2005. Italjanka j Buracina

Naziraju za aficyjantkaj-italjankaju i dumaju, što Buracina moh być staranna prychavanaj žančynkaju, a jahonaje kachańnie da pryhažuni Malviny mieła leśbijski kalaryt. Tutaka źjaŭlajecca aficyjant-italijec, i mnie robicca vidavočnym: Buracina — mužčynka, samiec, italijec.

21.08.2005, 11:28

2005. Amerykanka i abnova

Viartajusia z horadu ŭ hatel. Papieradzie šybuje amerykanskaje siamiejstva. Hučnaja razmova. Zalivisty śmiech, miortvaha z truny padymie. Ich čaćviora: baćka z maci i dočki, hadoŭ piatnaccaci j siamnaccaci. U rukach jany niasuć roznapamiernyja pakiety z butykaŭ. U małodšaj u dupu zajechali šorty. Jana spyniajecca, vyciahvaje ich, razhładžvaje na niepamiernych kłubach, robić paru-trojku krokaŭ, i naravistyja šorty znoŭku ŭ dupie. Taŭstuny ažno prysiadajuć ad śmiechu. Paśla čarhovaj sproby papravić šorty dziaŭčyna vyrašyła źmianić chadu. Jana raskirečvajecca, vyhinaje śpinu, adstaŭlaje dupu i robić kolki krokaŭ invalidnaj chadoju. Naravistyja šorty lezuć u dupu. Jakraz minajem mohiłki. Amerykancy rahočuć na ŭsie kłady. Pryśpiešvaju chadu i pakidaju amerykosaŭ zzadu.

21.08.2005, 11:32

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0