Adzin sabaka lubiŭ viečarami słuchać pieśni Vysockaha. Hraždan u hety čas na kuchni ahitavaŭ prusakoŭ iści da sabaki i skazać jamu, što jašče nia ŭsie česnyja pradali Rodzinu, jak mać radnuju.
Adzin sabaka paśliznuŭsia, idučy z kramy, i pabiŭ butelku z kiefiram. Hraždan skazaŭ: «Na deputackija miescy ŭ harsaviet vy nie prajdziocie, jak lico niatrezvaj nacyjanalnaści!»
Adzin sabaka vyjhraŭ u latarei mylicy. A Hraždan złamaŭ sabie małatkom nahu i zajaviŭ: «Pahladzicie, jak ja stradaju, a vy dazvalajecie sabie na mylicach raskašavać i vušami šavialić…»
Adnamu sabaku pryjšło piśmo ad nieviadomaj ženščyny, i jon pachvaliŭsia Hraždanu. A Hraždan skazaŭ: «Moža, vam i vusaty Šnip piša luboŭnyja pasłańni!»
Adzin sabaka daviedaŭsia, što Šnipa pryznačyli načalnikam, i dasłaŭ jamu vinšavańnie. Hraždany terminova sabralisia j vypracavali pastanovu, zhodna ź jakoj Šnip pajedzie ŭ kałhas rychtavać traktary i kambajny da ŭdarnaj pasiaŭnoj.
Adzin sabaka słužyŭ u vojsku i kožny dzień dumaŭ pra dembel. Hraždan mieŭ bieły bilet i apošnimi słovami łajaŭ Šnipa, jaki taksama nie słužyŭ savieckaj ułaści: «Dziziercir! Moj baćka takich rasstrelvaŭ, jak biešanych husiej!»
V.A.
Ciapier čytajuć
«A što adbyvajecca?» Čerhi na biełaruska-rasijskaj miažy ciapier nie tolki na asnoŭnym pierachodzie, a navat na hłuchoj darozie4
«A što adbyvajecca?» Čerhi na biełaruska-rasijskaj miažy ciapier nie tolki na asnoŭnym pierachodzie, a navat na hłuchoj darozie
Pasoł Ukrainy pa pytańniach Biełarusi adkazaŭ na dyskusiju Viačorki i krytykaŭ Cichanoŭskaj: Vaša ŭzajemnaja nieprymalnaść adyhryvaje vielmi niekanstruktyŭnuju rolu5252
Kamientary