26 i 27 červienia ŭpieršyniu ŭ Hrodnie ładziŭsia šyroki pakaz dakumientalnaha chryścijanskaha kino.
Zavabić hledača na taki žanr davoli ciažka. Adnak zała kinateatra «Čyrvonaja zorka» padčas dvuch dzion pakazuKala kasy stajali ludzi i pytali «lišni bilecik»: kvitkoŭ na ŭsich achvotnych hledačoŭ nie chapiła.stužak-łaŭreataŭ Fiestyvalu chryścijanskich filmaŭ i teleprahram Magnificat była zapoŭniena całkam.
Pierad samym pakazam da hledačoŭ źviarnuŭsia režysior «Biełaruśfilma» Juryj Haruloŭ, staršynia Mižnarodnaha katalickaha fiestyvalu chryścijanskich filmaŭ i teleprahram:
— Skažu ščyra, što jak režysior dakumientalnaha kino ja nie vielmi časta baču takija zapoŭnienyja zały. Tamu zastajecca tolki paradavacca, što ŭ Hrodnie voś tak cikaviacca dakumientalnym kino.
Fiestyval pravodziać i stvarajuć kataliki, adnak absalutna na adnolkavych umovach na im prysutničajuć stužki režysioraŭ i pravasłaŭnaj kanfiesii, i pratestantaŭ.Fiestyval Magnificat źjaŭlajecca davoli ŭnikalnaj źjavaj. Takich mižnarodnych kulturnych padziej, jakija źbirajuć stužki na duchoŭnyja temy, pakazvajuć, jak čałaviek prychodzić da viery, u śviecie nie tak i šmat. Šmat hledačoŭ, jakija čytajuć pra kinafiestyval, chočuć taksama ŭbačyć hetyja karciny, adnak nie majuć mahčymaści trapić na fiestyvalnyja prahlady ŭ Hłybokaje. Tamu isnuje takoje mierapryjemstva, jak «Recha fiestyvalu».
Hrodzienski dvuchdzionny pakaz ładziŭsia dziakujučy pradstaŭnikam arhkamiteta fiestyvalu Magnificat: Hańnie Vitkoŭskaj, Alaksandru i Juryju Łavyšam, Andreju Miskieviču.
Dakumientalnyja filmy mohuć zrabicca «vočkami» ŭ susiednija, a moža, i dalokija čałaviečyja losy i historyi. Paśla prahladu troški bolš viedaješ, čym žyvuć ludzi za biełym muram hrodzienskaj turmy i navošta tudy chodzić ks. Kazimir Žylis.Stužka «Dziaŭčaty, dziaŭčaty» pra vychavanak
Maleńkija dziaŭčynki traplajuć u prytułak pry manastyry najčaściej z prablemnych siemjaŭ, za svoj karocieńki viek jany ŭžo paśpieli pabačyć hora. Imi ŭ manastyry apiekujucca manachini, sprabujučy achinuć ich chryścijanskaj luboŭju i kłopatam.I što cikava: režysior spytaŭ dziaŭčat, kim jany marać stać. Bolšaść dziaŭčynak roznaha ŭzrostu vykazałasia za toje, kab u prafiesii abaviazkova słužyć ludziam. Atrymaŭšy luboŭ, dzicia, a paśla darosły čałaviek hatovy daryć jaje inšym.
Advarotnaje možna było ŭbačyć u filmie «Chłopiec majoj siabroŭki». Małady śviatar, były skinched, niefarmał, na prymicyjnaj sv. Imšy jakoha zamiest arhana hraŭ rokavy hurt, pracuje z moładździu.Małady čałaviek sam pieražyvaŭ padobnyja prablemy, na mohiłkach rodnaha miastečka znachodziacca niekatoryja siabry junactva, jakija pamierli ad narkotykaŭ. I jon raspaviadaje pra maładych prablemnych chłapcoŭ, jakija kaliści ŭ dziacinstvie niedaatrymali baćkoŭskaj i čałaviečaj lubovi, i tamu zaraz za ŭvahu da siabie zmahajucca ŭsimi sposabami. Hetaja pustata, niezapoŭnienaja luboŭju, šturchaje chłopcaŭ da złačynstvaŭ, ałkaholu i narkotykaŭ.
Vielmi kranalnaj była stužka pra teatr, u jakim hrajuć ludzi ź sindromam Daŭna. Jana mahła padacca ciažkaj, a mahła padacca i pazityŭnaj: chvoryja ludzi pad apiekaj i pry padtrymcy tak by mović zdarovych ludziej zdoleli realizavać svaje zdolnaści — muzyčnyja, aktorskija… Jany adčuvajuć siabie paŭnavartasnymi asobami.
Voś za hetyja «vočki» ŭ inšyja čałaviečyja suśviety vialiki dziakuj
Kamientary