Čym zajmajecca Alina Charysava paśla hučnaha skandału z KDB i jakija vysnovy zrabiła sa svajoj prykraj historyi?

Prajšoŭ miesiac paśla historyi, kali stała viadoma, što palitołah, byłaja ekśpiertka Ofisa Śviatłany Cichanoŭskaj Alina Charysava pahadziłasia na supracoŭnictva nibyta z ukrainskimi śpiecsłužbami, jakija nasamreč akazalisia kadebistami. 

Siońnia Charysava bolš nie supracoŭničaje z Ofisam, ale viarnułasia ŭ Kaardynacyjnuju radu i pačała pracavać ź psichołaham.

My znoŭ parazmaŭlali z Charysavaj — pra toje, što źmianiłasia ŭ jaje žyćci, jak staviacca da jaje ŭ Ofisie i Kaardynacyjnaj radzie i jakija vysnovy jana zrabiła paśla ŭsioj hetaj historyi.

«Pravieryli amal usio»

Alina Charysava zapeŭnivaje, što śpiecyjalisty pravieryli ŭsie jaje pracoŭnyja hadžety, pryvatnyja huhł-akaŭnty, pierapiski ŭ telehramie, ślady vykarystańnia kryptavaluty… — i ničoha dyskredytujučaha nie znajšli.

Zastałosia pravieryć tolki adzin jaje stary noŭtbuk, jakim jana nie karystajecca bolš za hod.

Pavodle jaje słoŭ, paśla taho jak Ofis Śviatłany Cichanoŭskaj aficyjna abvieścić pra zaviaršeńnie rasśledavańnia, jana zmoža apubličyć častku materyjałaŭ:

«Nie ŭsio, tamu što častka padpadaje pad NDA. Ale niejkija dokazy taho, pra što ja kažu, ja ŭžo zmahu pakazać publična».

Charysava zapeŭnivaje, što pravierki nie vyjavili pieradačy infarmacyi ci inšych parušeńniaŭ. Tym nie mienš jaje supracoŭnictva z Ofisam Śviatłany Cichanoŭskaj usio ž spyniłasia.

Z Ofisam raźvitałasia, u Kaardynacyjnuju radu viarnułasia

Charysava kaža, što rašeńnie ŭziać paŭzu było ŭzajemnym:

«My prosta vyrašyli, što ciapier tak budzie lepš. Kali ja niešta budu rabić z Ofisam abo Ofis sa mnoj, heta ciapier budzie tolki reputacyjna škodzić. Tamu pakul što supracoŭnictva prypynili».

Zatoje ŭ Kaardynacyjnuju radu jana viarnułasia. Pavodle jaje, frakcyja «Jeŭrapiejski vybar», u jakuju jana ŭvachodzić, dačakałasia papiarednich vynikaŭ pravierki i paśla hetaha padtrymała jaje viartańnie:

«Kalehi čakali vyniki pravierki Ofisa. Kali atrymali ich i asobna parazmaŭlali z tymi, chto pravodziŭ pravierku, vyrašyli, što ŭsio ŭ paradku i možna praciahvać našu pracu».

Alina Charysava kaža, što zastajecca ŭ Kaardynacyjnaj radzie najpierš dziela pracy nad mižnarodnym kirunkam. Jana zajmajecca padrychtoŭkaj stvareńnia pastajannaha pradstaŭnictva biełaruskich demakratyčnych sił u Parłamienckaj asamblei ABSIE i nazyvaje hety prajekt adnoj sa svaich hałoŭnych zadač.

«Ja liču, što heta supierkruta i supiervažna, bo ŭ ABSIE taksama jość pradstaŭniki režymu. Heta vielmi dobra, kali ŭ nas jość placoŭka, dzie my možam kazać pra toje, što adbyvajecca z našaha boku, i dzie prysutničajuć pradstaŭniki režymu.

Ja jašče da ŭstupleńnia ŭ Kaardynacyjnuju radu dapamahała Alaksandry Mamajevaj. Jana była ŭ mižnarodnaj kamisii, i ja dapamahała rychtavać dakumienty dla Parłamienckaj asamblei ABSIE: pracavała nad tym, jak źviartacca da tych siabroŭ asamblei, jakija dobra staviacca da biełaruskich demakratyčnych sił, kab jany padtrymlivali peŭnyja rezalucyi.

Pa sutnaści, maja praca nie patrabuje vialikaj publičnaści. Heta nie tolki pra toje, kab niechta pajechaŭ na siesiju Parłamienckaj asamblei. Kab u Biełarusi źjaviłasia takoje pradstaŭnictva, patrebna šmat niabačnaj biurakratyčnaj pracy. I mienavita hetym ja chaču zajmacca», — kaža Alina Charysava.

Z Zadzinočańniem biełaruskich studentaŭ situacyja akazałasia inšaj. Tam taksama praviali asobnuju pravierku, ale ŭžo sama Charysava vyrašyła ŭziać paŭzu:

«Jany mianie spytali, ci hatovaja ja praciahvać pracu. I ja skazała, što ciapier mnie nasamreč vielmi patrebnaja paŭza. Tamu my vyrašyli, što moj namieśnik budzie pracavać zamiest mianie da kanca kadencyi».

A voś ź Jeŭrapiejskaj asacyjacyjaj palityčnych kansultantaŭ Alina Charysava praciahnie pracavać. 

«Pry kožnaj mahčymaści hatovyja vylivać na mianie luboje dziarmo»

Choć Alina Charysava i viarnułasia da pracy ŭ Kaardynacyjnaj radzie, jana pryznajecca: adnosiny z častkaj delehataŭ zastajucca napružanymi.

«U mianie jość toje, nad čym ja sapraŭdy chaču pracavać, tamu ja i vyrašyła zastavacca. Ja razumieju, što Kaardynacyjnaja rada — heta kala vaśmidziesiaci čałaviek, i tolki ŭ mienšaści jość niejkija pytańni da mianie. Ale, kaniečnie, psichałahična heta niaprosta», — adznačaje Alina.

Asobna jana zhadvaje pradstaŭnikoŭ frakcyi «Nastup»:

«U nas byli kanflikty jašče niekalki hadoŭ tamu. I ciapier pry kožnaj mahčymaści jość peŭnyja pradstaŭniki «Nastupu», jakija hatovyja luboje dziarmo na mianie vylivać. Tamu ja navat nie ździviłasia, što paśla hetaj situacyi jany praciahvajuć heta rabić».

Pakul nijakich aficyjnych pracedur u samoj Kaardynacyjnaj radzie adnosna jaje nie pravodziłasia.

«Nijakaha asobnaha pasiadžeńnia nie było. Kamisii jašče nie sfarmavanyja. Mahčyma, niechta ŭ budučyni zachoča vynieści pytańnie pra majo vyklučeńnie, ale pakul ja praciahvaju pracavać», — kaža Alina Charysava.

«Supierpamyłkovaj była maja pieršaja reakcyja»

Paśla ŭsioj hetaj historyi Alina Charysava kaža, što nie raz prakručvała padziei apošniaha hoda ŭ hałavie i sprabavała zrazumieć, što mahła zrabić inakš, a što, naadvarot, ličyła pravilnym.

Kali havorka zachodzić pra ŭłasnyja pamyłki, pierš za ŭsio Charysava havoryć pra svaju publičnuju reakcyju paśla taho, jak usio stała viadoma.

«Supierpamyłkovaj była maja pieršaja reakcyja. Mianie paprasili vielmi chutka adreahavać u publičnym poli, ale ja jašče navat nie paśpieła narmalna pahladzieć videa (siužet prapahandystaŭ — NN). I ŭžo paśla pa krupinkach pačała adnaŭlać, što adbyvałasia dzieviać miesiacaŭ tamu. I jašče pamyłkaj było toje, što ja ŭstupała ŭ kamunikacyju», — pieraličvaje Alina.

Pa jaje słovach, ciapier jana ŭžo inakš hladzić i na toje, jak biełaruskija arhanizacyi pavinny reahavać na padobnyja historyi:

«Mnie zdajecca, što praź niekalki hadoŭ žyćcia ŭ svabodnych krainach my pačynajem mienš surjozna stavicca da padobnych faktaŭ. Zdajecca, što ŭsio ŭžo narmalna, što hetaha nie moža być. A nas nasamreč praciahvajuć vielmi mocna atakavać. Ja ŭžo dzialiłasia z kalehami svaimi nazirańniami, što, jak mnie zdajecca, treba palepšyć».

Charysava paśla ŭłasnaj historyi pa-inšamu pačała ŭsprymać biełaruskuju prapahandu:

«Ja zaŭsiody cikaviłasia tym, jak pracuje prapahanda, lubiła raźbirać hetyja miechanizmy. Ale kali sam praz heta prachodziš, heta zusim inšaje adčuvańnie.

Ja razumieła, što jany vykarystoŭvajuć manipulacyi, što mohuć uziać kryšačku praŭdy, a potym dabudavać usio astatniaje. Ale kali heta adbyvajecca ŭžo z taboj, ty pačynaješ razumieć, nakolki heta pracuje. Samaja strašnaja prapahanda nie taja, jakaja całkam chłusić. Samaja strašnaja — kali jana biare kroplu praŭdzivaha, a paśla pierakručvaje heta ŭ zusim inšuju historyju».

Pavodle jaje, mienavita heta stała adnym z hałoŭnych asabistych urokaŭ apošnich miesiacaŭ.

«U Hiermanii prosta nie razumiejuć, što takoje cisk z boku dyktatury»

Pakul unutranyja pravierki ŭ biełaruskich strukturach nabližajucca da zaviaršeńnia, adkazu ad niamieckich pravaachoŭnikaŭ Charysava ŭsio jašče čakaje.

Miesiac tamu jana źviarnułasia ŭ palicyju Hiermanii. Pavodle jaje słoŭ, nahodaj stali padazreńni, što na terytoryi krainy mohuć dziejničać ludzi, źviazanyja ź biełaruskimi śpiecsłužbami, jakija sočać za joj.

«Ja była ŭ palicejskim adździaleńni, jany ŭsio zapisali, skłali rapart. Ja taksama pakazvała im pratakoł svajho intervju, kali padavałasia na mižnarodnuju achovu. Tam padrabiazna zadakumientavana ŭsio, što datyčyłasia sprobaŭ viarboŭki. Mnie skazali, što sa mnoj źviažucca praz dva-try tydni. Ale pakul ničoha niama.

Ja navat paprasiła, kab mnie napisali mienavita na elektronnuju poštu. Paśla ŭsioj hetaj historyi ŭ mianie źjaviłasia fobija nieviadomych numaroŭ. Bo śpiecsłužbisty taksama telefanavali sa schavanych numaroŭ. Ciapier luby taki zvanok vyklikaje vielmi mocnuju tryvohu», — raspaviadaje Alina Charysava.

Jana dadaje, što nie ličyć takuju zatrymku niečym niezvyčajnym:

«Ja razmaŭlała ź niamieckimi advakatami, ź ludźmi, jakija sutykalisia z padobnymi spravami. Jany kažuć, što heta moža zaniać bolš času. Dla Hiermanii heta prosta niezvyčajnaja situacyja. Mnie zdajecca, jany nie vielmi razumiejuć, što z takimi historyjami rabić.

Mnie zdajecca, u Jeŭropie dahetul nie vielmi razumiejuć, što takoje Biełaruś i što takoje cisk z boku dyktatury. Tut jość adčuvańnie, što kali čałaviek užo źjechaŭ, to jon u biaśpiecy. Ale heta nie zaŭsiody tak. Pra heta taksama treba havaryć».

Pavodle jaje, asnoŭnaja prośba da niamieckich uładaŭ — pravieryć infarmacyju pra mahčymuju dziejnaść ludziej, jakija mohuć pracavać u intaresach biełaruskich śpiecsłužbaŭ, a taksama dapamahčy z abaronaj asabistych danych:

«U Niamieččynie vielmi lohka znajści adras čałavieka. Ale jość pracedura, kali dziaržava moža schavać hetyja źviestki i nie davać da ich dostupu. Mnie vielmi chaciełasia b, kab padčas hetaj pravierki mianie taksama ŭklučyli ŭ takuju prahramu».

Cisk z boku KDB spyniŭsia

Pry hetym, śćviardžaje Charysava, paśla ahałošvańnia jaje historyi jana čakała značna bolš žorstkaj reakcyi z boku biełaruskich siłavikoŭ:

«Kali ščyra, ja dumała, što ŭ Biełarusi ciapier pačniecca niešta značna horšaje. Ale, na dziva, svajakoŭ pakul nie čapajuć».

Zamiest hetaha, kaža jana, praciahvajucca inšyja sproby kantaktu:

«Paśla ŭsioj hetaj historyi mnie i inšym ludziam pačali pisać z fejkavych akaŭntaŭ. Pisali žurnalistam, maim kaleham. Mnie taksama prychodzili paviedamleńni, dzie, jak ja miarkuju, prosta chacieli paździekavacca.

Byŭ navat cikavy vypadak: nibyta ŭkrainskija śpiecsłužby napisali pa-ŭkrainsku, što im vielmi škada, što ja trapiła ŭ takuju situacyju, i paprasili pieradać im akaŭnty, ź jakich mnie pisali. Ale numar byŭ zarehistravany ŭ Małdovie. Ja prosta zrabiła skrynšot i vydaliła heta».

«Ciapier mnie patrebnaja paŭza»

Charysava źviarnułasia pa dapamohu da psichołaha i ciapier prachodzić terapiju:

«Mianie nakryvała vielmi mocnaja tryvoha. Było ciažka spać, ciažka jeści. Zaraz pracuju ź psichołaham, i heta sapraŭdy dapamahaje. Apošnija paŭhoda ŭ mianie byli tolki son, trenažornaja zała niekalki razoŭ na tydzień i ŭvieś astatni čas — praca. Kali ŭsio heta abvaliłasia, hałava ŭspryniała heta jak stratu ŭsiaho žyćcia».

Niahledziačy na toje što Alina Charysava praciahvaje pracavać u Kaardynacyjnaj radzie i nie admaŭlajecca ad hramadskaj dziejnaści, viartacca da raniejšaha rytmu žyćcia i ŭzroŭniu publičnaści jana pakul nie źbirajecca.

«Mnie ciapier u lubym vypadku patrebnaja paŭza, prosta dla siabie. Ja navat zaŭvažaju heta pa Kaardynacyjnaj radzie. Prychodžu na pasiadžeńni, cicha siadžu, słuchaju inšych. Kali pačynajucca niejkija napadki, mianie heta vielmi mocna vybivaje. Mnie patrebny čas, kab z hetaj tryvohaj razabracca», — kaža Charysava.

Jana pryznajecca, što navat nievialikija kamientary ciapier mohuć nadoŭha vyvieści jaje z raŭnavahi:

«Navat kali baču paviedamleńnie, što niechta niešta napisaŭ pra mianie, usio, u mianie mandraž. Chtości padtrymlivaje, chtości, naadvarot, ździekujecca, i mianie vybivaje z kalainy na niekalki hadzin. Ja razumieju, što spačatku treba papracavać z hałavoj.

Hetaja situacyja nakłała peŭnyja źmieny i na pryvatnaje žyćcio. Tamu ciapier ja dakładna nie budu vielmi aktyŭnaj. Treba jašče razabracca z usioj hetaj historyjaj u Hiermanii, dačakacca zakančeńnia pravierak. 

Praz peŭny čas, dumaju, viarnusia. Mahčyma, užo krychu ź inšym fokusam, ale viarnusia».

• 4
• 1
• 1
• 14
• 3
• 0
• 0
• 0