«My dołžny soobŝať v rajispołkom obo vsiech, kto fotohrafirujet»

Padjazdžaju da vioski Hlinnaje, što na ŭschod ad Dokšyc.

Kala dvuchpaviarchovak pałaje vohnišča. Viaskoŭcy vysiakajuć chmyzy i spalvajuć na ahni. Karcinka.

Padychodžu. Dastaju fotaaparat.

Starajusia vybrać najbolš udałyja rakursy i zdymaju ludziej za pracaj.

Praź niejki čas mužčyna kaža: «Chopić tabie tut zdymać».

Nie reahuju. Potym jon kaža toje ž znoŭ.

Praz paru chvilin padyšła da mianie žančyna. Jak vyśvietliłasia potym — staršynia Biarezinskaha sielskaha savieta Valancina Ivanaŭna Kurhiej. «Pokažitie dokumienty!» Pradjaŭlaju paśviedčańnie siabra Biełaruskaj asacyjacyi žurnalistaŭ. «A čto eto za orhanizacija?» — zapytvaje čynoŭnica. — «Heta karparatyŭnaja arhanizacyja, jakaja abjadnoŭvaje žurnalistaŭ». — «Eto beneef? — nie sunimajecca žančyna. — Pokažitie udostovierienije jeŝio raz, ja nie zapomniła vašu familiju. Ja dołžna soobŝiť o vas v rajispołkom». — «Navošta?» — ździŭlajusia ja. — «My dołžny soobŝať v rajispołkom obo vsiech, kto fotohrafirujet», — čuju ŭ adkaz.

Admaŭlajusia druhi raz pakazvać paśviedčańnie i adychodžu. Za śpinaj čuju, jak staršynia sielsavieta kaža: «Jeho siuda zasłali. On iz beneef. Jemu za eto zapłatili», — kaža staršynia sielsavieta. Čuju, jak chtości prapanavaŭ vyklikać milicyju.

Idu dalej pa viaskovaj vulicy. Mianie abhaniaje sielsaviecki «žyhulonak». Chviliny praź dźvie viartajecca. Pobač z kiroŭcam siadzić učastkovy milicyjant. «Žyhulonak» spyniajecca. Učastkovy prosić sieści ŭ mašynu. Zapytvajecca, navošta ja fatahrafuju ŭ vioscy dy prosić pradjavić dakumanty. Pahladzieŭ moj pašpart i paśviedčańnie siabra BAŽ'u i vyjšaŭ z mašyny, kab patelefanavać u RAUS.

Zapytvaju tym časam ŭ pilnaha sielsavietčyka: «Navošta Vy vyklikali milicyjanta?». — «A čamu vy pierad prezidenckimi vybarami razvaliny fatahrafujecie? A raptam vy z beneef?», — kaža toj. — «A što, kali b ja navat byŭ i z BNF? Heta ž aficyjna zarehistravanaja partyja», — zapytvaju.

Maŭčać.

Učastkovy viartajecca i biarecca pierapisvać maje pašpartnyja źviestki. Potym patrabuje, kab ja vydaliŭ zdymki. Admaŭlajusia vydalać. Chviliny dźvie spračajemsia, i ŭrešcie adpuskaje mianie.

Bolšaja častka pravincyjnych čynoŭnikaŭ i prostych hramadzianaŭ nikoli nie sutykalisia ni ź jakimi žurnalistami, akramia karespandentaŭ «rajonki». Nie bačyli siabraŭ nijakich partyj i hramadskich arhanizacyj, akramia «Biełaj Rusi» i BRSM'a.

I tamu zajezdžy dzivak, jaki fatahrafuje žyćcio ź niepryvabnych rakursaŭ, źbiraje podpisy za niezaležnych kandydataŭ, raspaŭsiudžvaje niedziaržaŭnyja haziety, adrazu vyklikaje naściarožanaść.

Vorah? Zajmajecca «antydziaržaŭnaj dziejnaściu»?

Voś takaja atmaśfiera dla «svabodnych vybaraŭ».

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0