«Biełarusi patrebna adzinstva naroda», — z hetaj dumki pačaŭ svajo sioletniaje pasłańnie Alaksandr Łukašenka. «Dom, jaki raździaliŭsia sam u sabie, nie vystaić», — hetaje miesca ź Biblii pracytavaŭ jon.
Pra nacyjanalnaje adzinstva i niezaležnaść
Mienavita «adzinstvu biełaruskamu narodu» byŭ pryśviečany pačatak pramovy.
Alaksandr Łukašenka zaklikaŭ biełarusaŭ na fonie abvastreńnia mižnarodnaj situacyi adstojvać svaju niezaležnaść.
«My pavinny baranić hałoŭnuju kaštoŭnaść — niezaležnaść Biełarusi», — zajaviŭ Łukašenka.
«Ja źviartajusia ŭ niaprosty čas. Dziaržavy vakoł nas pryjšli ŭ ruch: viruje Ukraina, u poŭny histaryčny rost sprabuje ŭstać Rasijskaja Fiederacyja. Buracca miažy na našych vačach. Upieršyniu ŭ Jeŭropie paciahnuła dymkom vybuchaŭ», — skazaŭ jon.
Pavodle jaho słoŭ, «pačynajecca novaja epocha, i jakoj jana stanie, nie viedaje nichto».
Jon padkreśliŭ, što «ŭnutry našaj krainy spakojna, i my vystupajem u roli adkaznaha i nadziejnaha partniora». «My nie ŭciahnutyja ŭ źniešnija kanflikty, ale nam jość pra što niepakoicca».
«Ab adzinstvie naroda my havorym časta, i heta nie rytualnyja słovy. Jašče Biblija vučyła: «Dom, jaki raździaliŭsia sam u sabie, nie vystaić». Historyja demanstruje paćvierdžańnie hetaj tysiačahadovaj mudraści.
My ŭ Biełarusi i nie chočam, i nie pavinny dapuścić raskołu ŭ našaj krainie, — skazaŭ Łukašenka. — Naša niezaležnaść i maładaja dziaržaŭnaść razdražniaje, viadoma ž, šmat kaho. I kali ŭ našym adzinstvie źjaviacca raskoliny, abaviazkova znojducca tyja, chto zachoča hetym skarystacca», — zaściaroh jon.
Heta prahučała jak napamin pra namiery impierskich siłaŭ Rasii likvidavać biełaruskuju dziaržaŭnaść i dałučyć našy ziemli da Rasii.
Alaksandr Łukašenka padkreśliŭ, što dziakujučy adzinstvu za apošnija dvaccać hadoŭ u Biełarusi pabudavali «pieršuju ŭ historyi niezaležnuju biełaruskuju dziaržavu, — toje, pra što stahodździami maryli prodki».
Ab «pryciaśnieńni ruskich»
Łukašenka nahadaŭ, što Biełaruś paŭstała na sutyku Zachadu i Uschodu.
«Našaj kałyskaj była «Kijeŭskaja Ruś». Nie my ŭ hetym vinavatyja, tak rasparadziłasia historyja. Na asnovie spadčyny Kijeŭskaj Rusi paŭstali try asobnyja, samabytnyja narody», — miarkuje jon.
«My nie prarasiejskija, nie praŭkrainskija i nie prapolskija. My — nie ruskija, my — biełaruskija! Naša kraina — Biełaja Ruś. Kraina, dzie žyvuć i ruskija, i ŭkraincy, i litoŭcy, i palaki, i habrei, i tatary, i mnohija inšyja. Heta dzieci Biełaj Rusi, hramadzianie adnoj krainy — Biełarusi», — zaznačyŭ Łukašenka.
Łukašenka vyśmiejaŭ razmovy ab «pryciaśnieńni ruskich i ruskaj movy», jakoje nibyta maje miesca ŭ našaj krainie. Jon daručyŭ Kamitetu dziaržaŭnaj biaśpieki nieadkładna spyniać usiakija razmovy ab «pryciaśnieńni ruskich u Biełarusi».
Łukašenka abvierh dumku, što ŭ Biełarusi pačynajuć zaciskajuć «ci to ruskich, ci to ruskuju movu». «My zrabili ruskuju movu dziaržaŭnaj movaj jašče tady, kali prynižeńnie ruskich było normaj na postsavieckaj prastory, ja ŭžo nie kažu pra Zachad», praciahvaŭ jon.
«Ab pryhniocie ruskich, jak u nas tut niekatoryja padkidvajuć ideju, to, napeŭna, ruskija ŭ Biełarusi sami siabie pryhniatajuć. Bo niemahčyma siońnia ŭ Biełarusi ŭ samaha biełaruskaha čałavieka raskłaści jaho i vyłučyć biełaruskuju kroŭ, asablivuju, ab jakoj šmat havorać i tak marać. U nas usio pieramiašana i źmiašana. Tamu razmovy pra «ruskaści», «biełaruskaści», «prarasijskaści», «praŭkrainskaści» — heta krok da smuty. Mabyć, chtości hetaha choča», — ličyć Łukašenka.
«Vialikaja ruskaja mova budzie raźvivacca ŭ Biełarusi taksama jak i naša rodnaja biełaruskaja mova, — skazaŭ Łukašenka. — Kali my pierastaniem havaryć pa-rusku, my stracim rozum. Kali my razvučymsia havaryć na biełaruskaj movie, my pierastaniem być nacyjaj», — padkreśliŭ Łukašenka.
Adzinadumstva nie budzie, ale prajavy radykalizmu buduć zadušanyja
Łukašenka zajaviŭ, što kraina hatovaja da pastupovych reformaŭ, ale lubyja prajavy radykalizmu ŭ respublicy buduć zadušanyja ŭ zarodku.
U toj ža čas Łukašenka paabiacaŭ zachavańnie ŭ krainie abmiežavanaha pluralizmu i miesca dla apazicyi.
«Adzinstva naroda nie aznačaje adzinadumstva, šeraj biezabličnaści. Nam patrebnaja žyvaja kraina z raznastajnaści idej i dumak.
Siońnia nie tolki Biełaruś, usia Jeŭropa staić na pierałomie epoch», — skazaŭ Alaksandr Łukašenka.
«My prymajem lubuju apazicyju, jakaja dziejničaje ŭ miežach zakona», — skazaŭ Łukašenka.
«Ščyry, sumlenny hramadski dyjałoh — heta samaja nadziejnaja harantyja ad raskołu i smuty», — abiacaŭ jon.
Ułada hatovaja da pastupovaj evalucyi, ale my kateharyčna suprać revalucyi. Usiaki, chto zaklikaje da buntu, heta vorah adzinstva našaha, a značyć i niezaležnaści, skazaŭ Łukašenka.
«Luby zaklik da pieravarotu i smuty, prapahanda hvałtu buduć žorstka źniščany ŭ zarodku», — papiaredziŭ jon.
Pra baraćbu z karupcyjaj
Jon nahadaŭ, što pryčynaj padziej va Ukrainie staŭ razvał ekanomiki i razhuł karupcyi. Dalej jon pierajšoŭ da pytańniaŭ baraćby z karupcyjaj.
Jon uzhadaŭ spravy «Biełkaapsajuza», staršyni Aršanskaha rajvykankama, sudździaŭ u Mahiloŭskaj vobłaści, Homieli. Taksama jon uzhadaŭ spravy kiraŭnictva KDB Homielščyny i namieśnika hienprakurora Archipava.
Były staršynia Biełkaapsajuza Sidźko aformiŭ dom na Kanarach na dačku
Siarhiej Sidźko, kali byŭ staršyniom Biełaruskaha respublikanskaha sajuza spažyvieckich tavarystvaŭ (Biełkaapsajuza), aformiŭ na svaju dačku dom na Kanarskich astravach, — paviedamiŭ Alaksandr Łukašenka.
«Dajšło da taho, što staršynia Biełkaapsajuza Sidźko kupiŭ i aformiŭ na dačku dom na Kanarskich astravach. Napeŭna, u spadziavańni, što pravaachoŭnyja orhany tam jaho nie dastanuć. Za adkaty vydavali dazvoły na budaŭniča-mantažnyja pracy, za chabary ažyćciaŭlali niezakonnuju realizacyju nieruchomaści i ziamielnych učastkaŭ. Za prodaž budynka ŭ centry Mienska patrabavali chabar až u paŭmiljona dalaraŭ, pieraplunuli navat asudžanaha raniej namieśnika Ładućki — Vasiljeva», — rastłumačyŭ Alaksandr Łukašenka.
Nahadajem, što pry pieradačy čarhovaj častki chabaraŭ byli zatrymanyja staršynia Biełkaapsajuza Sidźko, načalnik upraŭleńnia kapitalnaha budaŭnictva Biełkaapsajuza Kałodziežny, namieśnik načalnika ŭpraŭleńnia kapitalnaha budaŭnictva Biełkaapsajuza Sizuk, a taksama pradstaŭniki kamiercyjnych struktur.
Były namieśnik hienprakurora Archipaŭ spyniŭ kryminałku za załaty źlitak
Były namieśnik hienieralnaha prakurora Alaksandr Archipaŭ spyniŭ kryminalnuju spravu ab zdareńni sa śmiarotnym zychodam za źlitak zołata i butelku kańjaku. Jon dapamoh zamiać spravu ab hibieli dziaŭčyny pa vinie matacyklista, — paviedamiŭ Alaksandr Łukašenka. Jon zajaviŭ, što pa hetaj spravie aryšt praviedzieny i ŭ śledčych orhanach MUS.
Pra pastupleńnie ŭ VNU
Alaksandr Łukašenka pachvaliŭ isnuju sistemu pryjomu ŭ VNU.
Na jahonuju dumku, jana vykaraniła karupcyju i pryviała da taho, što ŭ cełym ciapier ludzi pastupajuć u VNU adpaviedna svaim viedam.
«My pavinny žyć pa srodkach»
«Tam, dzie madernizacyja pravodzicca za dziaržaŭnyja srodki, tam jana idzie mienš paśpiachova, čym u pryvatnika», — pryznaŭ Alaksandr Łukašenka.
«Budziem pierachodzić ad paternalizmu da vydzialeńnia srodkaŭ roznym subjektam haspadarańnia na roŭnych umovach», — skazaŭ Łukašenka.
Pra efiektyŭnaść dziaržaparata
Alaksandr Łukašenka pachvaliŭsia taksama paśpiachovaj reformaj dziaržaŭnaha aparata.
Ź jaho słovaŭ, kolkaść čynoŭnikaŭ u pieraliku na dušu nasielnictva ŭ Biełarusi mienšaja, čym u Rasii, Kazachstanie, Polščy ci Litvie. Jon taksama zajaviŭ, što ŭ takich umovach zarobak čynoŭnikaŭ nie pavinien być nizki, kab jany mieli matyvacyju dla raboty.
«Siońnia staić bolš maštabnaja zadača — skaracić nie kolkaść, a zališnija paŭnamoctvy čynoŭnikaŭ», — zaklikaŭ jon.
«Dla pryciahnieńnia samych kłasnych śpiecyjalistaŭ treba vyrašać pytańnie pavyšeńnia prestyžu dziaržsłužačych.
Miadźviedzieŭ niadaŭna zajaviŭ, što jaho turbuje, kali moładź zanadta ŭžo imkniecca na dziaržsłužbu. U nas ža takich ludziej adzinki. Talenavitaja moładź sychodzić u kamiercyjnyja struktury».
Jon rastłumačyŭ, što pryčyna takoha stanovišča — nieadpaviednaść zarobkaŭ u rabotnikaŭ biudžetnaj śfiery i ŭ siarednim pa ekanomicy.
«Treba pavyšać zarpłatu dziaržsłužačym, pryčym heta tyčycca i daktaroŭ, i nastaŭnikaŭ».
U toj ža čas jon darakaŭ čynoŭnikaŭ za pasiŭnaść i biezinicyjatyŭnaść.
«U našym dziaržaparacie siarod dyrektarata usio bolš raspaŭsiudžvajecca atmaśfiera apatyi i abyjakavaści».
Ab ekanomicy i tankach
Paśla doŭhaj krytyki ŭrada i haspadarnikaŭ Alaksandr Łukašenka viarnuŭsia da padziej va Ukrainie. Jon raskazaŭ pra «strašyłki», jakija jamu prynosiać i «padkidvajuć». Jon zaklikaŭ nie paddavacca na strašyłki, bo nichto nie zdoleje padkapacca pad sistemu, kali ekanomika krainy budzie mocnaja.
«Što mnie tolki ni kažuć siońnia. Što kala našych miežaŭ zasieli rasijskija tanki, pierabłytaŭšy našy miažy z ukrainskimi, što pasoł Surykaŭ rychtujecca stać prezidentam Biełarusi. Usich hetych [chto prynosić takia čutki] šturchajem za dźviery», — zajaviŭ Łukašenka.
«Nichto nie pierakulić našu krainu, kali my sami hetaha nie zrobim. I ŭ asnovie hetaha lažyć ekanomika. Buduć pracavać choć trochi našy pradpryjemstvy, nam nie strašnyja nijakija tanki», — supakoiŭ jon.
Jon ličyć, što pryčynaj padziej «Arabskaj viasny» i Jeŭramajdanu było vykanańnie krainami paradaŭ ZŠA i krain Zachadu «ŭ častcy ekanamičnych stratehij». «Davajcie budziem sumlennyja. Što, ZŠA i Zachad takija durni? Jany zmahajucca za svoj upłyŭ, ale ž jany pryjšli i paraili tam, dzie dla hetaha saśpieła hleba», — adznačyŭ Łukašenka.
Łukašenka: Pryjarytetam u ekanomicy stanie raźvićcio ŭnutranaha rynku
Alaksandr Łukašenka pryznaŭ, što zamiest płanavaha pryrostu ekspartu pa vynikach I kvartała, naadvarot, nazirajecca jaho skaračeńnie na 7%. «Ci abaviazanyja byli naroščvać ekspart, pa fakcie ŭpali na 7%. Na spravie naroščvajem enierhajomistaść VUP, a pavinny byli źnižać».
«Pryjarytetam u ekanomicy stanie raźvićcio ŭnutranaha rynku», — zajaviŭ u svaim pasłańni da nacyjanalnaha schodu Alaksandr Łukašenka.
Raniej pryjarytetam raźvićcia byŭ ekspart.
Inšymi pryjarytetami Łukašenka nazvaŭ udaskanaleńnie miechanizmaŭ kiravańnia ekanomikaj i ŭsialakaje raźvićcio kankurencyi.
«Nielha addavać unutrany rynak zamiežnikam», — skazaŭ Łukašenka.
Havorka jak pra vytvorčaść tavaraŭ, tak i pasłuh.
Jon uzhadaŭ pra pierachod ad industryjalnaj ekanomiki da ekanomiki viedaŭ i pasłuh. Jon uzhadaŭ prykład ZŠA. Jany zastajucca syravinnym hihantam, ale 80% VUP tam dajuć pasłuhi.
Jon spasłaŭsia taksama na prykład Kitaja.
Pra žonak i kachanak siłavikoŭ
Alaksandr Łukašenka zaklikaŭ raźvivać u Biełarusi śfieru pasłuh i zabavaŭ, industryjaju pryhažości i zdaroŭja. Jon taksama narakaŭ na toje, što biełarusy pakidajuć zašmat valuty ŭ kramach susiednich krain.
«Kali b našy siłaviki i ich žonki i kachanki mienš jeździli ŭ Litvu i Polšču na zakupy, my pakinuli b šmat miljardaŭ dalaraŭ u siabie».
«»Va ŭsim śviecie stanovicca modnym być zdarovym i pryhožym. Čym ža my horš? Čamu my nie biažym tudy, kudy biahuć ŭsie pieradavyja krainy? Usie ŭ śviecie chočuć być zapatrabavanymi. Režuć siabie, padciahvajuć, raściahvajuć niešta tam. Heta moda».
A našy ludzi vypjuć piŭka i zašmat siadziać na kanapach, — narakaŭ Łukašenka.
Łukašenka: Škada, što pry SSSR vypampavali ŭsiu biełaruskuju naftu
Alaksandr Łukašenka škaduje, što ŭ savieckija hady Biełaruś zdabyvała na svajoj terytoryi pa 9 młn ton nafty ŭ hod, jakija mahła b vykarystoŭvać u pieryjad niezaležnaści.
«My nastolki byli sumlennyja i spraviadlivyja (…), što my vypampoŭvali ŭsio — dziela zorački na łackanie, dziela čahości. Nu chto nas tady hnaŭ u šyju pampavać z našych nietraŭ pa 9 młn ton ź lišnim nafty štohod? Našto?» — zajaviŭ Alaksandr Łukašenka.
«Usio było narmalna, nie — vyciahnuli. Siońnia z napruhaj krychu bolš za 1,5 młn ton tolki možam zdabyć» [nafty ŭ Biełarusi].
«A kali b u nas siońnia było našych tych 9 młn ton, my b kamuści kłanialisia pry našaj unutranaj patreby mienš jak 7 młn ton? My b žyli, nikomu nie kłaniajučysia, i žyli b cudoŭna», — narakaŭ Łukašenka.
«Ale takija my byli — savieckimi, dobrymi, prystojnymi. Žyli i dumali, što tak budzie zaŭždy».
«Chapała nafty. My cełyja horada ŭ Rasii budavali, pa-mojmu, ciapier u «Łukojła» hetyja radoviščy, jakija my asvojvali», — zaŭvažyŭ jon.
U pieršy šerah razam ź siłavikami Vakulčykam i Šunievičam pasadzili akademika Husakova
Padčas štohadovaha pasłańnia Łukašenki da parłamienta i naroda niezvyčajnaje miesca zaniaŭ staršynia prezidyuma Akademii navuk Uładzimir Husakoŭ. Jaho pasadzili ŭ pieršy šerah, pobač razam ź siłavikami — staršynioj KDB Valeryjem Vakulčykam i ministram unutranych spravaŭ Iharam Šunievičam.
Łukašenka zaklikaŭ biełarusaŭ skarystacca svajoj «jaŭrejskaj kroŭju»
«Zamiežniki acanili spakojnuju Biełaruś, i dziakujuć za hety spakoj, u tym liku i dyktataru. Dyk skarystajciesia, hramadzianie Biełarusi, hetym zručnym momantam i prapanujcie pasłuhi, zarabicie kapiejku, pavarušyciesia trochi. Jaŭrejskaj ža kryvi ŭ nas dastatkova», — skazaŭ Alaksandr Łukašenka ŭ svaim štohadovym pasłańni da biełaruskaha narodu i nacyjanalnaha schodu.
«Rumas [staršynia praŭleńnia Banka raźvićcia] śmiajecca — choć jon nie habrej. Adzin Šapira [staršynia Minskaha abłvykankama] u nas [habrej]. A čaho chavać, Siamion Barysavič, zaraz ža za heta nie karajuć», — pažartavaŭ Alaksandr Łukašenka.
Apraŭdańni za vybar kamandnaj madeli ekanomiki
Alaksandr Łukašenka zajaviŭ, što vybar našaj krainaj kamandnaj madeli ekanomiki ŭ 90-ja hady byŭ vyklikany abjektyŭnymi pryčynami.
Ź jahonych słovaŭ, Polšča mahła dazvolić sabie šokavuju terapiju i pierachod da rynkavaj ekanomiki, bo jaje hramadstva było da hetaha hatovaje. Akramia taho, jana atrymała vialikija kredyty ad Zachadu. U svaju čarhu, u Rasii jość vialikija syravinnyja resursy. Biełaruś ža nie mieła hetaha, dyj narod nie byŭ hatovy da žyćcia ŭ rynkavych umovach.
«Vybar našaj madeli ŭ 90-ja hady byŭ nie pamyłkaj, ale, ja b skazaŭ, i nie dasiahnieńnie. Heta byŭ adzina mahčymy vychad u tych umovach. Vychad, pradyktavany žyćciom i zdarovym sensam», — skazaŭ Alaksandr Łukašenka.
Razam z tym jon pryznaŭ, što ŭžo prajšło 20 hadoŭ, źmianiŭsia śviet, i «my zasvoili, jakaja žorstkaja suśvietnaja ekanomika». «Siońnia naśpieła para ŭdaskanalvać ekanamičnuju palityku krainy. Spakojna, evalucyjna, ale ćviorda biez zaciažak i lišnich vahańniaŭ», — skazaŭ Łukašenka.
«Pryjarytetam u ekanomicy stanie raźvićcio ŭnutranaha rynku», — zajaviŭ u svaim pasłańni da nacyjanalnaha schodu Alaksandr Łukašenka.
Raniej pryjarytetam raźvićcia byŭ ekspart.
Inšymi pryjarytetami Łukašenka nazvaŭ udaskanaleńnie miechanizmaŭ kiravańnia ekanomikaj i ŭsialakaje raźvićcio kankurencyi.
«My žarem aby-što i jak papała»
My žarem aby-što i jak papała. Jedučy, my sami siabie trucim. Našto ty žareš na nač bulbu ź miasam? Šmat my havorym pra raździelnaje charčavańnie. Jeści treba tolki svaje pradukty. Zamiežnaje ŭsio — nie dla našaha arhanizma.
Jon pryvioŭ prykład Kisiala, kiraŭnika telebačańnia ANT, jaki trymajecca ŭ formie, bo štoranak i štoviečar biehaje pa 10 kiłamietraŭ, «nie viedaju, da kaho ŭžo ŭ viečar biehaje».
Ab prapanovach pa padtrymcy naradžalnaści
Alaksandr Łukašenka raskazaŭ, što jość dźvie novyja prapanovy pa padtrymcy siamiej ź dziećmi. Jon padkreśliŭ, što heta pakul tolki prapanovy.
Kali ciapier pry źjaŭleńni druhoha dziciaci maci atrymlivaje 40% ad siaredniaj zarpłaty ŭ miesiac, to prapanujecca, kab siamji vypłačvałasia 35% ad siaredniaj zarpłaty na kožnaje dzicia, kali heta druhoje dzicia ŭ siamji.
Inšaja prapanova palahaje na tym, kab stvaraŭsia depazit 10 000 dalaraŭ na treciaje dzicia.
Zamiežnaja palityka — u kancy pasłańnia
Alaksandr Łukašenka nazvaŭ adnosiny z Rasijaj stratehičnym pryjarytetam našaj krainy.
Alaksandr Łukašenka padkreśliŭ, što Biełaruś zacikaŭlenaja ŭ zachavańni stabilnaści i terytaryjalnaj cełasnaści Ukrainy.
Jon pachvaliŭ Biełaruś za staŭku na raźvićcio adnosinaŭ z Kitajem.
Jeŭrasajuz jon uzhadaŭ čaćviortym u šerahu pryjarytetaŭ. Jon zajaviŭ pra nieabchodnaść raźvivać adnosiny ź ES i ZŠA, bo heta «cyvilizavanyja i bahatyja dziaržavy». Jon vykazaŭ spadziavańnie, što «našy partniory» pojduć na supracoŭnictva ź Biełaruśsiu.
Pryjarytetam jon nazvaŭ taksama raźvićcio adnosin z azijackim rehijonam i krainami Łacinskaj Amieryki, Afryki.
«Kraina ŭ nas adna»
«Kraina ŭ nas adna. My sydziem – pryjduć inšyja, a Biełaruś zastaniecca», — tak zakončyŭ svajo pasłańnie jon.
Pramova skončyłasia. Łukašenka paprasiŭ dazvołu prysieści na čas adkazu na pytańni.
Łukašenka znoŭ chvaliŭ Turčynava
«Jon vielmi vierujučy, absalutna praŭkrainski čałaviek, — skazaŭ Łukašenka. — Zanadta nacyjanalistyčny, ale ž ludzi roznyja, — adznačyŭ jon. — Heta nie najhoršaja dla nas i Rasii fihura».
Alaksandr Łukašenka vykazaŭ upeŭnienaść, što Rasii nie patrebnaja vajna va Ukrainie. Jon miarkuje, što Rasija prosta choča dabicca, kab va Ukrainie nie było prysutnaści NATA.
Łukašenka znoŭ kateharyčna vystupiŭ suprać fiederalizacyi: «Heta zafiksuje raskoł Ukrainy». «Nam, biełarusam, heta nie treba.
My chočam, kab Ukraina była adzinaj i pazabłokavaj dziaržavaj». «Dyk našto nam siońnia nahniatać hetuju abstanoŭku i stvarać niejki kiravany chaos na ŭschodzie Ukraina?» «Kali niechta kaža, što takoj dziaržavy Ukraina nikoli nie było, to heta cynizm. Usie dziaržavy ŭźnikli na abłomkach impieryj. Tak i Biełaruś uźnikła, — nahadaŭ Alaksandra Łukašenka. — Jość dziaržavy, niavažna, kali jany źjavilisia».
U toj ža čas Alaksandr Łukašenka raskrytykavaŭ Zachad za toje, što ŭ byłoj Juhasłavii byli stvorany precedenty dla ŭkrainskich padziej.
Alaksandr Łukašenka zajaviŭ, što pryznaje lehitymnaść Viarchoŭnaj Rady Ukrainy i abranaha joj v.a. prezidenta. «U imia našych intaresaŭ z čortam hatovyja razmaŭlać».
«Chto b da nas nie pryjšoŭ, my budziem abaraniacca sa zbrojaj u rukach», — papiaredziŭ Alaksandr Łukašenka tych, chto choča paŭtaryć u Biełaruś ukrainski scenar.
Łukašenka raskazaŭ, što mieŭ razmovy z krainami Zachadu adnosna vychadu z ukrainskaha kryzisu.
«Kali vy chočacie sutyknuć nas z Rasijaj, u vas nie ŭdasca», — raskazaŭ jon pra svoj adkaz zachodnikam u časie hetych kułuarnych razmovaŭ. «U samych składanych situacyjach my budziem razam z Rasijaj», — paŭtaryŭ jon.
«My budziem z Rasijaj», — trojčy paŭtaryŭ jon.
«Nas strašać: zaŭtra tut Pucin pryjdzie, nas zachopić. Kali pryjduć, my budziem zmahacca».
Nie nazyvajučy proźvišča viciebskaha aktyvista rasiejskaha ruchu Hieraščanki, Łukašenka vykazaŭ ździŭleńnie, što jaho dahetul nie vykinuli ź Biełarusi. «Da takich ludziej padychodzić jak da dyviersantaŭ!» — zahadaŭ jon.
«Vy ž mianie viedajecie, ja nikoli nie byŭ tualetnaj papieraj i nie budu», — źviarnuŭsia jon da pasła Rasii Surykava.
«Biełaruskaja mova — heta rodnaja mova, i my pavinny jaje viedać. My zanadta aściarožna padtrymlivajem biełaruskuju movu», — pryznaŭsia Alaksandr Łukašenka.
Ahułam zvarot Alaksandra Łukašenki i adkazy na pytańni doŭžylisia bolš za 4 hadziny.
Zialenski nazvaŭ, jakija retranślatary na miažy i biełaruskija pradpryjemstvy chvalujuć Ukrainu36
Kamientary