Ciaham 2002 h. naš rok kančatkova syšoŭ u kluby. Tak, charakternyja dla 90-ch zbornyja vuličnyja kancerty nieprykmietna zharnulisia — kali sami saboju, kali z “dapamohaj źvierchu”. Tym časam, u park-klubie “Miensk” sioleta adbyłosia blizu dvaccaci akcyjaŭ.
| “Balady” Vajciuškieviča pretendujuć na Rok-karonu FOTA IREX-PROMEDIA |
Siarod inšych park-klubaŭskich akcyjaŭ možna pryhadać kancert u padtrymku “Pieršaha muzyčnaha kanału” (31 žniŭnia), arhanizatary jakoha zdoleli sumiaścić na adnoj scenie i hop-prajekt “Za-za”, i “NRM” z “Nejra Dziubelem” (abiacanyja byli navat “Kraski” ź “Leprykonsami”), a viadučy razdavaŭ udzielnikam konkursaŭ bializnu i časopis “Studenckaja dumka”.
U tym samym park-klubie prajšło kolki biełaruska-polskich akcyjaŭ — jak sumiesny kancert “NRM” z hurtami “Orkiestra na zdrowie” Jacaka Klejfa, “Pidjiama Porno” i “T.Love” abo zapoźnienaja (dysk jašče vuń kali vyjšaŭ!) prezentacyja sumiesnaha prajektu “Serca Eŭropy in Rock”.
Samym “muzyčna nasyčanym” miesiacam u 2002 h. staŭsia krasavik. Akramia vyšejzhadanych “Hardcoremanii” dy “Serca Eŭropy”, svaje albomy prezentavali “Nejra Dziubel”, “Alaksandra i Kanstancin” dy “Krambambula” — novy prajekt Lavona Volskaha i kampanii. Apošni paśla ciaham usiaho hodu prezentavaŭ “Paŭlitra dobraha nastroju” pa mienskich klubach i restaracyjach, abiacajučy “Krambambulu-2”, kali pieršy dysk budzie karystacca popytam. Inšy ŭdzielnik “NRM” Pit Paŭłaŭ taksama nia spaŭ u šapku: sabraŭ ažno dva solnyja prajekty — “Harackija” dy “Pit Paf”. I jašče hraŭ z “Kryvi”.
Siarod hałoŭnych radaściaŭ hodu — źjaŭleńnie ŭ Biełarusi svajho muzyčnaha kanału. Na “Pieršym muzyčnym” možna było pabačyć novyja biełaruskija klipy — “Ja pamru tut” (“Nejra Dziubel”), “Absent” (“Krambambula”), “Na tureckich palach” (“Pałac”), a taksama “novych biełaruskich superhierojaŭ” Sašu i Sirožu.
Što jašče było ŭ 2002-m? Alaksandar Kulinkovič narešcie zaśpiavaŭ pa-biełarusku — “Zabi amerykanca”, “Skrypka dryhvy”, “Ja pamru tut”. Sioleta na “Basoviščy” jon biełarusizavaŭ navat kolki svaich starych hitoŭ kštałtu “Piatrovaj” dy “Suślikaŭ-zabojcaŭ”. A na lutaŭskaj “Karanacyi” Kulinkovič skazaŭ “tutnarodžanym”: “Hałoŭnaje tut nie naradzicca, hałoŭnaje — tut pamierci”.
“Pałac” vydaŭ novy, mienš elektronny, bolš hitarny, albom “Čužyja dzieŭki” i spraviŭ svajo dziesiacihodździe ŭ paŭpustoj “Kazie”. “Ulis” tak i nie prezentavaŭ novaj prahramy “Lusterka”: kancert byŭ admienieny, bo zamała kvitkoŭ nabyli. Ivan Kirčuk, źmianiŭšy skład svajoj “Trojcy”, pakazaŭ novuju prahramu “Žuravy”, dzie možna pačuć zusim nieznajomyja instrumenty kštałtu indyjskaha bambukavaha ksylafona ci novazelandzkaha dreva daždžu. “NRM”, nie zvažajučy na śćvierdžańni niadobrazyčliŭcaŭ pra vyčarpany patencyjał hurtu, rychtuje novy albom i što-ništo ź jaho ŭžo hraje na kancertach. Na hałoŭnyja hity albomu pretendujuć balada “Majo pakaleńnie” dy praciah “bajevika” “Try čarapachi”. “Lapis Trubiackoj” pastupova zdradžvaje ściobavaj stylistycy — aficyjny pradstaŭnik hurtu kaža, što novy albom budzie bolš surjozny. Cikava tolki, ci buduć słuchać “surjozny” “Lapis”?
Praciahvaje svaju solnuju pracu Źmicier Vajciuškievič. Jahony hurt narešcie nabyŭ nazvu — “WZ-orkiestra”. Uśled za “Cacačnaj kramaj” Todar vydaŭ dysk biełaruskich baladaŭ dy adśviatkavaŭ na pačatku listapada dziesiacihodździe tvorčaj dziejnaści ŭ Teatry junaha hledača.
Samaja vidavočnaja tendencyja hodu — zamacavańnie novaje “saładžavaje” płyni ŭ biełaruskaj muzycy. Sioleta svaje debiutnyja dyski vydali pradstaŭniki hetaha napramku — hurty “Čechaŭ”, “Neo”, “J-Mors”, “Luboŭ i sport”. Debiutavali j superalternatyŭščyki z hurtu “Nahual”, što hraje psychadeličny folk, — jaho možna było pačuć na roznych avanhardnych imprezach, kštałtu festu “SupKultUra” i Dnia horadu Miensku. Nabyŭ pryznańnie “Virus Licha” — ci nie adziny biełaruski hurt, jaki jakasna hraje rehi i ska. A chłopcy z “Partyzone” damahlisia hałoŭnaha pryzu na “Basoviščy-2002”.
Ale rok žyvie nia tolki ŭ Miensku. Čaho varty, naprykład, homielski fest “Art-sesija”, jaki sioleta naviedali navat šatlandzkija j dackija hurty! Abo homielskaja ž “ŚNIDabojka”, što adbyłasia 1 śniežnia j sabrała ŭvieś tamtejšy rok-bamond. U Navapołacku ŭ toj samy dzień (a nia ŭletku, jak zvyčajna) raspačałosia “Rok-koła”, zładžanaje dbańniami Siarhieja (Anisy) Aniščanki. Zasmučaje tolki toje, što hetyja festy časta majuć rehijanalny charaktar i raźbivajuć rokieraŭ na “tusoŭki” — mienskuju, homielskuju, mahiloŭskuju etc., jakija słaba kantaktujuć mižsobku.
I pry kancy — tema supolnych prajektaŭ. Tak i nia vydadzieny pakul albom-pryśviačeńnie Ŭładzimieru Karatkieviču — nie staje hrošaj, zatoje vyjšaŭ albom-pryśviačeńnie “Depeche Mode”, dzie biełaruskija muzyki (ad Šadźka da “Kryvi”) śpiavajuć pieśni (u pierakładzie na biełaruskuju ci rasiejskuju) suśvietnaviadomaha hurtu.
Siarhiej Budkin
Kamientary