U viosku na Hrodzienščynie bolš nie chodzić dyziel. Reakcyja čynoŭnikaŭ dabiła žycharoŭ
«Jakija 159 aŭtobusaŭ, choć by chłusili bolš ścipła!»
Z 14 śniežnia admianili dyziel-pojezd Bieniakoni — Lida — Bieniakoni, jakim jeździli žychary vialikaj vioski Bastuny ŭ Voranaŭskim rajonie. U vioscy ciapier žyvie bolš za 450 čałaviek. Ludzi stali pieražyvać, što nie zmohuć narmalna dabiracca da susiednich haradoŭ.
Dziaržaŭnaja teleradyjokampanija «Hrodna» paśpiašyła pierakanać, što prablemy nie budzie. Tak, dyziel admianili, ale ź vioski ŭ Voranava i Lidu chodziać aŭtobusy — za tydzień vykonvajecca 159 rejsaŭ.
«Z 14 śniežnia praduhledžana arhanizacyja pieravozki pasažyraŭ dadatkovym rehularnym aŭtobusnym maršrutam «Bieniakoni — Lida» z zajezdam u viosku Bastuny», — raskazała namieśnica staršyni kamiteta pa architektury i budaŭnictvie Hrodzienskaha abłvykankama Natalla Prylepskaja.
Novy aŭtobus, kažuć na TB, budzie kursiravać štodnia pa raskładzie, stvoranym z ulikam pažadańniaŭ miascovych žycharoŭ.
Ale ŭ kamientarach da siužetu ludzi nie strymlivajuć svajho abureńnia. Bo na aŭtobus i cana bolšaja, i raskład nie pad kožnuju pracu padychodzić.
«Pry čym tut aŭtobusy? Na dyzieli ŭsie jeździać, tamu što heta tańniej, čym na aŭtobusie… A ranicaj jak ludzi buduć dabiracca na pracu ŭ Lidu? Pieršy aŭtobus u nas adychodzić u 8:10…».
«Muž kožny dzień dabirajecca ŭ Lidu na pracu i nazad, što rabić ciapier, nie viedajem, asabistaha transpartu ŭ nas niama. Aŭtobus budzie kaštavać u 3 razy daražej za dyziel, i nie fakt, što im budzie zručna jeździć».
«I budziem jeździć u aŭtobusie adno ŭ adnaho na kaleniach, my ŭžo tak jeździm».
«Jakija 159 aŭtobusaŭ, choć by chłusili bolš ścipła! Navat maršrutka, jakaja idzie adzinaja praz Bastuny, i taja nie biare ludziej».
-
Muzyčny kiraŭnik dziciačaha sadka z Karmy razam z žonkaj staŭ zorkaj sacsietak. Užo navat buchoha Ihara abyšoŭ
-
«Ty ŭ nas u Biełarusi!» — «Ja mamu tvaju ja*aŭ». Hościu z Ałtaja nie spadabałasia zaŭvaha za kinuty ŭ centry Minska niedakurak
-
Paviedamleńnie, što na fest u Budsłavie pryjazdžaŭ mitrapalit Vienijamin, było pamyłkovym
Kamientary
Pojezd ubrali, stało chrienovo i doroho. Podsujetiliś maršrutčiki, stało choť i doroho, no jeŝio udobno. Potom zaprietili po etomu napravleniju maršrutki, stało doroho i nie udobno. Na momient otmieny maršrutok u dochodiah avtoparkov nie chvatało avtobusov, tie, čto byli často otmienialiś v śviazi s "połomkami". Byvało, čto vychodili iz stroja posriedi riejsa.
So vriemieniem avtoparki problemy riešali, stoimosť projezda povyšali, mieniali avtobusy. No počiemu-to sriedi novych avtobusov bolšinstvo - miełkije, takije tolko v hłuchuju sielskuju miestnosť puskať paru raz v niedielu. Miež tiem mieždu rajcientrami około 20 km, jezdiat vsiehda, osobienno v koncie i načale niedieli, osobienno studienty, v tom čiśle do Minska i ot Minska. I eti miestnyje avtoparki často lubiat (choť i nie vsiehda) posyłať v čas pik po piatnicam iz Mołodiečno milipi*dričieskije avtobusy. I po budniam byvajet pośle raboty nabivajetsia do upora v takije avtobusy, čto hovoriť o piatnicach (choť i nie vsiehda). No ničieho, pokonfliktujut v avtobusie, poobieŝajut požałovaťsia (i žałovaliś, i nie raz v avtoparki) i vsio ostajotsia kak jesť. Byvajet, dadut bolšoj avtobus, ludiej otpustit i snova stabilno dadut v čas pik miełoċ, kak budto v vymirajuŝuju dierievniu.
I v Bastunak privyknut...