Siabroŭka siamji, jakaja ŭ svoj čas pieršaja zajaviła pra źniknieńnie 19‑hadovaha Mikity Stalarova, paviedamiła ŭ Threads, što jon narešcie znajšoŭsia, choć padrabiaznaściaŭ pakul nie daje.
«Pavodle najaŭnaj na hety momant infarmacyi, Mikita znojdzieny, žyvy. Ź im usio ŭ paradku.
Chočam padziakavać usim, chto dapamahaŭ u pošukach: raspaŭsiudžvaŭ infarmacyju, dzialiŭsia publikacyjami, źviazvaŭsia z nami i padtrymlivaŭ siamju.
Na hety momant siamja znachodzicca na suviazi z konsulstvam. Z hetaj pryčyny my pakul nie možam padać padrabiaznaści», — napisała žančyna.
Mikita Stalaroŭ, jak raniej paviedamlałasia, pajechaŭ u Jeŭropu ŭ pošukach pracy. Apošni raz pra jaho była niejkaja infarmacyja 3 maja. Pavodle słoŭ blizkich, na nastupny dzień jon pavinien byŭ iści ŭ ofis na pracaŭładkavańnie, ale nijakich padrabiaznaściaŭ pra pracadaŭcu ŭ ich nie było. Nie było taksama viadoma, u jakim mienavita horadzie ci rajonie chłopiec znachodziŭsia pierad źniknieńniem.
Apošni raz Mikita vychodziŭ na suviaź z rodnymi 1 maja. Pavodle ich infarmacyi, jon pryjechaŭ u Vienu. Paźniej stała viadoma, što 3 maja chłopiec razmaŭlaŭ ź siabram. Tady jon jašče znachodziŭsia na terytoryi Aŭstryi, ale ŭdakładniŭ, što ŭžo niedaloka ad miažy sa Šviejcaryjaj. Pavodle najaŭnaj infarmacyi, u toj momant jon byŭ u kampanii minimum troch čałaviek, mierkavana ruskamoŭnych.
1 červienia źjaviłasia infarmacyja, što Mikitu znajšli. Adnak paźniej stała viadoma, što heta nie tak.
Kamientary