Posud japonski, servis biełaruski
Vystava japonskaj kieramiki adkryłasia ŭ Nacyjanalnym mastackim muzei ŭ Miensku. U nas taksama spradvieku rabili z hliny mnostva samych roznych rečaŭ — ad posudu da cacak. Zaŭsiody cikava panazirać, što mohuć zrabić z taho samaha materyjału ludzi z absalutna inšym śvietahladam.
Zaznaču adrazu, u japoncaŭ ździvić artymałasia. Posud samych raznastajnych formaŭ — ad tradycyjnaj da nievierahodna madernovaj — to nahadvaŭ znachodki biełaruskich archieolahaŭ, to pryvodziŭ na pamiać karciny Lonika Taraseviča. Asabliva ŭraziła talerka sa zroblenaj znarok raskolinaj: hałuby, jakija ŭpryhožvali posud, nibyta imknulisia źlacieć z malunka i svaim pamknieńniem raźbivali talerku...
Arhanizatary vystavy ź japonskaha boku — Japonski fond i japonskaje pasolstva ŭ Biełarusi — zrabili ŭsio, kab zacikavić hledačoŭ. Razdavalisia časopisy “Nipponia”, buklety, pryśviečanyja Japonii, kalarovyja reklamnyja afiški vystavy. Byli j pres-relizy pa-rasiejsku j pa-biełarusku.
Biełaruski tekst pres-relizaŭ (jak paznačana, pierakład Ju.Piskuna) zieŭraŭ takimi “čornymi dzirkami” j “biełymi plamami”, što navat zhadvać soramna. Na ščaście, praminulisia tyja časy, kali biełarusy radavalisia kožnaj padačcy. Honar padkazvaje, što nielha nazyvać biełaruskamoŭnymi teksty, dzie paśladoŭna prapuskajucca skaračeńni nad “ŭ” i kropački nad “io”. I nielha nazyvać biełaruskamoŭnymi teksty, dzie rusizmy sustrakajucca badaj u kožnym skazie. I nielha ŭvohule nazyvać piśmiennym hetki skaz: “Nie hledziačy na toje, što z pačatku 17 st. Tokio byŭ palityčnym i kulturnym centram krainy, ale pakolki hlinianych radoviščaŭ tam nie isnavała, tamu Tokio nie byŭ tradycyjnym centram hančarstva”. Adčuvajecca ŭ takim pierakładzie ŭsio charastvo japonskaje movy. Ci vyčytvaŭ heta choć chto, aproč “pierakładčyka”? A ci vyčytvaŭ niechta ŭparta paŭtaranyja słovy “ceremonija” i “parcelana”?
Dyj prezentacyja vystavy była arhanizavanaja — aby z ruk. Arhanizatary nie ŭličyli akustyku pamiaškańnia, i da častki prysutnych dalatali tolki ŭryŭki frazaŭ: “Časovy pavierany ŭ spravach Japonii...”, “namieśnik kultury...” (mienavita tak!). Adnak uražańnie ad pryhožaj vystavy nia zmažaš takimi niedarečnaściami. Zastajecca chiba spadziavacca, što nastupnym razam japonskaja “dziaržpryjomka” prakantraluje “našych pierakładčykaŭ”.
Dzia Dzen Ka
Ciapier čytajuć
Śvieckaje žyćcio Darji Šmanaj: dni naradžeńnia dziaciej Kirkorava i Comedy Club4
Kamientary