Jak Pačobuta ŭ KDB sprabavali razhavaryć

Hrodzienskaha žurnalista schapili kala ŭłasnaha padjezda i advieźli na «hutarku». Padrabiaznaści jon apisaŭ u svaim błohu

8 studzienia hrodzienskaha supracoŭniki milicyi schapili žurnalista Andreja Pačobuta kala ŭłasnaha padjezda i advieźli na «hutarku» ŭ KDB na vulicu Telmana. Tam, amal praź dźvie hadziny jamu ŭručyli aficyjnaje papiaredžańnie pra niedapuščalnaść supraćpraŭnych dziejańniaŭ za podpisam načalnika Upraŭleńnia KDB pa Hrodzienskaj vobłaści Ivana Karža. Žurnalista papiaredzili za ŭdzieł u «niesankcyjanavyanym pratestnym mierapryjemtvie». Nahadajem, što Andrej Pačobut byŭ zatrymany 19 śniežnia 2010 h. na płoščy Niezaležnaści. U sudzie jaho vyzvalili z-pad varty, zajaviŭšy pra nieabchodnaść dadatkovaj pravierki. Pa vyzvaleńni jon nie vyklučaŭ taho, što historyja z zatrymańniem na Płoščy budzie mieć praciah.

Voś jak siońniašni vizit u KDB Pačobut apisvaje ŭ svaim błohu.

Usio było abstaŭlena nie pa-dziciačamu surjozna. Mianie akliknuŭ nieznajomiec, ja adviarnuŭsia i adniekul zzadu vyskačyli dva śpiecnazaŭcy ŭ formie i schapili pad ruki.

– Projdziomcie! – raŭknuli i paciahnuli ŭ bus.

Pa darozie zabrali mabilnyja. Viedali, što ŭ mianie ich dva. Užo ŭ mašynie ŭručyli pozvu ŭ KHB. Kožny moj ruch vyklikaŭ ichnuju niervovuju reakcyju, tak što ja adčuvaŭ siabie nadta važnym złačyncam, jaki ŭ luby momant moža vyciahnuć z kišeni šmajsier.

Mašyna ŭščylnuju padjechała pad dźviery budynka KHB na Telmana, 3. Vyvodzili, trymajučy pad ruki. Abšukali z dapamahoj mietałašukalnika. Sustrakaŭ supracoŭnik u čornym kaściumie i ružovaj kašuli. U čornaha halštuka taksama było niejkaje hłamurna-ružovaje adcieńnie. Ja pra siabie pačaŭ nazyvać jaho «hłamur».

Zaviali ŭ kabiniet na pieršym paviersie. U kabiniecie siadzieŭ čałaviek u tvary, jakoha było niešta «zaječaje». Hatovy paspračacca na butelku lidskaha kvasa, što ŭ dziacinstvie jaho tak i nazyvali – zajac. Ja pra siabie tak sama pačaŭ nazyvać jaho «zajac».

«Zajac»: Andriej Stanisłavovič, chotieli by s vami pohovoriť nasčiot 19 diekabria.

Ja: Choču advokata.

«Hłamur»: Eto nie dopros, eto biesieda v ramkach zakona ob Opierativno-rozysknoj diejatielnosti.

Ja: Imieju prava na advokata. Bieź nieho ja hovoriť nie budu.

«Hłamur»: Vy byli 19 diekabria v Minskie na płoŝadi?

Ja nadoŭha zamaŭčaŭ.

Jany spačatku nie byli ździŭlenyja majmu maŭčańniu i niereahavańniu na ichnija pytańni. Adnak čas išoŭ, ja maŭčaŭ. Jany pačali niervavacca. Pieršymi niervy nie vytrymali ŭ «Hłamura».

– Vstań. Ja skazał – vstań, ja nie pozvolu tiebie łomať hosudarstviennoje imuŝiestvo, – zaroŭ jon.

Ja ustaŭ sa stuła. Ale na pytańni i nadalej nie adkazvaŭ. «Zajac» vyjšaŭ z pakoja. «Hłamur» padyšoŭ da mianie ledź nie ŭprytyk i stalovym hołasam pačaŭ na mianie najazdžać u duchu «my jašče dobryja, ale zaraz budziem złymi». Ja hladzieŭ jamu ŭ vočy i maŭčaŭ. Jon lohka chłopnuŭ mianie dałońniu pa tvary.

– Vot etoho nie nado diełať, – raŭknuŭ ja, schapiŭšy jaho za ruku.

– Ja chotieł provieriť, vsio li s toboj v poriadkie, – skazaŭ jon.

Jon i nadalej stajaŭ uprytyk da mianie. Niečakana rezka padnios ruku da svajho nosa. Jak ja razumieju, rezki ruch pavinien mianie spałochać. Ale ja i nadalej maŭčaŭ.

U hety čas u kabinient viarnuŭsia «Zajac».

– Možietie siesť, – skazaŭ mnie spakojnym tonam «Hłamur».

– Niečieho było podnimať, – adkazaŭ ja i dalej na praciahu ŭsiaho šou ja stajaŭ.

– Nu kak chočieš, – prymirenčym tonam skazaŭ «Hłamur».

Dalej ichnyja roli padzialilisia. «Zajac» pačaŭ sprabavać raskrucić mianie na razmovu, niaŭdała sprabujučy hrać na maim eha.

– Ty trus. Ty hieroj, tolko kohda priačiešsia za śpinami druhich. A kohda prišło vriemia otvietiť za svoi diejstvija, ty dažie ničieho skazať nie možieš. Jazyk prohłotił? So strachu? Śvietit tiebie ot 3 do 8 let za učastije v massovych biesporiadkach. V tiurmie iz tiebia sdiełajut hołuboho, – bałbataŭ «Zajac».

Apošniaje mianie nadta raźviesialiła i ja staŭ paśmichacca. Padumałasia, što ŭzrovień «Zajca» nie vyšejšy za niejki zadrypany rajadździeł milicyi. Tam nadta lubiać pałochać zatrymanych mienavita apuskańniem u turmie.

– Čto dumaješ, eto nievozmožno? – pa-fiłasofsku spytaŭ «Zajac».

Ja praciahvaŭ maŭčać.

«Hłamur» hraŭ rolu fiłosafa i sprabavaŭ mianie raskrucić na razmovu pra toje, što ja doŭha da hetaha išoŭ i pryčyny taho, što ja ciapier znachodžusia ŭ KHB, uva mnie. Karaciej, jany prosta chočuć uratavać maju dušu.

Čas išoŭ. Ja maŭčaŭ, pieraminajučysia z nahi na nahu. «Hłamur» pačaŭ hublać ciarpieńnie.

– Ty durak? – pytajecca.

Mianie ichnyja niervy nadta viesialili i ja staŭ i śmiajaŭsia. HBulnik vyjšaŭ. Ciapier pryjšła čarha najezdu na mianie z boku «Zajca».

– Jeśli by ja vstrietił tiebia na ulicie, ja by bystro tvoju ułybku razmazał, – złobna raŭknuŭ jon i, sarvaŭšysia z-za stała, padskočyŭ da mianie.

Jon kułakom udaryŭ mianie ŭ hrudzi. Ja stajaŭ praktyčna ŭprytyk da stuła i tamu ŭpaŭ. Jon pačaŭ kułakami bić mianie pa hałavie. Ja zakryŭ jaje rukami, ale na złość jamu praciahvaŭ maŭčać.

Jon adyšoŭ i sieŭ na svajo miesca. Ja ŭstaŭ i paviarnuŭsia da jaho tvaram, pačaŭ hladzieć jamu ŭ vočy. Majho pozirku jon nie vytrymaŭ. U hety čas u pakoj viarnuŭsia «Hłamur».

– Tvoi druźja v tiebie rasčarovaliś. U tiebia niet druziej! Nu kto tvoi druźja? Ich niet, – zajaviŭ «Zajac» i praciahnuŭ svaju dumku. -- Pisalnik raskrytykavaŭ tvoj artykuł pra Bućku (vidać, «Zajac» drenna rychtavaŭsia da razmovy i tamu pierabłytaŭ proźvišča. Chutčej za ŭsio, jon moh mieć na ŭvazie artykuł pra ahienta MHB SSSR Bulku). Kali i heta nie dało vyniku, jany zdalisia.

– Tak, ja dumaju, nam pora zakančivať, – zajaviŭ «Zajac» i z papki dastaŭ papieru za podpisam hienierała Karža.

Jon jaje pračytaŭ i spytaŭ, ci ja jaje padpišu.

– Čamu ž nie, kali dadzicie kopiju, to padpišu, – skazaŭ ja i zapytaŭsia, jak jaho (majecca na ŭvazie «Zajca») proźvišča. – Budu pisać skarhu ŭ prakuraturu, – skazaŭ ja.

– Oleh Nikołajevič Hricaviec, – adkazaŭ «Zajac» i vyjšaŭ z pakoju. «Hłamur» svajo proźvišča nazvać admoviŭsia. «Zajac» praź niekalki chvilinaŭ viarnuŭsia z kopijaj papiaredžańnia. Ja na ichnaj papiery napisał «Nie sohłasien» i pastaviŭ svoj podpis. HBlnikaŭ vyrazna kałbasiła. Padčas razmovy «Hłamur» niekalki razoŭ sprabavaŭ pierajści na biełaruskuju movu. Ale ja praciahvaŭ maŭčać.

– Pšoł von, – zašypieŭ mnie «Hłamur».

– Śledujuŝij raz možietie provodiť opierativno-rozysknyje biesiedy bieź mienia. Pohovorili so stienami i napisali raporty, – paraiŭ ja «Hłamuru» na raźvitańnie.

Z HB vyjšaŭ u 18.46.

U paniadziełak napišu zajavu ŭ prakuraturu. «Zajac» realna niebiaśpiečny dla ludziej typ (darečy, pahražaŭ, što padpilnuje mianie ŭ horadzie i pabje). Dumaju, nie pieršy raz raspuskaje ruki. Kali bili mianie, žurnalista, dyk zvyčajnaha čałavieka mahli b realna katavać, prymušajučy vieści razmovy, nie praduhledžannyja Kryminalna-pracesualnym kodeksam.

P.S. Tut žurnalist Pačobut adkazvaje na pytańni čytačoŭ i ŭdakładniaje detali j pryncypy.

• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0
• 0