«Ziuddojče cajtunh»: Sikorskamu i Vestervele nie spadabaŭsia śpiektakl Łukašenki
«Vy navat sami možacie padličyć hałasy, kali chočacie»
Pierad prezidenckimi vybarami biełaruski kiraŭnik, prymajučy ŭ Minsku emisaraŭ ź Jeŭropy, sprabuje ŭdavać demakrata. Svaju mimiku Łukašenka trymaje pad kantrolem, ale, pa sutnaści, jon užo nie moža siabie kantralavać.
Alaksandr Łukašenka adkidvajecca nazad, šyroka razvodziačy ruki. Na jaho tvary pad vusami źjaŭlajecca šyrokaja ŭśmieška. Prezident skončyŭ havaryć, i jon vidavočna ličyć, što ŭsie istotnaje ŭžo skazana. Sprava ad Łukašenki siadzić niamiecki ministr zamiežnych spraŭ Hida Viestervele, a jaho polski kaleha Radasłaŭ Sikorski raźmiaściŭsia źleva ad jaho.
Łukašenka prainfarmavaŭ abodvuch ab tym, što moža prapanavać jaho kraina.
Jon taksama paviedamiŭ, što prezidenckija vybary, pryznačanyja na 19 śniežnia, zusim peŭna buduć demakratyčnymi.«Heta mužny krok z vašaha boku — toje, što vy pryjechali pierad vybarami», — kaža Łukašenka paśla zaviaršeńnia svajho vystupu. Heta apošnija ŭchvalnyja słovy, jakija abodva ministry čujuć u abklejenaj błakitnymi špalerami i dosyć nievialikaj pa pamiery zale dla pieramovaŭ u prezidenckim pałacy ŭ Minsku, raźmieščanym na vulicy Karła Marksa. Jany pryjechali razam, bo Łukašenka chacieŭ pieradać im pasłańnie. Kiraŭnik Biełarusi prymaje ich, kab zrabić vyklik Jeŭropie. Palak Radasłaŭ Sikorski, viadoma, nie moža dazvolić zapałochać siabie čałavieku, jaki ŭ najbližejšy čas maje namier čaćvierty raz stać prezidentam. Mnohija chočuć bačyć Biełaruś «jeŭrapiejskaj krainaj», kaža jon, a da hetaha adnosicca jakraz demakratyja i pavaha pravoŭ mienšaściaŭ», — dadaje jon. Svaju mimiku Łukašenka trymaje pad kantrolem, ale, pa sutnaści, jon užo nie moža siabie kantralavać.
Dla Sikorskaha heta sihnał da napadu. «My spadziajemsia, što jany buduć lepšyja za papiarednija, kaža jon. Uśmieška zamiarzaje na tvary prezidenta.«Vy nie pavinny łavić mianie na słovie, — pavučaje jon palaka. — Kali ŭ vas niepieraduziataje staŭleńnie, to vy viedajecie, što heta buduć demakratyčnyja vybary».
«Našmat lepšyja, — adkazvaje jon sałodkim jak pataka hołasam. — Kali chočacie».Viestervele sprabuje praź niekatory čas zrabić heta ŭ bolš pryjaznym tonie. Jon kaža pra Jeŭropu jak pra supolnaść, zasnavanuju na kaštoŭnaściach, i chvalić toje, što Biełaruś zaprasiła na vybary naziralnikaŭ. Jon spadziajecca na toje, što vybary buduć «svabodnymi i sumlennymi», a naziralniki ŭbačać nieabchodnuju prazrystaść. «Vy navat sami možacie padličyć hałasy, kali chočacie», — iranična kaža Łukašenka niamieckamu ministru.
«Zrazumiejcie, — źviartajecca da svaich haściej Łukašenka, — lehitymnaść dla nas važniejšaja, čym dla kaho b tam ni było na płaniecie».Pakul, zapeŭnivaje jon, u Biełarusi nie było niedemakratyčnych vybaraŭ, što značna zvužaje praŭdapadobnaść jaho słovaŭ, ale heta zusim nie zaminaje zdymkam biełaruskaha dziaržaŭnaha telebačańnia. Tam možna budzie ŭbačyć takuju karcinu: «Baćka», to bok mudry baćka, pravodzić aŭdyjencyju, a jeŭrapiejskija palityki da jaho pryjazdžajuć.
Viestervele i Sikorski nie pieršyja i nie apošnija emisary Zachadu, jakija imknucca ŭšanavać Minsk svajoj prysutnaściu. Niadaŭna tut była z aficyjnym vizitam prezident susiedniaj Litvy Dala Hrybaŭskajcie, a taksama kamisar Jeŭrasajuza pa pašyreńni Štefan Fiule. Na hetym tydni kiraŭnik kancylaryi fiederalnaha kanclera Ronald Pofała pryjazdžaje ŭ krainu, jakaja ŭ minułyja hady była bolš viadomaja jak «apošniaja dyktatura Jeŭropy».
Ułasna, adnosiny byli zrazumiełyja, i tak praciahvałasia dziesiacihodździe. Zachad nie chacieŭ mieć spravaŭ ź biełaruskim paryjaj, jaki taptaŭ demakratyju i pravy čałavieka. Zatoje były dyrektar saŭhasa moh raźličvać na brackuju padtrymku Rasii. Usio heta ciapier u minułym. Kali raniej Łukašenka rezka vystupaŭ suprać amierykancaŭ, to ciapier jon łaje rasijskaje kiraŭnictva. Adnosiny z Pucinym i Miadźviedzievym «drennyja i, moža być, navat jašče horš», — paskardziŭsia jon niadaŭna. Niespraviadliva, jak jon ličyć, zvolnienamu byłomu meru Maskvy Łužkovu jon hatovy dać prytułak. Rasijski prezident hnieŭna na heta adreahavaŭ. Jon vystupiŭ suprać «isteryčnych abvinavačańniaŭ» z boku biełaruskaha prezidenta i pastaviŭ pad sumnieŭ najaŭnaść u jaho «elemientarnaj čałaviečaj prystojnaści». Rasijskija srodki masavaj infarmacyi apošnim časam aktyŭna zajmajucca dušeŭnym zdaroŭjem biełaruskaha lidara.
Hrošy ŭnieśli raskoł u, zdavalisia b, takija ciesnymi adnosiny. Doŭhi čas Łukašenka karystaŭsia tannymi pastaŭkami enierhanośbitaŭ z Rasii i takim čynam finansavaŭ svoj nievialiki ekanamičny bum. Z sastupkami ŭ halinie koštaŭ ciapier skončana, i Łukašenka šukaje sabie novych siabroŭ. Niadaŭna prezident Čavies paabiacaŭ jamu «naftu na 200 hadoŭ napierad». U karotkaterminovym płanie heta nie asabliva mocna dapamahaje Łukašenku, i
tamu jon pieranios zapłanavanyja na nastupny hod prezidenckija vybary na 19 śniežnia. Sprava ŭ tym, što ŭžo sa studzienia biełarusy sutyknucca z pavyšeńniem cen na enierhanośbity.
Tamu Łukašenka ciapier z zadavalnieńniem prymaje pradstaŭnikoŭ Zachadu, choć jamu ich pavučańni i dziejničajuć na niervy. «Jak heta ni banalna — my zacikaŭlenyja ŭ Jeŭropie, ale Jeŭropa taksama nie moža biez nas abyścisia. My znachodzimsia ŭ samym sercy kantynienta», -kaža Łukašenka. Jon choča zbližeńnia ź Jeŭrasajuzam, i
«Most u Jeŭropu» adkryty, abiacaje Viestervele ŭ Minsku, adnak u jaho čatyry apory: «Demakratyja, vierchavienstva zakona, pravy čałavieka, svabodnyja i sumlennyja vybary».
Jakraz padčas
Kamientary