Kaplicy pad Vałožynam dadajuć «cybulinu», jakoj raniej nie było
U XIX stahodździ na mohiłkach, što znachodziacca ŭ adnym kiłamietry ad Vałožyna, była pabudavana katalickaja kaplica ordena biernardzincaŭ.
Jaje ŭźviadzieńnie ažyćciaŭlałasia pry dapamozie hrafa Tyškieviča, tahačasnaha ŭładalnika horada.
U 1884 hodzie ŭłady zakryli katalickija mohiłki, a razam ź imi i kaplicu. Pratest viernikaŭ byŭ biezvynikovy. U 1885-m kaplicu pieradali pravasłaŭnym. U časy Zachodniaj Biełarusi jana viarnułasia da pieršapačatkovych haspadaroŭ. Ciapier jana znoŭ naležyć Ruskaj pravasłaŭnaj carkvie.
Kaplica źviazana z historyjaj abiedźviuch kanfiesij. Ale hałoŭnaje, jana źjaŭlajecca histaryčnym pomnikam, jaki patrabuje zachoŭvańnia ŭ pieršapačatkovym vyhladzie.
Naprykancy minułaha dziesiacihodździa ŭ kaplicy pačalisia restaŭracyjnyja raboty. Ich vyniki tradycyjnyja dla sučasnaj Biełarusi.
ŽŽ-karystalnik puszczanski_pan źmiaściŭ dva fotazdymki, jakija adlustroŭvajuć vyhlad kaplicy niekalki hadoŭ tamu i za dva dni da novaha 2014 hoda.
Na viežy dadałasia pazałota. A novy kupał ujaŭlaje saboj kłasičnuju rasiejskuju «cybulinu».
Takaja situacyja nadzvyčaj charakternaja dla Biełarusi.
Budynki cerkvaŭ ci byłych kaściołaŭ ź inicyjatyvy śviataroŭ i z maŭklivaj zhody miascovych uładaŭ pierarablajucca na svoj kapył (pryčym biez dazvołu Ministerstva kultury).
Ministerstva ŭmiešvajecca ŭ spravu pastfaktum, kali čaściej za ŭsio ŭžo pozna štości źmianiać.
Zrešty, pratesty hramadskaści paspryjali tamu, što u 2012-m u Niaśvižskim pałacy zamianili viežu-»cybulinu».
Kamientary