Pra fest duchoŭnaj muzyki «Mahutny Boža» z Mahilova piša Michaś Bułavacki.
Raznastajnaja dzieviacidzionnaja prahrama papoŭniłasia navat niekatorymi śvieckimi elementami. Furor vyklikali «Virtuozy Maskvy», jakija pad kiraŭnictvam H.Haraniana syhrali i niekalki džazavych kampazycyjaŭ; moładzievy arkiestar z horadu Aści (Italija) i jaho salist z čaroŭnym hołasam Mikielandžeła Pepina; teatar biełaruskaj dramaturhii ź Miensku z rok‑operaj «Adviečnaja pieśnia».
«Virtuozy» naviedali Mahiloŭ užo druhi raz. Pieršy raz, niekalki hadoŭ tamu, maestra Śpivakoŭ adhuknuŭsia na ciopłuju prośbu adnakurśnika U.Braiłoŭskaha, tahačasnaha dyrektara Mahiloŭskaj filarmonii i inicyjatara «Załatoha šlahieru», i pryvioz u Mahiloŭ svaju hrupu z bahataj kancertnaj prahramaj. Ciapier U.Braiłoŭski adbyvaje termin u miescach nia duža addalenych, i, moža, z hetaj pryčyny sam Śpivakoŭ nie pryjechaŭ.
Na adkryćci festyvalu mer Mahilova V.Šorykaŭ addaŭ naležnaje inicyjataram i raniejšym jaho arhanizataram, adznačyŭšy dobrym słovam i hramataj harvykankamu tahačasnaha ksiandza Ŭładzisłava Blina dy inšych dziejačaŭ, što zrabili istotny ŭniosak u festyval.
Asabliva pryjemna było hladzieć, jak skazać dobraje słova festyvalu na scenu padymajucca poruč japiskap Safronij i pradstaŭniki Vatykanu. Festyval, inicyjavany Kaściołam, pravasłaŭnaja Carkva napačatku sustreła niadobrazyčliva, i praciahły čas pravasłaŭnyja śviatary na festyvali nie pakazvalisia. Pryjemna ŭraziła i deputat pałaty Natalla Aŭdziejeva: jana cudoŭna praśpiavała kupałaŭskuju «Malitvu»:
- «Ja budu malicca i sercam, i dumami,
Raśpiataju budu malicca dušoj,
Kab čornyja doli ź miacielicaŭ šumami
Ŭžo bolš nie šaleli nad rodnaj ziamloj…»
Hadoŭ siem‑vosiem tamu jana, budučy čynoŭnicaj harvykankamu, na viačernich moładzievych tusoŭkach takoha ž festyvalu haniałasia za chłopcami i dziaŭčatami, sprabujučy adabrać u ich bieł‑čyrvona‑biełyja ściažki. Niešta mianiajecca, kali jana zapieła svaim pryhožym hołasam pra raśpiatuju dušu.
Ale hałoŭny symbal i honar festyvalu — «Malitva» N.Arsieńnievaj i M.Ravienskaha.
Na adnym ź pieršych festyvalaŭ «Mahutny Boža» mianie biaźmierna ŭschvalavała i ŭraziła hetaja dzieja, kali pad kaniec jaho ŭračystaha adkryćcia na scenu vyjšli ŭsie chory, usie śpievaki i muzyki, jakija adkryvali festyval, chto nie źmiaściŭsia na scenie — pajšli ŭ prachody zali i navat na balkon, i pad uładarna‑vieličnym kiravańniem Uładzimiera Roŭdy ŭsia zala zaśpiavała «Mahutny Boža! Ŭładar suśvietaŭ, vialikich soncaŭ i serc małych! Nad Biełarusiaj, cichaj i vietłaj rassyp pramieńni svaje chvały…» Z hledačoŭ śpiavali tady niamnohija, słoŭ nia viedali. Ale śpiavali charavyja kalektyvy i śpievaki nia tolki ź Biełarusi, śpiavali polskija, rasiejskija, ukrainskija chory (kali j vyvučyć paśpieli!) i himn‑malitva hučała tak, što Boh jaje nia moh nie pačuć. Bolš takoha supolnaha ŭračystaha śpiavańnia «Malitvy» mnie čuć nie davodziłasia, ale, tym nia mienš, jana vielična hučyć kožny raz pry adkryćci i zakryćci festu.
Kali festyval uziaŭ pad patranaž harvykankam, była sproba admovicca ad «Malitvy». Napačatku pasprabavali zamianić žyvoje śpiavańnie «fanernym». Tak, adnojčy festyval zakryvali pad techničnaje hučańnie melodyi M.Ravienskaha biaz słoŭ N.Arsieńnievaj. Hledačy ździŭlena pierahladvalisia, narešcie adzin nie ŭtrymaŭsia i zakryčaŭ «Roŭdu na scenu!» Jaho sprabavali supakoić, ale jon hučnym hołasam paŭtaraŭ, pierakrykvajučy «faneru»: «Roŭdu na scenu!!! Roŭdu na scenu!!!..» Pa zakančeńni festyvalu ŭ harvykankam pajšli listy z patrabavańniami viarnuć «Malitvu» festyvalu. I «Malitvu» viarnuli.
Voś i na hety raz, kali na scenu vyjšli roznyja charavyja kalektyvy, i viadučaja zaprasiła maestra Roŭdu, usia zala ŭstała i try razy praśpiavała «Malitvu». Zakryvaŭsia festyval pad tuju ž «Malitvu», tolki ŭžo ŭ vykanańni Mahiloŭskaj haradzkoj kapeły pad kiraŭnictvam Siarhieja Liščenki. Festyval dapamahaje viarnuć Boha ŭ dušy ludziej. Mo tym i ŭratujemsia…
Kamientary