Naradziŭsia jon u vioscy Apiečki, što kala Stoŭpcaŭ. Vasil Ščećka prajšoŭ praz žyćcio składanymi šlachami j ściežkami časoŭ polskaj i savieckaj akupacyjaŭ, badziažnaha pražyvańnia ŭ pavajennaj Niamieččynie, pracy j navuki ŭ Vialikabrytanii, Belhii dy Amerycy.
Na praciahu daŭhich hadoŭ žyćcia na čužynie Vasil Ščećka trymaŭsia svaje hramady, dziakujučy čamu zdoleŭ praciahvać aśvietu ŭ Biełaruskaj himnazii imia Janki Kupały ŭ Zachodniaj Niamieččynie, a paśla – u Luvenskim universytecie ŭ Belhii. Byŭ aktyŭnym udzielnikam biełaruskaha skaŭckaha ruchu, zdabyŭ sabie stupień skaŭtmajstra. Paśla zakančeńnia himnazii dva ź lišnim hady adpracavaŭ u anhielskich vuhalnych kapalniach.
U Anhlii naležaŭ da tak zvanaje Dvanaccatki – hrupy vypusknikoŭ Kupałaŭskaj himnazii, što taksama pracavali ŭ šachtach.
Dvanaccatkaŭcy za svaje zaroblenyja hrošy vydavali miesiačny časapis “Napierad!”. U 1950 hodzie dzieviaciom ź ich, u tym liku Vasilu Ščećku, paščaściła atrymać stypendyi j stacca studentami Luvenskaha ŭniversytetu. Historyja hetaj hrupy chłapcoŭ-biazbaćkavičaŭ apisanaja ŭ knizie “Dvanaccatka”. Kniha vyjšła ŭ Ńju-Jorku ŭ 2002 hodzie ŭ vydaviectvie Biełaruskaha instytutu navuki j mastactva.
Z Belhii Vasil Ščećka, zakončyŭšy fakultet palityčnych i sacyjalnych navuk i ažaniŭšysia z belhijkaj Žanet Delapjer, vyjechaŭ u Ameryku.
Paśla karotkaha času ŭładziŭsia na pracu ŭ biblijatecy Kalumbijskaha ŭniversytetu ŭ Ńju-Jorku.Tam adpracavaŭ dvaccać dzieviać hadoŭ.
Paśla vychadu na pensiju žyŭ u Ńju-Jorku, zajmaŭsia hramadzkaj pracaj. U 1995 hodzie aŭdavieŭ. Dziaciej u jaho nia było. U 1997 hodzie ažaniŭsia z byłoj nastaŭnicaj ź Miensku Ałaj Kuźmickaj. Jana j dahledzieła jaho da kanca žyćciovaj darohi.
Vasil Ščećka byŭ čałaviekam łahodnaj natury. Biełarus-patryjot, ščyra addany siamji, siabram, hramadzie, jon zaŭsiody byŭ hatovy, pakul dazvalała zdaroŭje, brać udzieł u hramadzkich, relihijnych dy nacyjanalnych spravach. Mocna cikaviŭsia padziejami ŭ Biełarusi, dzie ŭ jaho zastalisia svajaki.
Pachavany jon budzie na biełaruskim pravasłaŭnym mohilniku ŭ Ist-Bransŭiku ŭ štacie Ńju-Džerzi. Viečnaja pamiać viernamu synu Biełarusi Vasilu Ščećku, a svajakam i siabram ščyraje spačuvańnie.
Pieraściarohi pierad «novymi Žytkavičami». Kijeŭ darma bačyć pahrozu ŭ budaŭnictvie mastoŭ cieraz Prypiać i Muchaviec31
Pieraściarohi pierad «novymi Žytkavičami». Kijeŭ darma bačyć pahrozu ŭ budaŭnictvie mastoŭ cieraz Prypiać i Muchaviec
«Nas u hrupie było 240. U pałonie — siamiora. Astatnija dvuchsotyja». Andrej ź Viciebska, toj samy čałaviek-adkryvačka staŭ adnym ź siami ščaśliŭcaŭ1818
Kamientary