Drabilščyk Litvinka: Ja tłumačyŭ, jak zmahacca za svaje pravy

Drabilščyka Anatola Litvinku aznajomili z zahadam ab zvalnieńni 1 krasavika, paśla vychadu z načnoj źmieny. Ale heta byŭ zusim nie žart.

Pryčyna — «sistemnaje nievykanańnie pracoŭnych abaviazkaŭ». «Čaplalisia da kožnaj drobiazi. I za ŭsio afarmlali zahady»,

Niezaležny prafsajuz uźnik na «Hranicie» pry kancy 2011. Da jaho dałučyłasia bolš za 200 čałaviek. Ludzi patrabavali lepšych umovaŭ pracy i pavyšeńnia zarobkaŭ.

Rehistravać prafsajuz na pradpryjemstvie admovilisia. Pahrozami zmusili mnohich vyjści ź jaho šerahaŭ. Samych upartych zvalniali. Tak, naprykład, zdaryłasia ź lidaram supołki, kiroŭcam BiełAZa Aleham Stachajevičam.

«Svaich nie kidaju, praciahvaju dapamahać chłopcam, jakija zastajucca pracavać na «Hranicie», — kaža Stachajevič. Jon zmoh znajści pracu, ale nie kaža dzie.

Ahułam z pradpryjemstva ŭžo zvolnili siem čałaviek: Aleha Stachajeviča, Mikałaja Karyšava, jahonuju žonku, Vitala Pašečku, Hienadzia Paŭłoŭskaha, Anatola Litvinku i jahonuju žonku Ludmiłu. «Rychtujucca zvolnić jašče pamočnika mašynista eskavatara Leanida Dubanosava, ale nie mohuć nijak, bo jon u adpačynku da maja», — kaža Stachajevič.

Čamu novaja chvala zvalnieńniaŭ adbyvajecca ciapier? «Začyščajuć kančatkova lidaraŭ niezaležnaha prafsajuza, — kaža Litvinka. — Administracyja baicca niazhodnych».

Pryčynu kankretna svajho zvalnieńnia jon patłumačyŭ tak: «U nas na pradpryjemstvie niadaŭna prajšła atestacyja rabočych miescaŭ. Paśla hetaha nas pazbavili niekatorych ilhot: adniali siem dzion ad adpačynku, źmienšyli apłatu za pracu ŭ škodnych umovach. Ja staŭ tłumačyć, jak z hetym zmahacca. Pavodle adukacyi ja juryst. Aficyjny ž prafsajuz pramaŭčaŭ».

Litvinka maje namier sudzicca, choć i nie asabliva vieryć, što heta daść vynik.

Litvinku 37 hadoŭ, jon rodam ź Mikaševič. «Našamu hienieralnamu dyrektaru taksama 37 [Eduardu Haŭryłkoviču — «NN»]. My ź im vučylisia ŭ paralelnych kłasach. Vielmi dobra jaho viedaju. Ale šlachi my ź im vybrali roznyja».

Ci nie soramna dyrektaru zvalniać kolišniaha pryjaciela? «Soramna, dumaju. Ale paśla kožnaha nastupnaha ŭčynku nasupierak ułasnamu sumleńniu takoje pačućcio prytuplajecca», — kaža Anatol Litvinka.

* * *

Ad Redaktara

Simvalična, što hetym razam «za palityku» adnačasova zvalniajuć rabočych — na «Hranicie» (Anatol Litvinka) i prafiesuru — u Hrodnie (Viačasłaŭ Švied).

U čym ža zaklučałasia ich «palityka»?

Rabočyja ź mikaševickaj kamienałomni pasprabavali arhanizavać realny prafsajuz (viedamstva Kozika tam isnuje, jak i ŭsiudy, dla praformy), kab dabicca pavyšeńnia zarpłat.

A vykładčykaŭ Hrodzienskaha ŭniviersiteta (imia Janki Kupały!) karajuć za ŭdzieł u vydańni knihi «Hrodnaznaŭstva», na vokładcy jakoj historyki źmiaścili «Pahoniu» — hierb, jaki byŭ dziaržaŭnym na našych ziemlach prynamsi 500 hadoŭ z 900, jakija isnuje Hrodna.

Voś takija «złačynstvy». Viadoma ž, i svaboda stvareńnia prafsajuzaŭ, i svaboda słova harantavanyja zakonami Biełarusi. Na papiery.

I tyja, i tyja zvalnieńni majuć na mecie zastrašyć — u adnym vypadku rabočy kłas, u druhim — intelihiencyju. Staršynia Hrodzienskaha abłvykankama Šapira pryznaŭsia, što sam prykłaŭ ruku da zvalnieńnia, z padačy KDB.

Jakimi buduć nastupstvy hetych zvalnieńniaŭ? Zvalnieńni vykładčykaŭ adnaznačna pryviaduć da taho, što Biełaruś čarhovy raz nie prymuć u jeŭrapiejski Bałonski praces, h.zn. biełaruskija dypłomy nie buduć pryznavacca za miežami krainy. Tamu što kalehi ź jeŭrapiejskich VNU admaŭlajucca ličyć univiersitetami ŭstanovy, ź jakich vykładčyka možna voś tak prosta vyhnać za ŭdzieł u napisańni knihi, pa rašeńni niejkaha tam hubiernatara ci śpiecsłužby.

Na abaronu ž rabočych «Hranita» paŭstanuć suśvietnyja prafsajuzy.

Ale hałoŭnaje — hetyja zvalnieńni źmieniać śviadomaść siemjaŭ, kalektyvaŭ, supolnaściaŭ. Niespraviadlivaść nie zabyvajecca i viartajecca da tych, chto jaje čynić.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0