«Vieranika Capkała — vialikaje adkryćcio». Ale pres-kanfierencyja tryumviratu pakinuła nieadkazanaje pytańnie
Śviatłana Cichanoŭskaja niazručna siabie adčuvaje ŭ jakaści palityka, ale padkuplaje svajoj prostaściu. I jašče adna važnaja notka prahučała ad jaje: jana ćviorda ŭpeŭnienaja, što narod za pieramieny, suprać Łukašenki. Takoje adčuvańnie narodnych nastrojaŭ darahoha vartaje.
Havaryć jana ŭsio jašče nie rašajecca, choć jaje hałoŭnaje pasłańnie jasnaje: ja nie palityk. Ja nie palityk! Ja prosta idu vyzvalić muža i vas usich razam ź im. Ale ja nie zmahu zrabić taho biez vašaj padtrymki na vulicach.
Vieranika Capkała — vialikaje adkryćcio apošnich dzion. Jana vydatnaja pramoŭca i nie baicca nazyvać rečy svaimi imionami. Pryrodžany palityk. Dumaju, jaje rola ŭ hetyja tydni moža być klučavoj.
U toj ža čas adčuvałasia, jak usio robicca «na kalency» i biez padrychtoŭki. Udzielnicy pres-kanfierencyi navat nie damovilisia miž saboj, chto na jakija pytańni adkazvaje, jakija ŭ kaho śfiery adkaznaści, chto što na siabie biare i na jakija pytańni pakul nie varta davać adkazu.
Padkazki Kaleśnikavaj, jak adkazvać ci nie adkazvać, hladzielisia zabojča, a vybar u jakaści zały pamiaškańnia z kiepskaj akustykaj pazbaŭlaŭ mahčymaści stvaryć atmaśfieru narmalnaj hutarki.
U novym pavarocie padziej — źjaŭleńni tryumviratu — ludziej, kaniečnie, najbolš uražvaje sam hoły fakt. Jak skazała mnie ŭčora susiedka-piensijanierka: «Čytali ŭ internecie? Łukašenka ŭsich mužykoŭ pasadziŭ, to zamiest ich baby pajšli». «Małajcy baby!» — dadała jana.
U toj ža čas biez adkazu zastałosia hałoŭnaje pytańnie žurnalistaŭ. Praciŭniki dyktatury razumiejuć: paśla taho što adbyłosia, jany mohuć prademanstravać, kolki ich, vyklučna na vulicach. Adnak tryumvirat nie nazvaŭ hałoŭnaha: dzie i kali jon budzie pravodzić sustrečy z vybarcami i jakoha samavyražeńnia na hetych sustrečach ad ludziej čakaje.
* * *
Voś videa pres-kanfierencyi:
Kamientary