У судзе Баранавіцкага раёна вынеслі прысуд 29-гадоваму Сяргею Богдану, 33-гадоваму Уладзіміру Ланкевічу, 31-гадоваму Віктару Іванцову. Першых двух прызналі вінаватымі паводле ч. 1 арт. 14 і арт. 309 ды асудзілі да трох гадоў калоніі. Іванцову далі два гады калоніі, паведамляе spring96.org.
Паводле следства, кожны раз абвінавачаныя праводзілі па дзве спробы заблакаваць рух чыгуначнага транспарту. Некаторыя скончыліся няўдачай, а ў двух выпадках блакаванне спрацавала: у выніку быў парушаны рух цягнікоў.
Іх прызналі вінаватымі ў прывядзенні ў непрыдатны для эксплуатацыі стан транспартнага абсталявання.
Абвінавачаныя прызналі самі дзеянні, але адмовілі якія-небудзь пашкоджанні: усе ўчасткі чыгункі, да якіх дакраналіся, не страцілі працаздольнасць, што не можа быць кваліфікавана як злачынства паводле арт. 309. Яны запэўніваюць, што ведалі, што нічога небяспечнага ад іх дзеянняў не было. І таму лічаць, што не здзяйснялі крымінальнага злачынства, а проста «задаволілі цікаўнасць».
Сведкамі па справе былі дзевяць работнікаў чыгункі. Усе, акрамя аднаго з іх, запэўнілі суд, што дзеянні абвінавачаных не маглі прычыніць пашкоджанняў, а ўсе наступствы былі лёгка і хутка ліквідаваныя. Сведчанні Яўсеенкі дапускалі розначытанне, але пасля ўдакладняліся іншымі ўдзельнікамі пасяджэння.
— Неўзабаве па тэлефоне мне паведамілі, што ў стрэлкавым пераходзе ляжыць жвір, які не дазволіў стрэлцы ўстаць у правільнае становішча, — распавяла дзяжурная па станцыі ў тую ноч. — Наступствы ад такіх дзеянняў маглі наступіць, але не наступілі. Цягнік проста выйшаў на паўгадзіны пазней, то-бок быў зменены графік. Пад наступствамі я разумею зрыў руху. У такім выпадку праводзілася б службовае разбіральніцтва.
Сведка — рэвізор службы бяспекі руху цягнікоў — адзначыў, што такія дзеянні маглі прывесці да збою аўтаматыкі і затрымкі руху цягнікоў. Пры гэтым адзначыў, што аўтаматыка не дапусціла б крушэння цягніка.
Каментары