Makiety chramu ŭ Sierabrancy i foty ź jaho ŭźviadzieńnia.
Letam 2007 h. u spalnym makrahieta Sierabranka, na vulicy Plachanava, pačałosia ŭźviadzieńnie piataha naahuł i pieršaha za apošnija sto hadoŭ novaha haradskoha kaścioła (u 1910 h. na ciapierašniaj płoščy Niezaležnaści skončyli Čyrvony kaścioł).
Chram pad tytułam Sv. Jana Chryściciela budujuć enerhičnyja ajcy‑salezijancy, centram dziejnaści jakich źjaŭlajecca hetaja minskaja parafija.
Budynak sa špilem vyšynioj 46 mietraŭ u cikavym styli «hatyčny chajtek» budzie raźličany na 360 pasadačnych miescaŭi pa svaim abjomie pryblizna budzie adpaviadać archikatedralnamu kaściołu Imia Praśviatoj Panny Maryi na płoščy Svabody.
Jak heta pryniata ŭ usich našych zabudoŭščykaŭ, i tut najpierš robiać «žyllova‑administratyŭnuju častku», a voś kaścioł pakidajuć, vierahodna, na sałodkaje.
Ksiondz Ihar Łašuk, jaki ŭznačalvaje parafiju, chacieŭ paśpieć da 2009 hoda zdać kompleks pad adździełku, ale, jak vidać na fotazdymkach nižej, jamu heta nie vielmi ŭdałosia. Budoŭla tym nia mienš statusnaja — mienavita siudy ź vizitam u červieni minułaha hodu pryjaždžaŭ dziaržsakratar Vatykanu kardynał Tarčyzijo Bertone, jaki, jak i Łašuk, salezijaniec.
Aŭtar prajekta Alaksiej Jaromienka.
Ciapier čytajuć
A my vam kazali: «nie dumajcie, što heta kapiejki»! Stali viadomyja źviestki, kolki padachodnaha biełarusy Litvy pieraličyli roznym hramadskim strukturam8
Kamientary