Pra heta jon zajaviŭ na sustrečy z pradstaŭnikami dziaržaŭnych ŚMI, piša BiełTA.
Łukašenka padkreśliŭ, što najaŭnaść svabody słova nie praduhledžvaje ŭsiodazvolenaści, choć niekatoryja jaje tak razumiejuć, asabliva što tyčycca vykazvańniaŭ u internecie. Niekatoryja miedyjnyja piersony za svaje publikacyi ŭ sacsietkach atrymali niehatyŭnuju reakcyju, až da asabistych abraz.
«Vy, asabliva prahresiŭna nastrojenyja ludzi, adčuli, što takoje svaboda słova: skazaŭ nie toje, abzavuć jašče horš… — adznačyŭ kiraŭnik dziaržavy. — Kožny z vas atrymaŭ porcyju [niehatyvu], toj, chto navat nie za Łukašenku słova skazaŭ, a za dziaržavu».
«Svaboda słova ŭ luboj dziaržavie abmiežavanaja zakonam. Tamu tut my naviadziom paradak», — zapeŭniŭ jon.
Kamientary