Rasijski machlar-«ekstrasens» sprabuje vyklenčyć hrošy sa svajakoŭ źnikłych biełarusaŭ
Źniknieńnie blizkaha čałavieka — vialikaja biada. Ale biada pryciahvaje nie tolki tych, chto chto choča dapamahčy, ale i machlaroŭ.
Apošnim časam da biełarusaŭ, čyje svajaki źnikli, pačaŭ vychodzić na kantakt rasijanin Nikałaj Nasienka, jon ža «Nikałaj Anhieł», jon ža kiraŭnik «Centra enierha-infarmacyjnaha pošuku ludziej». Nasienka pazicyjanuje sabie jak «ekstrasensa» i abiacaje dapamahčy ŭ pošukach. Naturalna, nie biaspłatna.
Uvahu na dziejnaść «ekstrasensa» źviarnuŭ Viktar Kudraŭcaŭ, stvaralnik homielskaha pošukavaha atrada «Simuran».
Pa słovach Kudraŭcava, Nasienka prafiesijna manitoryć supołki pa pošuku ludziej i ŭ Rasii, i ŭ Biełarusi. Paśla pačynaje pisać, što «bačyć» čałavieka žyvym ci miortvym. Za padrabiaznaści pačynaje prasić hrošy. Staŭka za sieans — 20 tysiač rasijskich rubloŭ (heta kala 300 dalaraŭ).
Padrabiaźniej u emacyjnym dopisie samoha Kudraŭcava.
Na žal, «mahičnaja dapamoha» — pastajanny spadarožnik pošukaŭ źnikłych ludziej. Praŭda, vynikaŭ jana nie daje.
«Pišuć pastajanna. My ličym, što hetyja «ekstrasensy» prosta chvoryja ludzi. Jašče nivodzin nie dapamoh. Heta kamiersanty, jakija chočuć zarabić na čužym hory hrošy», — tłumačać u pošukavym atradzie «CentrSpas».
Na svajoj staroncy «Ukantakcie» Nasienka čarhuje dopisy pra kryminalnyja sieryjały z samarobnymi malitvami, vyjavami śviatych, razvažańniami pra bijapole i lačeńnie vadoj.
Adnojčy Nasienka nibyta zdahadaŭsia pra datyčnaha da źniknieńnia dziaŭčyny. Paśla pra jaho adrazu ž napisała presa.
Praŭda, vałanciory z pošukavych atradaŭ kažuć, što schiema pracy «ekstrasensa» prostaja. Z roznych akaŭntaŭ jon piša roznyja viersii: to «bačyć» čałavieka žyvym, to, chutčej, pamierłym. Paśla i pradjaŭlaje viersiju, jakaja supała: maŭlaŭ, ja ž havaryŭ!
Sam Nasienka paviedamlaŭ, što jamu 56 hadoŭ, žyvie ŭ Tomsku, maje žonku i dvuch dziaciej. Pa adukacyi — technik-miechanik mašynnych ustanovak.
Mahičnyja zdolnaści prajavilisia ŭ jaho nibyta źjavilisia paśla darožnaj avaryi. U 21 hod jon pražyvaŭ na terytoryi ciapierašniaha Turkmienistana.
«Ja jechaŭ na mapiedzie, zahledzieŭsia na chłopčykaŭ dy dziaŭčynak i nie zaŭvažyŭ, jak zzadu mianie abhaniaje KamAZ … Potym baćka mnie kazaŭ: «Ciabie Boh vyratavaŭ». Ja atrymaŭ mocnaje strasieńnie mazhoŭ; pakul mianie viezła chutkaja, ja niekalki razoŭ «sychodziŭ», hublaŭ prytomnaść», — raskazvaŭ Nasienka žurnalistam.
«Žyćcio Mikałaja nie nazavieš prostym. Naprykład, jon viedaje dakładny ŭzrost, u jakim jon adpravicca ŭ inšy śviet, — heta 79 hadoŭ. Na pytańnie, jak jamu žyviecca z takim viedańniem, jon spakojna adkazvaje: «Čamu być, taho nie abminuć, usie padziei ŭ našym losie pieradvyznačanyja». Mikałaj bačyć śmierć nie tolki svaju, ale i ludziej z asiarodździa», — pisała irkuckaje vydańnie «Biez farmata».
Kamientary