Pavieł Sieviaryniec raskazaŭ, što dumaje pra ahienta KDB u šerahach svajoj partyi Jaŭhiena Dudkina
Pakul palityk znachodziŭsia ŭ źniavoleńni, jaho paplečnik pa partyi Jaŭhien Dudkin pryznaŭsia ŭ šmathadovym dobraachvotnym supracoŭnictvie sa śpiecsłužbami. U novy vypusku TOK Pavieł Sieviaryniec razvažaje pra maralnuju biezdań zdrady i tłumačyć, ci mahčyma adnavić razburany davier paśla pracy na śpiecsłužby.
Pavieł Sieviaryniec pryznajecca, što ŭ jaho «nie ŭmiaščajecca ŭ hałavie», jak małady čałaviek moža zrabić taki vybar śviadoma:
«Heta vielmi ciažki asabisty vybar dla maładoha čałavieka. Ja prosta nie ŭjaŭlaju, u mianie nie źmiaščajecca ŭ hałavie, jak možna dobraachvotna iści na supracoŭnictva sa śpiecsłužbami… Tym bolš viedajučy, što adbyvajecca. Tym bolš u takoj situacyi, kali realna prosta idzie vajna, nie tolki va Ukrainie, vajna idzie va ŭsim rehijonie. I rabić voś taki vybar…»
Dla tych, chto apynuŭsia na kručku ŭ siłavikoŭ, Sieviaryniec bačyć tolki dva sumlennyja šlachi:
«Albo ty heta adrazu adkryvaješ, albo prosta vychodziš z palityki. I ŭ tym, i ŭ druhim vypadku šlejf zastajecca. To-bok dziejničać paśla hetaha vielmi ciažka».
«Kali pakajańnie sapraŭdy ščyraje, i kali čałaviek sapraŭdy ščyra choča prynieści karyść Biełarusi, heta budzie bačna pa pładach», —
davodzić Sieviaryniec i zaŭvažaje, što pakul nie sustrakaŭsia i nie dumaje sustrakacca z Dudkinym. Kali ž toj sam zachoča sustrecca, to, pavodle słoŭ Paŭła, jon vysłuchaje jaho historyju i pahladzić prosta ŭ vočy.
Pavodle słoŭ palityka, śpiecsłužby dziejničajuć mietadyčna: jany składajuć psichałahičnyja partrety i vybirajuć tych, chto patencyjna moža złamacca. Tamu dla luboha publičnaha dziejača pilnaść va ŭłasnym žyćci stanovicca pytańniem biaśpieki ŭsiaho ruchu:
«Tyja, chto pracujuć suprać Biełarusi, składajuć psichałahičnyja partrety, padcelvajuć i vycelvajuć tych, chto złamajecca, chto paddasca. Treba być vielmi aściarožnymi i pilnymi ŭ svaim asabistym žyćci. Treba razumieć, što kali ty ŭziaŭ na siabie nošu śviacić dla inšych, to tut prosta buduć palavać».
Pavieł zaznačaje, što viedaŭ Dudkina jak tałkovaha maładoha aktyvista i nikoli nie moh padumać pra jaho takoje.
«Z druhoha boku — čałaviek, čałaviečaja duša — pociemki. Składana», — zaŭvažaje Sieviaryniec.
Razvažajučy pra maralnuju adkaznaść, jakuju musić nieści ahient, Sieviaryniec padkreślivaje: adziny šlach — heta sproba adnavić razburanaje:
«Biezumoŭna, pavinna być adnaŭleńnie paškodžanaha. To-bok kali ty razumieješ, što ty razburyŭ šmat što, razburyŭ ludskija losy, treba kłaści svajo žyćcio na toje, kab adnavić davier, kab adnavić straty, jakija panieśli ludzi».
Pavieł padkreślivaje, što na samavykryćci publičnaje žyćcio byłoha ahienta nie zakančvajecca, i pryvodzić prykłady z historyi:
«Možna z histaryčnaj biełaruskaj chryścijanskaj demakratyi pryvieści prykład hieraičnych biełaruskich ksiandzoŭ. Ich vierbavali, šantažavali takim čynam… [jany] adkryvalisia kaścielnamu kiraŭnictvu, sprabavali pracavać za Biełaruś u lubych umovach. Lohka, kaniečnie, zaraz skazać, što Natalla Arsieńnieva, ci, naprykład, Adam Stankievič… Voś była niejkaja historyja ŭ ich. Dopyty tam, padpisvali, nie padpisvali».
«Nie mnie sudzić, ale ja dumaju, što ŭ hetaj situacyi taksama možna zastacca čałaviekam, taksama možna adoleć heta vieraj i pracaj. Svaim plonam davieści, što nasamreč tvoj vybar — heta nie zdrada, a tvoj vybar — heta praŭda», — padsumoŭvaje palityk.
Kamientary