Kaladnaje pasłańnie a.Alaksandra Nadsana

Kaladnyja śviaty prychodziać z zanudlivaj rehularnaściu kožny hod užo kolki stahodździaŭ. Stolki słoŭ było skazana pra hetaje śviata, stolki pryhožych pieśniaŭ stvorana, što, zdavałasia b, užo nie zastałosia ničoha novaha skazać. Dyj ci treba vysilvacca na niešta novaje, ci nia varta časam zatrymacca i ŭdumacca ŭ staroje, užo skazanaje, jak, prykładam, tolki što pryviedzienyja słovy praroka Isai, skazanyja za bolš čym siamsot hadoŭ da naradžeńnia Chrysta.

“Dzicia naradziłasia nam…” Što moža być bolš biezdapamožnym, bolš biaskryŭdnym i adnačasova bolš niavinnym, jak novanarodžanaje dziciatka? Jahonaje isnavańnie całkam zaležyć ad inšych ludziej, u pieršuju čarhu baćkoŭ. I treba mieć sapraŭdy zakamianiełaje serca, kab nie adčuć ciepłyni j spahady, kali hetaja maleńkaja istota praciahvaje da ciabie davierliva svaje ručki.

“Ułada supačyła na jahonych plačoch”. I voś hety Ŭładar sam dobraachvotna addajecca ŭ ruki svaich paduładnych, jak biezdapamožnaje dziciatka. Jon admaŭlajecca ad jakoj-kolečy siły ci prymusu. Jon choča ludzkich sercaŭ, kab u ich ustanavić svajo vaładarstva. A tut nijaki prymus nie dapamoža, bo serca dajecca tolki dobraachvotna.

Takim čynam, Hospad Isus ad samaha pačatku admaŭlajecca ŭžyvać siłu i prymus. Jahonaje vaładarstva pierš za ŭsio ŭ sercach ludzkich: “Vaładarstva Božaje ŭnutry nas” (Łk 17:21). Jon viedaŭ, što toj, chto pojdzie za im dobraachvotna, dziela lubovi da Jaho, budzie staracca žyć i rabić tak, jak Jon, pavodle słovaŭ Śviatoha Apostała Paŭła: “Chaj u vas buduć tyja samyja pačućci, što ŭ Chryście Isusie” (Pilip 2:5). U śviatle hetaha zrazumiełymi stajucca na pieršy pohlad paradaksalnyja słovy Śviatoha Aŭhustyna: “Lubi i rabi što chočaš”.

Nia viedaju, ci zrazumieli heta vaładary hetaha śvietu, ale jany adčuli ŭ hetym małym dziciatku niebiaśpieku dla siabie i zreahavali ŭ adziny sposab, jaki jany viedali: vyrašyli źniščyć Jaho. I choć im heta tady nie ŭdałosia, jany prynieśli šmat hora i pakutaŭ inšym, ni ŭ čym nia vinnym ludziam. Ale dla ich heta było niavažna, heta byli niepaźbiežnyja achviary dziela hetak zvanaha “ahulnaha dabra”. U sučasnaj vajskovaj terminalohii heta nazyvajecca dalikatna “lateral damage” (pabočnyja straty). Biada tolki, što achviarami nikoli nie byvajuć kiraŭniki, a tolki ich paduładnyja.

Prablemy, jakija isnavali ŭ časy Chrysta, zastalisia i ŭ naš čas, tolki jany nabyli žachlivy, hlabalny charaktar. Dosyć hlanuć na krainu, dzie naradziŭsia Chrystos, dzie ŭžo amal paŭstahodździa iduć namahańni siłaju ŭstanavić “spakoj” i “pabočnyja straty” dasiahajuć dziasiatkaŭ, kali nia sotniaŭ tysiačaŭ biaźvinnych achviaraŭ.

U niekatorych dziaržavach ułady chočuć panavać navat nad dumkami i dušami svaich paduładnych, i jany nia suprać vykarystoŭvać dziela hetaha tych, chto ličyć siabie duchoŭnymi pravadyrami i nastaŭnikami narodu. Sumna toje, što znachodziacca duchoŭnyja pravadyry, hatovyja šukać padtrymki ŭ śvieckaj ułady, kab utrymać svajo stanovišča. U hetym niama ničoha novaha. U časy Chrysta duchoŭnyja pravadniki Jahonaha narodu šukali dapamohi ŭ śvieckaj ułady, kab ukryžavać Jaho. Jany nie razumieli, jak nie razumiejuć u naš dzień i ichnija pierajemniki, što jość rečy, dzie ŭsialaki prymus biaśsilny. Pryhadajem słovy huślara ŭ paemie Janki Kupały “Kurhan”:

Silen, kniaža, karać, hałavu silen źniać,

Nie skuješ tolki dum łancuhami.

Siońnia my hladzim ź niepakojem na našych dzietak i dumajem, jakaja budučynia ich čakaje. Chrystos pryjšoŭ u śviet jak dziciatka i praciahvaŭ ruki, kab znajści miesca ŭ našych sercach. Jon robić heta i ŭ naš čas. Ale dźviery serca adčyniajucca tolki źsiaredziny. A “serca vašaje, dzie skarb vaš” (Mc 6:11).

U hety śviaty dzień Naradžeńnia Chrystovaha žadaju ŭsim znajści svoj skarb, jaki b staŭsia asnovaju lepšaj budučyni dla našych dzietak, dla našaj krainy i dla ŭsiaho śvietu.

Chaj Kniaź supakoju, Hospad i Boh naš Isus Chrystos, jaki dziela nas naradziŭsia ŭ Betlejemie, błasłavić vas i budzie zaŭsiody z vami.

Kalady 2002 h.

a.Alaksandar Nadsan, apostalski vizytatar dla biełarusaŭ-katalikoŭ zamiežža

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0