Dva dni tamu pamior biełaruski paet Mikoła Trafimčuk, paviedamili jahonyja siabry ŭ sacsietkach. Jamu było 74 hady, pryčynaj śmierci stali dvajny insult i infarkt.
Mikoła Trafimčuk naradziŭsia 3 studzienia 1950 hoda ŭ vioscy Vosaŭcy Drahičynskaha rajona. U 1975 hodzie skončyŭ fiłałahičny fakultet Bresckaha dziaržaŭnaha piedahahičnaha instytuta.
Paśla pracavaŭ u redakcyjach rajonnych haziet, na bresckim telebačańni, u hazietach «Minskaja praŭda», «Źviazda», «Naša dola». Byŭ siabram Sajuza biełaruskich piśmieńnikaŭ z 1994 hoda.
U 2005 hodzie Trafimčuk staŭ zasnavalnikam i hałoŭnym redaktaram litaraturna-mastackaha almanacha «Homan».
Drukavaŭsia z 1970 hoda. Pieršaja asobnaja kniha paeta «Tryvańnie» vyjšła ŭ 1990 hodzie ŭ vydaviectvie «Mastackaja litaratura». paśla byli jašče zborniki vieršaŭ «Trajektoryja» (1992), «Fest, albo Tryjada» (1993), «Ništa nie vierniecca nikoli» (1995), «Lubić Boh Biełaruś» (1996) i inšyja.
Mnohija vieršy Mikałaja Trafimčuka pakładzienyja na muzyku: «Drahičynski vals», «Pavucinka», «Baćkoŭski sad», «Słucki kazačok» i inš. Darečy, i sam paet akramia pisańnia vieršaŭ umieŭ hrać na harmoniku, jaki zaŭsiody braŭ na aŭtarskija sustrečy, vykonvajučy pad jaho aŭtarskija pieśni.
Ciapier čytajuć
«Retranślatary vyklučyć, źniać i pakazać nam, što jany źniatyja». Zialenski patłumačyŭ, čamu pastaviŭ ultymatum i što maje zrabić Minsk45
Kamientary