Нечаканы бенефіцыяр рэпрэсій і масавай эміграцыі беларусаў — выручка гэтага расійскага бізнэсу ў Мінску вырасла на 4000%
Чым большы дысбаланс на рынку працы, тым больш каштуюць паслугі пасярэдніка паміж наймальнікам і работнікам. І вось ужо просценькая бізнэс-мадэль паказвае цуды рэнтабельнасці. Гэта ўсё — rabota.by. Залаты час для расійскіх уласнікаў гэтага рэсурсу надышлі пасля пагрому Тут.бая.
Манапаліст у сферы абвестак аб працы ў Беларусі — сайт rabota.by, які належыць ТАА «Уся работа».
Па дынаміцы выручкі гэтай кампаніі можна ўбачыць, наколькі ўсё па-сапраўднаму дэпрэсіўна для наймальнікаў.
Аператар rabota.by і hh.by, · млн беларускіх рублёў Крыніца: фінансавая справаздачнасць кампаніі. · Наша НіваВыручка ТАА «УСЯ РАБОТА» 2020-2025
Выручка кампаніі выбухова расце пачынаючы з 2021 года. На сёння невялікае прадпрыемства з нізкім сабекоштам і просценькай бізнэс-мадэллю генеруе і выручку, і чысты прыбытак на ўзроўні дарослай беларускай ІТ-кампаніі.
Рэнтабельнасць rabota.by — фантастычныя 78%, чысты прыбытак за 2025 год — 16,5 мільёна беларускіх рублёў. Асноўныя грошы прыходзяць ад тарыфікавання працадаўцаў, якія размяшчаюць абвесткі аб вакансіях.
Прыбыткі кампаніі стабільна выводзяцца дывідэндамі. Каму? Расіянам.
Сама кампанія «Уся работа» з'явілася ў ліпені 2020‑га як вынік зліцця rabota.tut.by і hh.by — філіяла расійскага Хэдхантара ў Беларусі. «Тутбай медыя» належала 40%, яшчэ 10% — беларускаму менеджару Аляксандру Чакану, астатнія 50% — рускім.
Пасля разгрому Tut.by беларускае ТАА «Уся работа» стала на 100% належаць расійскай юрыдычнай асобе «Хэдхантар».
Расійскі «Хэдхантар» гэта публічная расійская кампанія, структура яе валодання невядомая — там шмат акцыянераў, а заснавальнікам-расіянам (Леван Назараў, Адысей Гаўрылаў і іншыя), як лічыцца, належаць вялікія мінарытарныя долі. Каля паловы акцый кампаніі знаходзяцца ў свабодным абарачэнні на расійскай біржы і належаць расійскім інвестфондам і рознічным інвестарам.
Масавы адток людзей з Беларусі пачаўся з канца 2020 года і працягваецца дагэтуль. Прычыны ў гэтага розныя, але маюць адзін корань — неэфектыўнае дзяржаўнае кіраванне.
Частка працаздольнага насельніцтва пакідае краіну з выключна эканамічных прычын, таму што ў Беларусі самыя нізкія — кратна нізкія — заробкі адносна ўсіх суседзяў (апроч разбуранай Украіны, дзе ўжо пяты год ідзе вайна і эканоміка трымаецца на датацыях саюзнікаў).
Іншая частка працаздольнага насельніца вымушана ратуецца за мяжой ад турмы і іншых форм рэпрэсій.
І нават тыя высокакваліфікаваныя работнікі, якія маюць добрыя заробкі і не адчуваюць рызыкі пераследу, усё роўна часта вымушаны з'язджаць па карпаратыўных прычынах — замежныя контрагенты беларускіх тэхналагічных фірм патрабуюць пераводу юрыдычных асоб і штатаў у іншыя юрысдыкцыі з меркаванняў маралі або банкаўскіх стандартаў.
Такім чынам, з краіны вымываецца як нізкакваліфікаваная, так і высокакваліфікаваная працоўная сіла.
Замяніць другую немагчыма, яе папросту не стала, а замяніць нізкакваліфікаваных работнікаў улады спрабуюць праз прыцягванне эканамічных мігрантаў з самых адсталых рэгіёнаў Азіі: дэпрэсіўных правінцый Бангладэша, Пакістана, Індыі.
Адчувальнага эфекту гэта пакуль што не дае.
Але што самі працадаўцы? Сутыкнуўшыся з тым, што размяшчэнне вакансіі на ўласным сайце ўжо не дае ніякага выніку, яны вымушаны звяртацца да пасярэднікаў і шукаць работнікаў на профільных рэсурсах.
Каментары