Kali mužčyna pierastaje dumać pra seks

Najbolš zuchavatyja pradstaŭniki mocnaj pałovy čałaviectva zaraz uskliknuć, padkručvajučy husarski vus i trapajučy pa karku haračaha kania: «Dy nikoli!»

Dobra-dobra, našy słaŭnyja husary, pastavim pytańnie pa-inšamu. Kali muž pierastaje dumać pra seks z žonkaj?

Pa-pieršaje, śćviardžajuć śpiecyjalisty, u mužčyn, jak i ŭ žančyn, moža być roznaja połavaja kanstytucyja.

U kahości jana mocnaja, i tady seksualnyja kantakty patrebnyja mužu niekalki razoŭ na dzień.

U kahości — siaredniaja, to bok narmalnaja; taki partnior budzie zadavoleny standartnymi tryma kantaktami na tydzień.

A u kahości — słabaja. Takija mužčyny pierastajuć dumać pra seks, jak tolki spadaje chvala šalonaj žarści i maładoj zakachanaści.

Dziela Merylin Manro, viadoma, jany b napružylisia, ale ž žonka — jana tut, pobač, zaŭsiody, kali zachočaš, navošta napružvacca?

Usio b ničoha, šlubny seks — heta nie takoje ŭžo i nieabchodnaje štodnia mierapryjemstva, dy voś tolki žonka takoha mužčyny dumaje, što jon jaje bolš nie kachaje abo zavioŭ kachanku.

Vyjście? Spakojna pahavaryć.

Pa-druhoje, adznačajuć psichołahi, žanatyja mužčyny pierastajuć dumać pra seks tady, kali pa-sapraŭdnamu surjozna dumajuć pra pracu.

Ciapier praca — nie prosta sposab samarealizavacca, niešta kamuści davieści, stać najlepšym. Ciapier praca — heta adkaznaść za inšych. I dumać pra jaje bolš składana.

U mužčyn ža taksama balić hałava, jany taksama stamlajucca — nasamreč.

I nie było b prablem — dy voś tolki žonki takich mužčynaŭ, chaj i zadavolenyja materyjalna, maralna vielmi navat pakutujuć — i dumajuć, što muž jaje bolš nie kachaje abo zavioŭ kachanku.

Vyjście? Čaściej dumać pra svajho mužčynu, viedać jaho kłopat, udzielničać u jaho žyćci. Adnym słovam, spakojna razmaŭlać.

Pa-treciaje, razvažajuć psichaterapieŭty, u mnohich žančyn, asabliva maładych mamaŭ, patreba ŭ burnym seksie, «jak da viasiella», robicca svajho kštałtu punkcikam: ci pryvabnaja ja pa-raniejšamu? A ci budzie ŭ nas hetak ža vydatna, jak raniej?

Kali seks robicca punkcikam, mužčyna traplaje ŭ zahannaje koła «šlubnaha abaviazku».

Jon razumieje: jon ciapier pavinien, abaviazany. Chto z nas lubić rabić toje, što abaviazany?

Pravilna, nichto. Ale pakul punkcik u žančyny nie źniaty, jana budzie patrabavać, abvinavačvać, fantazijavać, davodzić pryčepkami: a raptam bolš nie kachaje? Ci kachanku zavioŭ.

Vyjście adno: adpuścić svajo žadańnie. Pierastać pra jaho dumać.

Tak što nie takoje ŭžo heta vialikaje hora, kali mužčyna raptam pierastaje dumać pra seks.

Urešcie, praŭda toje, što ŭ siamiejnaha žyćcia jość mnostva rečaŭ, pra jakija treba dumać mužčynu. A seks — jon nikudy nie padzieniecca. I abaviazkova budzie. Navat kali pra jaho asabliva nie dumać.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0