A choča źniać pra Dastajeŭskaha.
«Nie ŭpeŭnieny, što zdoleŭ by zrabić film pra Alaksandra Łukašenku», — zajaviŭ sierbski režysior Emir Kusturyca, adkazvajučy na pytańni žurnalistaŭ napres-kanfierencyi 10 listapada ŭ Minsku.
Pavodle słoŭ Kusturycy, dla stvareńnia karciny zvyčajna jamu nieabchodna adčuvać «asnovu, na jakoj možna zrabić film». «Ja ŭsio jašče pad uładaj Dastajeŭskaha, — skazaŭ jon. — I film pra Dastajeŭskaha byŭ by sučasnym filmam ab tym, jak pakarany tyja, chto lubić Dastajeŭskaha».
«Spadziajusia, što ja znajdu žadańnie i razumieńnie i ŭ Rasii, i ŭ Biełarusi dla stvareńnia hetaha filma», — dadaŭ jon.
Pavodle słoŭ režysiora, karcina składajecca z troch historyj. Pieršaja ź ich pryśviečana maładomu aŭtaru, jaki choča źniać film pra Dastajeŭskaha. Jon źviartajecca pa finansavuju padtrymku da bahataha čałavieka, ale toj zhadžajecca dapamahčy tolki pry ŭmovie, što małady čałaviek zabje jaho žonku. Druhaja historyja raskazvaje pra dziaŭčynu ź Białhrada, jakaja ihraje Nastaśsiu Filipaŭnu (hierainia ramana Dastajeŭskaha «Idyjot»). Adnojčy jana vyrašaje, što pavinna zaciažaryć ad unuka Dastajeŭskaha. Dziaŭčyna pryjazdžaje da jaho ŭ
«Ja vyras na starych ruskich filmach, — adznačyŭ jon.— Na karcinach Daŭženki ja vyvučyŭ kampazicyju filma, i samaje hałoŭnaje — hledziačy jaho filmy, ja navučyŭsia stvarać mietafaru. Bo mastactva adroźnivajecca ad
Kusturyca taksama zajaviŭ, što bačyć čałaviečuju svabodu jak ruski fiłosaf Biardziajeŭ — «svaboda ciažkaja, a rabstva lohkaje».
Ciapier čytajuć
Dziaciej-futbalistaŭ z Rečycy pavieźli ŭ Hielendžyk pryfrantovaj vobłaściu Rasii. U aŭtobus papaŭ bieśpiłotnik11
Kamientary