Michasiu Kavylu, biełaruskamu paetu i redaktaru, što žyvie ŭ amierykanskim Saŭt-Ryviery, siońnia spoŭniŭsia 101 hod.
Ja byŭ u jaho try tydni tamu, 12 listapada, razam ź Lizaj Litarovič.
Jon užo słaba paznaje znajomych i rodnych. Ale žvava ruchajecca ŭ kreśle. Słova «Minsk» zaŭsiody ažyŭlaje jaho. Ja prynios jamu paštoŭki z vyjavami Minska, jon ich uvieś čas pierahladaŭ, tvar žyva reahavaŭ na foty. Ale razmaŭlać ź im było vielmi ciažka. Tamu ja hutaryŭ ź jaho žonkaj, Soniaj Leščanka (Leščanka — sapraŭdnaje proźvišča Kavyla), maładziejšaj za jaho na 11 hadoŭ.
Sonia kiepska čuje, treba hučna havaryć.
Ja hladžu na Kavyla, jaki pierahladaje paštoŭki, hartaje «Biełarusa», słuchaju Soniu.
«Ja, raskazvaje Sonia, kažu Kavylu: «Miša, tvaje frendy daŭno ŭžo ŭsie chto na mohiłkach, a ty žyvieš». «A ja chaču jašče pažyć, chto choča pamirać?», — adkazvaje Kavyl.
«Ale jon pa pašparcie Jazep Leščanka», Kavyl — psieŭdanim, jak vy jaho zvali?» — pytajusia ja.
«Tolki Miša, — adkazvaje jana. — Da viasiella (u 1953-m) ja naohuł ličyła, što jaho zavuć Michaś Kavyl. I potym tak uvieś čas i zvała.
«Što praŭda, Miša tady ŭ pačatku žyćcia ŭ Saŭt-Ryviery, lubiŭ vypić. Pryjduć frendy, pryniasuć harełki, vypjuć, syduć, a my siadzim i svarymsia, — kaža Sonia Leščanka. — Ja ŭrešcie nie vytrymała i kažu: Miša, vybiraj. Abo harełka, abo ja. Miša padumaŭ i vybraŭ mianie. Jon u mianie byŭ vielmi pasłuchmiany. Tolki adzin raz ja jaho pasłuchałasia, kali pierajechała ź Ńju-Jorka ŭ Saŭt-Ryvier (viasielle ŭ ich było ŭ hreckaj carkvie na Manchetanie)».
«Nie škadujecie?» — «Nikolki».
Na fabrycy ŭ Ńju-Jorku zarobak u Soni byŭ u 2,5 razu bolšy.
Praz paru dzion ja pytajusia ŭ Lizy Litarovič: «A jak vy ŭ 1950-ja tut viečary ŭ vychodnyja bavili?»
«Nu jak, adkazvaje jana. Źbiralisia ŭ Zale Šakaŭ (Šaki byli vychadcy ź Vilejščyny, a Uołter (Uładzimir) Šak u 1954-m zrabiŭsia meram haradka). Šaki abo biaspłatna davali zału, abo my płacili 1,50 dalara i tančyli da ranicy, — kaža Liza. — A Miša Kavyl uvieś čas hraŭ nam na akardeonie».
Kamientary